" Διασυρμός ", Γιώργος Ίκαρος Μπαμπασάκης

Επιτέλους,γιατί όχι.

από την 66η σελίδα

Τώρα ο καφές είχε λησμονηθεί στον πυθμένα του χρόνου,ξεκινούσε τη μέρα μ΄ένα τσιγάρο στο κρεβάτι, το χέρι πήγαινε μηχανικά στο κασετόφωνο,ο Γουέιτς ήταν επίμονα παρών,η Αλίκη ήταν επίμονα noch nicht sein (Θεέ και Κύριε!),ο υπολογιστής είχε δεχτεί θανάσιμα χτυπήματα και έμενε ξεχαρβαλω μένος στο γραφείο.Είχε αποφασίσει (επαρκώς,δεόντως, ακραιφνώς) μεθυσμένος ότι δεν τον είχε πια ανάγκη τον υπολογιστή,όχι,ακόμα χειρότερα- ή καλύτερα;ποιος ξέρει;όχι αυτός πάντως, όχι αυτός-ότι του έκανε κακό ο υπολογιστής,ότι όλη εκείνη η βιαστική,η εσπευσμένη ευκολία τον παρέσυρε, δεν μπορούσε να την ελέγξει,δεν ζύγιαζε τις λέξεις πια,δεν αισθανόταν και δεν μετέδιδε τη βαρύτητά τους,απλώς τις χρησιμοποιούσε τις λέξεις,απλώς τον χρησιμοποιούσαν οι λέξεις,η ταχύτητα είχε υπερισχύσει έναντι της βαρύτητας, είχανε γίνει άυλες οι λέξεις,δεν ήσαν ένυλες,δεν ήσαν χθόνιες,δεν ήσαν βαριές κι ασήκωτες, όχι,ήσαν άυλες,δεν ήσαν ουλές,και δεν άφηναν πια ουλές οι άυλες λέξεις.

Κι ενώ η εκδοτική πλημμυρίδα στην χώρα μας συνεχίζεται με την ποσότητα πανταχού παρούσα και να νικά κατά κράτος την ποιότητα κι όσοι δεν θέλουν να γίνουν τραγουδιστές και παρουσιαστές και βουλευτές κι άλλα τέτοια όταν μεγαλώσουν αλλά συγγραφείς-βρε,τι μας βρήκε,δεν μας έφτανε που πληρώνουμε τη κρίση του ξένου χρήματος- και γράφουν ακάθεκτοι ό,τι μπούρδα τους έρχεται στην κεφάλα και κάποιοι την εκδίδουν ανερυθρίαστα κι από μια άποψη καλά κάνουν διότι αυτό το ξερολιακό συμπούρμπουλο ακόμα κι έτσι αχταρμικό κι ανυπόφορο είναι δημοκρατία και ελευθεροτυπία και ελευθερία της έκφρασης κι ενώ το δικό μου διαζύγιο με την λεγόμενη "σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία" -αυτήν που κοπανιέται σαν συνοικιακός φραπές στα σεμινάρια δημιουργικής γραφής και ισχυρίζεται χωρίς να το αποδεικνύει επί χάρτου την κρίσιμη στιγμή ότι βάσει των κανόνων της έχει κατ΄ αρχάς θέμα, αρχή,μέση και ένα κάποιο τέλος-είναι ζήτημα χρόνου,το διαζύγιο εννοώ,παρά τις συμφιλιώσεις που φιλότιμα επιχείρησα,ενός καταξιωμένου μεταφραστή σαν τον Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη δεν ήταν δυνατόν να μην έχω περιέργεια να διαβάσω κι ένα δικό του. Βιβλίο,εννοώ.

Μου κίνησε λοιπόν ο "Διασυρμός",τίτλος του 2012 από τις εκδόσεις της Εστίας, το ενδιαφέρον και όντας αλαλιασμένη, ξανά, με το μάλλον ατάλαντον της πλειοψηφίας αυτών που ισχυρίζονται ότι είναι οι λογοτέχνες μας αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, αν και είπαμε δημοκρατία έχουμε ακόμα κι επίσης επειδή ευτυχώς κάνω απλώς το βιβλιοψώνιο μου σ΄αυτό το μπλογκ και τίποτα περισσότερο, διαβάζοντας ό,τι κι όποτε μου καπνίσει, θα είμαι ως συνήθως αλλοπρόσαλλη και ερασιτέχνης μα πρωτοφανώς σύντομη και ειλικρινής γράφοντας την άποψή μου: ο Μπαμπασάκης έγραψε κάτι που δεν είναι δοκίμιο,ούτε διήγημα φυσικά και κυρίως, αν και καταπιάνεται στο μεγαλύτερο μέρος του με συγκεκριμένη εποχή δεν είναι,κατά την γνώμη μου, ούτε μυθιστόρημα και δη ιστορικό (!),για να το αξιολογούμε με το πιο αυστηρό μας κριτικόμετρο βάσει της συνέπειάς του σε είδος,πράγμα που γενικότερα ίσως,ίσως,πρέπει κάποια στιγμή να κάνουμε-να είμαστε δηλαδή λιγάκι πιο επιλεκτικοί-, επειδή απλώς η κατάσταση δεν παλεύεται ,μοιάζει σαν να είναι ολομέτωπη η επέλαση των γλυκύτατων μεν ατάλαντων δε. 
Εδώ λοιπόν έχουμε ένα αφήγημα βιωματικό με κορμό μια προσωπική εξομολόγηση κυριαρχούμενη από λυρικότητα και ποιητική διάθεση, όπως προφανώς εκείνος ήθελε,χωρίς μανιέρες και κλισέ,χωρίς ατάκες και ανασφαλείς μελοδραματισμούς για την νιότη,τους έρωτες,τα στέκια και τον παλιό καλό καιρό και τα ωραία,καλά ή κακά χρόνια του με τις χι,ψι μουσικές και τα ανάλογα βιβλία κτλ παρόλο που αυτό είναι μέσες άκρες το θέμα του και για οποίο θα ερίζουν,ως προς το δια ταύτα του, αρκετοί απ΄όσους το διαβάσουν,διότι είναι απ΄αυτά τα ιδιαίτερα κείμενα που ή τα κράζεις ή τα λατρεύεις ή σου πάνε ιδιοσυγκρασιακά ή τα βρίσκεις πολύ ιδιωτικά και δεν.

Ο λόγος του Μπαμπασάκη εμένα,σε μια εποχή που στέλνω συνειδητά στο πυρ το εξώτερον καθετί το διανοουμενίστικο και μαζί και το κομμάτι του εαυτού μου, που παραμένει τέτοιο και θεωρητικολογεί ακατάπαυστα εφ΄όλης της ύλης,περιέργως με άγγιξε αρκετά,ίσως βέβαια όχι και τόσο απρόσμενα -επειδή ηλικιακά είμαστε κοντά και έχω αντίληψη αυτής της δεκαετίας προσωπική κι εγώ-,επειδή οι μουσικές είναι παλιές μεν αλλ΄αγαπημένες,το ίδιο και όλα αυτά τα βιβλία που αναφέρει και τέλος πάντων εξέλαβα κάθε σκέψη και περιγραφή σαν αληθινή και οικεία αναγνωρίζοντας πρόσωπα, δέχτηκα κάθε κατάσταση,κάθε συναίσθημα και φάση του κειμένου σαν αποτέλεσμα επεξεργασίας και αναπόλησης μιας ζωής αξιόλογης και διαφορετικής,της δικής του, που δεν μπορεί εκ της ως τώρα ολότητάς της να εγκλωβιστεί σε τυπική φόρμα και να διέπεται από τους κυρίαρχους συντακτικούς και γραμματικούς κανόνες -αν και είναι άψογος και στα δυο-,διότι και σαν λόγος είναι παραληρημα- τικός,επιτέλους,προσωπικός αλλ΄όχι ατομικίστικος,επιτέλους,ευχάριστος κι ενισχυμένος με εκλεκτι κής αισθητικής χιούμορ,επιτέλους,καταιγιστικά,αντιμυθιστορηματικά και άναρχα διατυπωμένος όντως, όμως με τόση οξυδέρκεια και πειθαρχία στην πραγματικότητα, επιτέλους, μοντέρνος αλλ΄ όχι ενοχλητικά αλαζονικός και εγωκεντρικός,τύπου εμείς οι εκλεκτοί η τότε πρωτοπορία και κανένας άλλος, επιτέλους,  και γι αυτό εν τέλει... λαϊκός, ναι, λαϊκός, με την πιο γλυκιά και ροκ έννοια,εκείνη του ανθρώπινου-για να δώσω εξήγηση σ΄αυτό το από καρδιάς λαϊκός που λέω-,εννοώντας κυρίως αληθινός,σάρκινος,αμασκάρευτος,συγκρουσιακός και χωρίς φτιασίδια. Επιτέλους και γιατί όχι.

Με την γενιά του ασχολείται ο άνθρωπος και ένα από τα το πιο ζωντανά της κομμάτια που έβγαλε καλλιτέχνες σημαντικούς και έθρεψε επώνυμες αλλά και ανώνυμες πολύ δημιουργικές παρέες της εποχής,εκείνης του ΄80+ που για κάποιους η περασιά της στον κοινό μας χρόνο μετράει ακόμα πάρα πολύ δημιουργικά στην μουσική και στο σινεμά και στην τέχνη γενικότερα από την πλευρά όχι μόνο του δημιουργού αλλά και του αποδέκτη κι αυτό ο Μπαμπασάκης το κάνει ιδιαίτερα και συμπαθητικά,δεν νομίζω να διεκδικεί δάφνες παρθενογένεσης και υψηλής λογοτεχνίας αλλά έχει φρεσκάδα και χιούμορ που σπάνε τα στενά ηλικιακά όρια της ανάγνωσης.
Δεν ενθουσιάστηκα αλλ΄ επιτέλους,γιατί όχι.


ΥΓ1.Αλλιώς το προσέγγισε ο Πατριάρχης, εδώ και αλλιώς ο Librofilo, εδώ.Αναλυτικότατοι και πάντα σοβαροί και ακούραστοι αμφότεροι, ευτυχώς,ευκαιρία για μένα να μη γράψω λεπτομέρειες για τους ήρωες και ποιος είναι ο ένας και τι είναι κτλ διότι βαριέμαι,μάλιστα βαριέμαι να γράφω για τα βιβλία που διαβάζω τον τελευταίο καιρό,όσο καλά και να είναι...

ΥΓ2.Μια συνέντευξη του Μπαμπασάκη που μου "είπε" κι άλλα πράγματα για πολλά εντός κι εκτός "Διασυρμού" διαβάστε ,εδώ,στο ωραίο μπλογκ parallaxi που θα φιλοξενώ με χαρά και στο μπλογκοδρόμιο του Degas από δω και πέρα.


Σχόλια

  1. Νικολέτα26/11/13 13:29

    Καταλαβαίνω τι πραγματεύεται ο Μπαμπασάκης στο περίπου και τι εννοείς κι εσύ περί γενιάς του ΄80. Είναι και δική μου γενιά και χαίρομαι που κάποιος έγραψε για ένα κομμάτι της χωρίς τα αλα Δαλιανίδη κλισέ για μηχανάκια,σούζες και τις πιο λαϊκές πλευρές της με καρεκλάδικα και καμπάνα. Αντέξαμε τη δαλιανιδική αντίληψη αλλά κυρίως την βλαχομπαρόκ ιδεολογική πρέσα της γενιάς του Πολυτεχνείου.Δεν κρατήσαμε ταγάρι και δεν φορέσαμε αμπέχωνο αλλά τολμήσαμε και ακούσαμε πανκ και Tom Waits και Roxy Music και είδαμε πολύ σινεμά και διαβάσαμε άλλα πράγματα,χωρίς να ακυρώσουμε τους προηγούμενους για να φανούμε. Κάναμε άλλες επιλογές σε πολλά τολμώντας πρωτοποριακά πράγματα και στην συνέχεια μεγαλώνοντας δεν ξεπέσαμε και σε Μάλαμα.
    Θα το βρω το βιβλίο και θα το διαβάσω οπωσδήποτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α,ρε Νικολέτα!Μετά μας πήρε όντως φαλάγγι η σάχλα του έντεχνου όπως λες και δε μας έφτανε η πίστα του σκυλολογιού όλα αυτά τα χρόνια είχαμε κι αυτούς.
      Αλλά εμείς ακούγαμε Διάφανα Κρίνα, ρε Νικολέτα, κι ακούμε ακόμα και Τρύπες και Παυλίδη και Pearl Jam και Alice In Chains και.....Black Label Society και ευτυχώς τα παιδάκια μας βγήκανε κι αυτά μια χαρά σώα και αβλαβή από την πρέσα του Ρουβά και του κάθε κλαψοτέτοιου τραγουδιάρη και μας μπάζουν αυτά τώρα,ας είναι καλά τα εικοσάχρονά μας,στο ροκ του μέλλοντός μας,έτσι δεν είναι;

      Χωρίς να ξεχνάμε και τους παλιούς που λέει κι ο Μπαμπασάκης.

      Shine On You,Crazy Diamond!

      Tijuana moon, my daddy tijuana moon!

      Και ας ανακαλύψαμε τον Γιάννη Ρίτσο τώρα στα γεράματα,έναν άλλο Ρίτσο,απολύτως ροκ,σοβαρά μιλάω, που τότε κοροϊδέψαμε τα ζώα γιατί τόσο μας έκοβε...

      Να σου το δώσω εγώ το βιβλίο άμα θες.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος26/11/13 14:44

    Μερικές παρατηρήσεις:
    1.ως προς το σαχλό έντεχνο του Μάλαμα και των υπολοίπων που σημειωτέον ακόμα καλά κρατεί μπορεί να έχετε δίκιο.Ανυπόφορο άκουσμα,εμπόρευμα του κερατά.
    2.οι Pink,o Backley και ο Waits έχουν προηγηθεί του ΄80.Tο 80 είναι αδιαφιλονίκητα η εποχή κυρίως του πανκ , των Clash ας πούμε και του εκτός κάθε καλουπιού Αγγελάκα που ως Τρύπες χρειάστηκε να περάσουν τριάντα χρόνια για να πάει ο στίχος του σε μεγαλύτερο κοινό.
    3.τροχοπέδη πρώτης τάξεως η εντεχνιά στο μεταξύ.
    4.ευκαιρίας δοθείσης έχετε διαβάσει Σταύρο Σταυρόπουλο;

    Λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λ.
      4.δεν έχω γράψει για Σταυρόπουλο για πολύ συγκεκριμένους λόγους αλλά,ναι,βεβαίως και τον διαβάζω
      3.κλέβω ασυστόλως την υπέρτατη κακιάρα σας "τροχοπέδη πρώτης τάξεως η εντεχνιά" και δη το εκπληκτικό εντεχνιά,τέλειο
      2.σωστά,μάλιστα έχετε να κάνετε με μια αμετανόητη λάτρη του Στράμερ γενικότερα,εμένα εννοώ που ακόμα έχω τα πέντε καλύτερά μου συγκροτήματα κτλ κτλ και την πρώτη θέση την μοιράζονται σταθερά οι Clash και οι Jethro Tull (όχι,δεν μου έχει στρίψει,αυτοί οι δυο μου " μιλάνε" ακόμα)
      1.χαχαχαχα,σας αγάπησα,να με επικέπτεστε τακτικά

      Διαγραφή
    2. Κι όσο για τον Αγγελάκα,τι να πω,προσεύχομαι στον καλό Θεούλη να μην αλλάξει,καλά και κάτι παραπάνω άντεξε ως τώρα.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος26/11/13 15:23

    Μάλλον κουβαλάω τα ίδια μυαλά με τα δικά σας, γιατί θέλω κι εγώ να διαβάσω το "Διασυρμό" για ποικίλους λόγους.
    Ξέρω εξαρχής ότι το βιβλίο είναι ανέντακτο σε κάποιο είδος, αλλά αυτό κιόλας με ιντριγκάρει.
    Προς το παρόν, δεν έχω άποψη.

    Αυτό πάλι που όλοι θέλουν όταν μεγαλώσουν να γίνουν ηθοποιοί, τραγουδιστές ή να ...εκδοθούν, πού το πάτε;
    Γιατί οι δικοί μου ευσεβείς πόθοι είναι τόσο ταπεινοί, ρε γαμώτο; (Όταν μεγαλώσω -κι άλλο;- θέλω να γίνω Άνθρωπος.)

    ΥΓ. Ευχάριστη έκπληξη ο Τομ Γουέιτς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή κ.κ. σας αναγνωρίζω πλέον και άνευ υπογραφής.Είναι αθηναιογράφημα,σωστά το λέει ο Librofilo και οι τωρινοί συν πλην πενήντα,είναι-είμαστε παρόντες εκεί μέσα μαζί με τις μουσικές και τα βιβλία του-μας. Καλλιδρομίου,Διδότου,Σόλωνος κτλ και ξερό ψωμί.Ούτε κωδικός να΄ταν αναγνώρισης.

      Άνθρωπος επιμένετε,ε; Μα γιατί δεν γράφετε κι εσείς ένα βιβλίο ή ένα ωραίο έντεχνο ή δεν σκηνοθετείτε μια παράσταση στην Επίδαυρο;
      Κατάλαβα,περιμένετε να το κάνω εγώ πρώτη για να προετοιμάσω τα πλήθη...
      Σας αγαπώ, σας εκτιμώ μα δεν μπορώ να μοιραστώ και την δόξα που με περιμένει,μη με φέρνετε σε δύσκολη θέση,μπα σε καλό σας...

      Η αλήθεια είναι ότι είχα πολύ καιρό να ακούσω Γουέιτς,λόγω Διασυρμού παρασύρθηκα.


      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος26/11/13 15:38

    Αφηρημένη, ξέχασα να υπογράψω.

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος27/11/13 01:02

    μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε.Ειλικρινά.

      Διαγραφή
  6. Το διάβασα πριν μήνες.Εντάξει,καλό.Ε,και;Τι πρόσθεσε στα ελληνικά γράμματα;Σε τι διαφέρει από τα χιλιάδες καλά αυτοαναφορικά κείμενα χιλιάδων που τα καταφέρνουν καλά στο γράψιμο αλλά επειδή δεν είναι του χώρου τους κλείνουν τις πόρτες στη μούρη ή τους ζητάνε λεφτά για να τους εκδώσουν κάτι; .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με ποια αυστηρά κριτήρια επικυρώνεται η συνεισφορά κάποιου στα Ελληνικά γράμματα; Μήπως το βιβλίο δεν είναι αρκετά ακαδημαϊκό - ας μου επιτραπεί η γενίκευση του όρου, δεν επιθυμώ να είμαι ακραιφνής. Μήπως δεν κατέγραψε με ακρίβεια αλλά χωρίς να χάσει σε τίποτα από τον παλμό - ω, το συναίσθημα! - της εποχής την οποία σκιαγραφεί και, ακριβώς για αυτό το ντοκουμέντο του είναι πλήρες και μαζί υπέροχο; Οι άπειρες αναφορές στα πολιτισμικά στοιχεία / στοιχειά της εποχής που διαμόρφωσε κάποιους από εμάς, σάμπως δεν αξίζουν να αναφερθούν;

      Εν τέλει, ποιός συγγραφέας δεν είναι αυτοαναφορικός και γιατί αυτή η ιδιότητα θα πρέπει να γίνεται αντικείμενο κριτικής;

      Ας καταταχθεί στο πάνθεον των βιβλίων που μπορούν να γαλουχήσουν γενεές, λέω εγώ.

      Πάντα φιλικά.

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος30/11/13 22:41

    οι black label που κολλάνε μωρέ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τζακ τζέυ25/12/13 02:24

    O Zakk είναι θεός και χωράει παντού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έκοψε και τα ξύδια,έμαθα,τέλεια.

      Διαγραφή
  9. Μάρα7/2/14 22:00

    Αχ,τι μου κάνατε.Πρώτη φορά που με πήρατε στο λαιμό σας.Από τα χειρότερα ,τα πιο δήθεν που έχω διαβάσει. Δεν πειράζει,σας χρωστάω το διάβασμα τόσων άλλων εξαιρετικών βιβλίων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ,αφού είναι τόσο υποκειμενικό το διάβασμα,το έχουμε αποδεχτεί όλοι οι βιβλιοβαρεμένοι.Ευχαριστώ για τα καλά λόγια.

      Διαγραφή
  10. Ανώνυμος27/6/14 15:48

    Σοβαρά τώρα ? Οτι ποιο δήθεν / ψευτοψαγμένο εχω διαβάσει.. Το μισό βιβλίο είναι μια επίδειξη του συγγραφέα για το πόσα πολλά βιβλία έχει διαβάσει. Εμείς δηλαδή που δεν έχουμε διαβάσει το 2666 είμαστε σκουπίδια και υπάνθρωποι ? Φτάνει η 80τίλα, ο καρούζος, τα ουίσκια και η ειρωνεία. Όλοι οι άνθρωποι θεωρούν την γενιά τους ξεχωριστή και "χαμένη". Γεμίσαμε σαβούρα απο αυτοαποκαλούμενους συγγραφείς.. Πάμε παρακάτω.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να σας πω καλέ μου ανώνυμε...Κατανοώ πλήρως. Κι εγώ σιχάθηκα τις δηθενιές και τα ετερόφωτα γραψίματα και όλο το μπλαζέ στυλάκι και του Μπαμπασάκη και πάρα πολλών .
      Αλλά αναγνωρίζω-καταβάλλοντας όλο και μεγαλύτερο κόπο είναι η αλήθεια,καταπίνοντας τα νεύρα μου για τις συμπεριφορές τους- το ταλέντο.
      Και ταλέντο έχει αυτός ο άνθρωπος και σαν μεταφραστής αλλά και σαν συγγραφέας,έτσι νομίζω.

      Εμένα με σκυλόβρισε στο fcb στην ψύχρα και σκασίλα του αν έγραψα-από τους λίγους, εδώ γελάνε - πολύ καλά σχόλια για τον "Διασυρμό" που φυσικά δεν τα αναιρώ!
      Oύτε τον γνωρίζω ούτε με γνωρίζει προσωπικώς όμως ανετότατα με πέρασε γενεές δεκατέσσερις με αφορμή ανάρτησή μου για τον... Κόρμακ Μακ Κάρθυ- λες και είναι ιδιοκτησία του ο Μακ Κάρθυ- και σε τελική το παράκανε εντελώς αντιδημοκρατικά, μη πω τίποτ΄άλλο,φερόμενος.
      Αλλά προσπάθησα να αφήσω την φέησμπουκ περσόνα του κατά μέρος και να δω νηφάλια μόνο το βιβλίο, σαν μια αξιοπρόσεκτη λογοτεχνική δημιουργία ενός ικανού ανθρώπου της τέχνης με τις εμμονές και τα φετίχ της-όλα αυτά που λέτε, γενιές, μουσικές, αλκοόλ,βιβλία κτλ-που φτάνει σε μένα,αντέχοντας καλά μέσα σε μια τρομαχτική εκδοτική θολούρα,υπερασπιζόμενη (εγώ) παράλληλα και πάντα το δικαίωμα όλων μας στην ελεύθερη έκφραση είτε γράφουμε είτε διαβάζουμε.Γιατί ναι,η Δημοκρατία είναι δ ι κ α ί ω μ α !

      Πείτε λοιπόν ελεύθερα ότι δεν σας άρεσε,καλά θα κάνετε,πείτε ότι το σιχαθήκατε,είναι δικαίωμά σας, χώστε τα επίσης αν θέλετε στην περσόνα Μπαμπασάκη που προσβάλει τους πάντες και εκτίθεται σε αντιπαραθέσεις αλλά τον "Διασυρμό",μη τον λέτε κακό βιβλίο, γιατί δεν είναι....Και δεν είναι ούτε καν το πρώτο ή το τελευταίο βιβλίο που χωνεύουμε ή δεν χωνεύουμε,αγαπάμε ή σιχαινόμαστε σε συνδυασμό με τον δημιουργό του.Όλο αυτό όμως είναι,λέω,λανθασμένος τρόπος ανάγνωσης.Βεβαίως κι αυτό,το να διαβάζουμε όπως γουστάρουμε είναι δικαίωμά μας επίσης !

      Τι Βαβέλ ζούμε και τι να σας πω παραπάνω,βαρέθηκα,ο κόσμος γύρω ένας ραγισμένος καθρέφτης των εαυτών μας που θρυμματίζεται χωρίς να το καταλαβαίνουμε καλά καλά,με τον Μπαμπασάκη θα ασχολούμαστε συνεχώς; Ουφ!

      Διαγραφή
    2. Νίκος27/6/14 18:35

      Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    3. Νίκο και λοιποί κάντε μου τη χάρη...Δεν θα ήθελα να βάλω έγκριση σχολίων,δεν μπορούμε να κάνουμε μια καλή συζήτηση χωρίς αφορισμούς;

      Διαγραφή
  11. Ανώνυμος27/6/14 23:20

    Εντάξει,όπως θέλετε,από μια εντελώς χριστιανική άποψη σας τιμά να ξεχωρίζετε το κείμενο από τον συντάκτη.Χαρά στο κουράγιο σας.Όταν σας ξαναπιάσει στο στόμα του ο συγκεκριμένος να δω τι θα λέτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανώνυμος29/1/15 17:53

    πόσο αντιπαθητικός άνθρωπος.. ο δημοσιοσχεσίτης συγγραφέας του φβ aka ο Ελληνας παολο κοελιο ξαναχτυπα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου