Ο Δρόμος για την Κόλαση είναι Στρωμένος με Καλές Προθέσεις


 Όσο η παρτίδα και το πείραμα συνεχίζονται. 

Ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι πολιτικοί μας-κομματικοί, δημοτικοί,κοινοβουλευτικοί και λοιποί -εκπρόσωποι;Οι άνθρωποι που ασχολούνται, για το καλό μας, με τα λεγόμενα κοινά;Κατ΄ ιδίαν τι πρεσβεύουν;Πρέπει να το ξέρουμε;Αν γνωρίζαμε από την καλή και απ΄την ανάποδη το ιδιωτικό τους ποιόν θα μιλούσαμε για ευπρόσδεκτη και επαρκή διαφάνεια δείχνοντας παράλληλα την ίδια τωρινή ανοχή; 
Τηρούν στην ζωή τους όλα όσα διατυπώνουν  δημοσίως ως απαράβατες αρχές τους ;Πως ζουν άραγε, όταν δεν τους βλέπει το εκλογικό κοινό,όταν δηλαδή δεν πιέζονται να βγάλουν προς τα έξω τους ρόλους και τις ποικίλες περσόνες, που έχουν διαμορφώσει μόνο για την επικοινωνιακή τους βιτρίνα; 
Χρειάζεται να ξέρουμε τα πάντα γι αυτούς,τουλάχιστον αναλογικά με την εμπιστοσύνη που απαιτούν εκείνοι από μας,ώστε να συγκρίνουμε ακατάπαυστα την σύνδεση των λόγων με τα έργα τους;

Βλέποντας τα αλλοπρόσαλλα τοπικά μαγειρέματα να πολλαπλασιάζονται -έρχονται δημοτικές εκλογές και ξαμολήθηκαν άπαντες οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι ψηφοζήτουλες παντοιοτρόπως-μα και τα κεντρικά κομματικά ατοπήματα να πληθαίνουν και να διαδέχονται το ένα το άλλο,παρά την τόσο έντονη και δημοσίως ασκούμενη κριτική κατά της πολιτικής αλαζονείας, η οποία φουντώνει μη λαμβάνοντας υπόψη της τις συζητήσεις επί συζητήσεων για την επιτακτική ανάγκη μιας δημοκρατικής πολιτικής η οποία να νοιάζεται όμως σοβαρά και για την ηθική της θωράκιση, σκέφτομαι για μια ακόμα φορά πόσο κίβδηλοι μπορεί να είναι στην αθέατη καθημερινότητά τους,δηλαδή στη πραγματικότητα, οι περισσότεροι επαγγελματίες πολιτικοί των ημερών μας,ειδικά των κοινοβουλευτικών κομμάτων,διότι αυτοί εκπροσωπούν επίσημα,κινούμενοι συχνά και στην αυτοδιοίκηση και στο κοινοβούλιο (άρα με την συναίνεσή του, ασχέτως του πως εκμαιεύτηκε), τον λαό.
Αναζητώ-χωρίς να ψάχνω απαραιτήτως καρτερικούς ασκητές εγκράτειας κι αγιοσύνης, όχι, αυτό θα ήταν ανώδυνος δονκιχωτισμός απέναντι στο θηρίο μα και παραδοχή απόγνωσης από μέρους μου-τα όρια εκείνα τα ευδιάκριτα και αναγκαία στα οποία πρέπει φτάνοντας ως εκεί να συντρίβεται η τάση δικαιολόγησης τής κατ΄αρχάς ανθρώπινης, δεν αντιλέγω,αδυναμίας και της ματαιοδοξίας που τους υπαγορεύει πολλές από τις δόλιες συμπεριφορές τους,αυτές που φτάνουν άκριτα στον πολύ κόσμο και σε μένα μαζί και είτε μ΄αγγίζουν είτε όχι,με ενοχλούν όμως,οπότε πιστεύω ότι χαρτογραφούμενα με κάθε ευκαιρία,αυτά τα σημεία χρησιμεύουν σαν αναχώματα στα οποία κόβεται ο ρους του ψηφοθηρικού θεατρινισμού και μόνο τότε θα φανεί,ίσως,η αλήθεια που επιτρέπει σωστή εκτίμηση και θα περισωθεί,ίσως,η στοιχειώδης συνέπεια ανάμεσα στα έργα ενός πολιτικού που με εκπροσωπεί, υποτίθεται, και στα λόγια του.

Πασχίζω όμως αδίκως;Πάλι αδίκως;Ίσως ναι,ίσως όχι.Αυτά τα σημεία είναι-με μετριοπαθέστατη διατύπωση- θολά,δυσδιάκριτα,οπωσδήποτε χαμένα στον ζοφερό ορίζοντα των διαδοχικών κακών,που μ΄αυτά η χώρα φορτώνεται καθημερινά , ήδη πέρα από τις αντοχές του θρυμματισμένου κοινωνικού της ιστού,αλλά θέλω να πιστεύω πως τίποτα ακόμα δεν έχει τελειώσει και κυρίως η ελπίδα.
Ποιος φταίει λοιπόν και σε τι βαθμό μοιράζονται και προς τα κάτω,προς εμάς, οι ευθύνες;Τι είδους ευθύνες;Διότι το κύριο βάρος το φέρνει όντως η πολλοστή αυτή κακή κυβέρνηση της χώρας αλλά και οι πολίτες,εμείς,ποια-πρόσφορη για την δική τους επικράτηση-στάση χειραγωγούμαστε να υιοθετούμε ξανά και ξανά μετά από τόση βεβαιωμένη εξαπάτηση και γιατί;

Διότι οι πολιτικοί και οι πολιτικοποιημένοι οπαδοί τους στην συντριπτική πλειοψηφία τους φέρονται,πάλι, καταλήγω να συμπεράνω,πανομοιότυπα, ανεξαρτήτως των διακηρύξεών τους ότι δεν είναι όλοι ίδιοιΒλέπω πολιτικούς και ασχολούμενους με την πολιτική, από όλους τους χώρους, να διασύρουν την Πολιτική και να απαξιώνουν εντελώς την ηθική της διάσταση,μια διάσταση που όμως οφείλουν να της προσδίδουν πρώτοι και σε όλες τους τις κινήσεις από την στιγμή που εμπλέκονται σ΄αυτήν. 
Βλέπω,πραγματικά με λύπη ,πολιτικούς που ήταν κάποτε σοβαροί και μετρημένοι στα λόγια τους να μετατρέπονται σε γελωτοποιούς του εκάστοτε βασιλιά, χωρίς καμιά σεμνότητα, χοροπηδώντας κατά τα κέφια και τα ντέφια που τους βαράνε κυρίως στα ΜΜΕ,εκεί που αλέθονται καλά καλά οι ίδιοι και αλέθουν κατόπιν την κοινή γνώμη, γενόμενοι ένα με τα λογής αγράμματα κατακάθια του κιτς,του παρά την κρίση καλά κρατούντος βλαχομπαρόκ λάιφ στάιλ και φυσικά και του ανθούντος εγχώριου εργοταξίου ψεμάτων και ωχαδερφισμού (μέχρι τώρα είχαμε τον ωχαδερφισμό της δήθεν ευμάρειας, τώρα μας προέκυψε ο ακόμα πιο ύπουλος ωχαδερφισμός της κρίσης). 

"Hercules at The Crossroad",Albrecht Durer 1498

Αναρωτιέμαι και για τον βαθμό της ζημιάς που έχει ήδη γίνει με την πολύχρονη και δίγλωσση παρουσία ανήθικων ή ελλειματικής ηθικής πολιτικών στην δημόσια ζωή και το βαθμό συμβολής-εξαιτίας της ανυπαρξίας ηθικής πινελιάς στα λόγια και στις πράξεις τους- στην δημιουργία χειρότερων κι απ΄αυτούς ακόμα μιμητών, μέσα στο ανώνυμο ,εύπιστο ή και κουτοπόνηρο, πάντως επί τούτου διαπαιδαγωγημένο πλήθος, με το σκεπτικό του "να έχω να παίρνω κι εγώ ψίχουλο" από ένα τροφοδοτούμενο συνεχώς και με κάθε τίμημα απόθεμα για διάδοχη κυρίαρχη κατάσταση,που να υπηρετεί όχι την κοινωνία αλλά τους ποικίλους εκμεταλλευτές της. 
Φοβάμαι ότι είναι τεράστια η ζημιά,τραγικός ο εκμαυλισμός της κοινωνίας και δύσκολα διαχειρίσιμη η απελπισία του κόσμου.Πρέπει επειγόντως να αναζητηθούν νέες τακτικές,να φυτευτούν φρέσκοι σπόροι.Πρέπει.
Ποιοι θα σηκώσουν το βάρος της προσπάθειας όμως όταν είναι ολοφάνερο τι αντιλαμβάνονται αυτή την στιγμή οι ασχολούμενοι με τα κοινά ως συνέπεια ανάμεσα από την μια στην προσωπική στάση ζωής που επιλέγουν-άραγε με τι κριτήρια κι αυτή,αλλά τέλος πάντων δικαίωμά τους-και την οποία προβάλουν με θράσος ή κρύβουν με δειλία και στις μεγαλόστομες κομματικές και ιδεολογικές τους θέσεις από την άλλη;Τις εφ΄όλης της ύλης θέσεις,τις διακηρύξεις αυτές που με κάθε ευκαιρία διαλαλούν προς όλες τις κατευθύνσεις,με την μορφή υποσχέσεων για ανατροπές και μικρόπνοα ταξίματα για καλύτερα αύριο,που δεν έρχονται τελικά ποτέ;

Απορώ, για μια ακόμα φορά,για την αναίδεια με την οποία εκστομίζουν τρανταχτά λόγια για να πείσουν τον κόσμο για την αδιαπραγμάτευτη αλήθεια τους,που τελικά παραμένει δυσανάγνωστη,προφανώς επειδή είναι ανύπαρκτη ή επειδή είναι σε άμεση συνάρτηση με την προσωπική τους υποταγή και καλοπέραση,άρα ψευδής.
Απορώ για τις επαναλαμβανόμενες,επιπόλαιες δημόσιες εκθέσεις τους,για τα καμώματά τους, τα από τους ίδιους εύκολα δικαιολογούμενα ως αποτελέσματα της ζέσης τους για το καλό μας, τα προϊόντα όπως λένε της καλής τους πρόθεσης, που την επικαλούνται συνεχώς μα που και να υπάρχει ή να υπήρξε κάποτε,την διαψεύδουν στην πράξη με τις ιλαρότατες συμπεριφορές τους.

Αλλά κυρίως αναρωτιέμαι για μας,που γίναμε ένα κολλημένο στα εκλογικά απόνερα,απελπισμένο κοινό και τους χειροκροτούμε ή τους βρίζουμε αναπαράγοντας και τίποτα παραπάνω και χωρίς να τις επεξεργαστούμε οι ίδιοι τις πονηρές κριτικές των τηλεανθρώπων του συστήματος και δεν κάνουμε κάτι πρακτικότερο και ιδού, πέφτω στην λούμπα τώρα και δεσμεύω χρόνο από σκέψεις και ενέργειες δημιουργικές, αλλά πάλι, ίσως καλά κάνω γιατί εκφράζω την κοινή ,υποθέτω, πολλών από μας αγωνία,μπας και ερμηνεύσουμε σωστά εν τέλει τι γίνεται στον κατακερματισμένο και επίπλαστο δημόσιο βίο μας και αντιδράσουμε.

Όλοι αυτοί οι δίγλωσσοι-θα το βλέπετε,δεν κάνουν δα και καμιά προσπάθεια να το κρύψουν-σε κάθε περίπτωση παραμένουν ,αντίθετα από μας,κραυγαλέα αντίθετα από τον κόσμο τον οποίο διατείνονται σε όλους τους τόνους ότι υπηρετούν, ατσαλάκωτοι !Στέκονται,πάντα έτοιμοι για φευγιό, απ΄έξω. Ασφαλείς και αυτοί και το απείραχτο από κρίση και φτώχεια προσοδοφόρο επάγγελμά τους (στην περίπτωση που είναι εγκάθετοι των ιδιωτικών καναλιών,έμμισθοι κομματικοί υπάλληλοι, δημοτικοί σύμβουλοι,επιδοτούμενοι παρατρεχάμενοι,βουλευτές,ημέτεροι επιχειρηματίες κτλ,ποια είναι η ηθική διαφορά εξάλλου;).Παραμένουν χορτάτοι. Νομοταγείς.Έχοντες και κατέχοντες.Μα τους ανεχόμαστε για πέντε χιλιάδες λόγους που δεν μας τιμούν και που θα μας καταστρέψουν τελείως αν δεν σταματήσουμε εδώ.
Γιατί αυτοί είναι λαλίστατοι και πανταχού παρόντες.Όπου φώτα,φακοί και κάμερες σπεύδουν άνετοι και ειδήμονες όπως οι παρατηρητές,φυσιοδίφες -εντομολόγοι που τακτοποίησαν κατ΄εντολήν χορηγού συλλογή εντόμων,με είδη που αφού τα σκότωσαν τα βαλσάμωσαν,τα έχωσαν καλά καλά σε νεοαποκτηθέν βαλιτσάκι ή στην αντικέ χρηματοκιβωτιάρα του εργοδότη και καθώς ετοιμάζουν την επόμενη συλλογή για πώληση στο μουσείο,εκείνοι τώρα μπορούν να συνεχίζουν με μια ακόμα παρτίδα σκάκι με τους alter ego αντιπάλους, ανταλλάσσοντας,οι πιο ικανοί ως ρήτορες, εντυπωσιακούς μα βεβαίως αναίμακτους για τους ίδιους και τα πόστα τους λεκτικούς διαξιφισμούς ενώπιον του κοινού.
Του διαδικτυακού και τηλεοπτικού συνήθως-μεγάλη δουλειά η τηλεόραση κι αν την έχεις κάνει σαλάμι αέρος κοπανιστού την συχνότητα,λέμε τώρα, είναι υποκρισία να μιλάς με τόση έπαρση για τα πάντα, μα ας το αφήσω αυτό στην προσωπική κρίση του καθενός- ή οποιουδήποτε κοινού απ΄όπου και όποτε αυτό προκύψει,συγκυριακού δηλαδή και το οποίο φαντασιώνεται με τη σειρά του, δεν το αποκλείω με τόση εκπαίδευση στην αφασία που μας έχουν κάνει, πως κάθεται κι εκείνο κάποια στιγμή στην κόποις και πόνοις στην μέση από το πολύ σκύψιμο,αποκτηθείσα καρέκλα των μικρών και μεγάλων του πολιτικών ταγών και με το πείραμα περί αντοχής των ζωυφίων, σε εξέλιξη.

"Chess- The Folk",Elke Rehder (http://www.elke-rehder.de)

Φοβάμαι δε πως θα διαρκέσει επί μακρόν η παρτίδα σκακιού με ανθρώπινα καύκαλα για πιόνια και το πείραμα με τα... ζωύφια γιατί και τα έντομα-πιόνια πολλά και απέθαντα είμαστε,όπως φαίνεται-για έντομα και πιόνια μας θεωρούν σχεδόν όλοι τους,πόσο λυπάμαι που το λέω αυτό το σχεδόν όλοι τους-μα και τα ένσημα της εργολαβίας,της δουλειάς,της δουλείας, των απανωτών πειραμάτων,των προδοσιών,της τηλεοπτικά εκπορευόμενης σπέκουλας,της χ,ψ επανάστασης που τάζουν οι μεν,της πρασινοκίτρινης με ροζ βούλες ανάπτυξης που αναμασάνε οι δε κτλ από την πλευρά των πολιτικών δεν κολλιούνται τάκα τάκα.
Συλλογή είναι αυτή,παρτίδα παιχνιδιού σε επαγγελματική βάση,που έχει βήματα,έχει κανόνες.Και όποιος δεν ακολουθεί κανόνες στο επάγγελμά του χάνει και τα ένσημα και το ψωμάκι ή το παντεσπάνι του και όλα τα καλά του πράγματος,ατομικά καλά βεβαίως.Αν και στα διαλείμματα της πολιτικής καριέρας,θυμήθηκα τώρα πολλούς που το κάνουν και γι αυτό το λέω, οι (ακόμα) πιο δεινοί ένθεν και ένθεν μπορούν ωραιότατα να γράψουν κι ένα (ακόμα) βιβλίο.Οδηγιών εγχειρίδιο * προς οπαδούς τε και ψηφοφόρους.

Τείνω λοιπόν να συμφωνήσω, με όσους το έλεγαν κι εγώ στεναχωριόμουν, ότι, ναι, προφανώς άτομα ψευδεπίγραφα ποδηγετούν την πολιτική σκηνή και πως αυτά είναι απλωμένα σ΄όλο της το φάσμα. Είναι άτομα με την λογική του επαγγελματία,βολεμένα, έτοιμα να πάρουν παραμάσχαλα την επώνυμη ή ανώνυμη περσόνα τους (απ΄ ό,τι αποτελείται αυτή κάθε φορά βάσει συγκυριών) ανά πάσα στιγμή και να την πλασάρουν σε άλλη α.ε, άλλο κόμμα, άλλη ομάδα, άλλη αποτέτοια του απαυτού, άλλη παε, άλλη επανάσταση,άλλη στάση,άλλη ανάπτυξη,άλλη ανάσταση δια ζώντας και νεκρούς τοποθετημένη στο αχταρμικό ημερολόγιο του αγίου ποτέ,άλλη κίνηση,των χ,των ψ,των τόσων και των άλλων τόσων, άλλη έκφραση,άλλο καλούπι συμπεριφοράς,άλλα έντυπα και εφημερίδες,άλλα μαγαζιά και μαγαζάκια,τοπικά, κεντρικά και απόκεντρα και δεν έχει τελεία και τελειωμό η λίστα και οι ομοιότητες μου φέρνουν ίλιγγο,γιατί γράφοντας πάει το μυαλό μου εμένα της ίδιας που τα γράφω σε κι εγώ δεν ξέρω πόσους πολιτικούς, όλων των ποικιλιών του πολιτικού μπαξέ,Παναγία μου, αμέτρητοι είναι οι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι μιλάω γι αυτούς! 

Αιτία για τον προβληματισμό μου είναι από καιρό και παραμένει η ολοένα αυξανόμενη αλαζονική συμπεριφορά που κάνει θραύση στις πολιτικές ηγεσίες και τις αυλές τους-μια αλαζονεία ανάκατη με εξουσιολαγνεία, αλαζονεία και υπερεγωτική αντίληψη,αναλγησία και ξεπούλημα ,όλα μαζί σε μορφή ίωσης μεταδοτικής που την κόλλησαν μέχρι και άνθρωποι που ήξερα καλά πως κάποτε είχαν μια λιγότερο κραυγαλέα στάση και σέβονταν και κατανοούσαν την ανάγκη της η θ ι κ ή ς και κινούνταν φιλάνθρωπα και χαμηλότονα,γι αυτό και ουσιαστικά,στους θαυμάσιους τόπους της αλληλεγγύης που δεν επιδιώκει εξαργύρωση, με τις πράξεις τους σαν μέσο και όχι με λόγια, μα που τώρα έχουν ριχτεί κι αυτοί στο κυνήγι των πόστων-μια συμπεριφορά εμετική,απαράδεκτη,που με ε ξ ο ρ γ ί ζ ε ι.  
Ακόμα,γιατί σύντομα ελπίζω πως η σοφή γνώση ότι ο θυμός δεν είναι αξιόπιστο εργαλείο διορατικής σκέψης,θα υπερτερήσει και τότε η πικρία που νιώθω για την παρατεινόμενη αδυναμία της μονίμως μη διδαχθείσας πλην συνεχώς παθούσας κοινωνίας  μας να προχωρήσει επιτέλους παρακάτω,θα πάει στον αγύριστο,μακάρι μαζί μ΄ αυτά,τα θλιβερά βαμπίρ της επαγγελματικής πολιτικής,αν σταματήσει φυσικά να τα τρέφει με την απόγνωση στην οποία τεχνηέντως την φέρνουν.

Αφορμή για την μεγάλη από μέρους μου γενίκευση του θέματος στάθηκε ένα πολύ αλαζονικό άρθρο γεμάτο μεγαλοστομίες και προτροπές που έκανε ο συντάκτης του,γνωστός,αριστερός κατά δήλωσή του,μαϊντανοπαραγοντίσκος στα δημοτικά πράγματα της γειτονιάς του- looser ως τώρα κι αυτός και το κόμμα του, που όμως προφανώς θεωρεί ότι τώρα τζογάρει σε καλύτερο,μάλλον,άλογο,οπότε υπόσχεται και σε άλλους μερτικό από τα λαμβάνειν βαφτίζοντάς τα δημοκρατικές διαδικασίες, εξυγίανση,επανόρθωση αδικίας  και λοιπές παπάρες-απευθυνόμενος προς τους συνδημότες του με ανοιχτή,λέει,επιστολή, προφανώς από την σιγουριά του επαγγέλματός του ορμώμενος-κομματικός   υπάλληλος και το μισθουλάκι παρά τη κοσμοχαλασιά το έχει εξασφαλισμένο-απαιτώντας να κάνουν το α και να μην κάνουν το β,χωρίς όμως η απαίτηση να ισχύει, σε καμία παραλλαγή,απ΄ό,τι ξέρω και ξέρω καλά για τον ίδιο στην προσωπική του ζωή και των ομοίων του,εξίσου βολεμένων ... Θρασύ, θλιβερό και αλαζονικό.

Το γενίκευσα γιατί ναι μεν αυτός ο συγκεκριμένος είναι για τα μπάζα,πιο γελοίος δεν γίνεται, αλλά να που και αυτή η αδιόρθωτη ελληνική πολιτική Αριστερά βρίθει από τέτοιους και ιδεολογικά όχι μόνο δεν έχει προχωρήσει χωρίς αυτούς αλλά το αντίθετο,παραμένει γνήσιο παιδί του ίδιου πολύ κακού συστήματος που τρέφει τον εν λόγω και διαιωνίζει, παρά τις διαβεβαιώσεις των φορέων της για το αντίθετο, τις ίδιες παθογένειες και γενετικές ανωμαλίες που εντοπίζει στους εχθρούς και στους άσπονδους φίλους της, χωρίς όμως να κοιτάζει τα μούτρα της στον καθρέφτη.
Γιατί το στυλ του φαίνεσθαι που το προτιμούν τελικά και πολλοί αριστεροί επαγγελματίες της πολιτικής, κοινό με την Δεξιά σε βαθμό που δεν ξεχωρίζεις,τόση είναι η απώλεια μιας στοιχειώδους ηθικής,ποιος είναι ποιος, είναι απολύτως διαφορετικό από το καλά κρυμμένο είναι τους για το οποίο, φευ, επιχειρείται ο εξωραϊσμός.Όσο για την Δεξιά-την λαϊκή,την νεοφιλελεύθερη,την κεντρώα,την ακραία, του Σαμαρά,του -ίδη πως τον λένε τον ανεκδιήγητο συμβουλάτορα,του Χατζηδάκη, του Κυριάκου, της Πίπης αυτοπροσώπως της Φακιδομύτης κι όποιου άλλου-γι αυτήν είναι που ισχύει ακόμα θλιβερότερα το δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτεις.

Τάδε έφη η αφεντιά μου η ασήμαντη, που θα ήταν σοφότερο να το βούλωνα, ασχολούμενη με την δική μου συνέπεια ως προς την- αναζητούμενη στην εποχή μας με το φανάρι εκείνου του Διογένη- Ανθρωπιά, θεωρώντας ότι τώρα η δημιουργική σιωπή των δονκιχωτικών ψυχών,είναι χίλιες φορές προτιμότερη. 


"The Stuff That Dreams Are Made Of ", by Asaf Hanuka,
from his comic series "The Realist".Israel, 2012

Αλλά και πως να μη φωνάξω πως από μεγάλα λόγια άλλο τίποτα, πως άρτος και θεάματα όχι μόνο στα φρικαλέα δελτία ψεμάτων των καναλιών μα σ΄ ολόκληρη την κοινωνία τρολάρουν τους πάντες,πώς δεν απόμεινε αυθεντική σεμνότητα και προφανής σοβαρότητα, πως η ατελείωτη μπουρδολογία,η μεγαλοστομία,η τύπου βαβέλ έλλειψη επικοινωνίας,η φαιδρότητα,η διαίρεση και η φανφάρα θριαμβεύουν και δεν φταίνε οι ιδεολογίες και τα δόγματα των μεγάλων θεωρητικών του παρελθόντος για την κατάντια αλλά το ότι οι "πολιτικοί" σκίζονται για καριέρες στις πλάτες μας και σ΄αυτό μοιάζουν μεταξύ τους ανεξαρτήτως δηλώσεων τοποθέτησης και πως γι αυτά όλα σαν λόγο, συν τοις άλλοις μαζί και με την δική μας- των ανώνυμων, της μάζας- την χειραγωγημένη ατολμία και επιμελημένη ημιμάθεια, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε καθαρά και συνολικά τα ψεύδη και να τα σταματήσουμε στέλνοντας την πολύχρωμη πολιτική σκαρταδούρα στον σκουπιδοτενεκέ.




K.Π. Kαβάφης

Το Πιόνι

Πολλάκις, βλέποντας να παίζουν σκάκι,
ακολουθεί το μάτι μου ένα Πιόνι
οπού σιγά-σιγά τον δρόμο βρίσκει
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη
οπού θαρρείς πως βέβαια εδώ θ’ αρχίσουν
οι απολαύσεις του κ’ οι αμοιβές του.
Πολλές στον δρόμο κακουχίες βρίσκει.
Λόγχες λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι·
τα κάστρα το χτυπούν με τες πλατειές των
γραμμές· μέσα στα δυο τετράγωνά των
γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν
με δόλο να το κάμουν να σκαλώσει·
κ’ εδώ κ’ εκεί με γωνιακή φοβέρα
μπαίνει στον δρόμο του κανένα πιόνι
απ’ το στρατόπεδο του εχθρού σταλμένο.

Aλλά γλιτώνει απ’ τους κινδύνους όλους
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.

Τι θριαμβευτικά που εδώ προφθαίνει,
στην φοβερή γραμμή την τελευταία·
τι πρόθυμα στον θάνατό του αγγίζει!

Γιατί εδώ το Πιόνι θα πεθάνει
κ’ ήσαν οι κόποι του προς τούτο μόνο.
Για την βασίλισσα, που θα μας σώσει,
για να την αναστήσει από τον τάφο
ήλθε να πέσει στου σκακιού τον άδη. 


(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993) 




**εγχοιρίδιο έπρεπε να ορθογραφήσω,αλλά τι μου φταίνε τα ζώα...


ΥΓ.Άκομψο το τσουβάλιασμα ,το παραδέχομαι, αλλά σαν πολλά είναι τα δημόσια καρναβάλια που μας ετοιμάζουν διάφοροι βαρύγδουποι πολιτικοί κι έχω χορτάσει από μασκαράτες και μασκαράδες και επίσης μασκαράς κατ΄εμέ δεν είναι ένας πολιτικός μόνο όταν αποδεικνύεται οικονομικά ανέντιμος απέναντι στον λαό αλλά και όταν του κρύβει την πραγματική του ταυτότητα επειδή είναι αντίθετη μ΄αυτά που διαλαλεί ως θέσεις του κόμματος ,της ομάδας και όποιου άλλου τον αμείβει με χρήματα ή προνόμια,γιατί αν τα φανέρωνε θα έχανε τις βολές του.
Τα 8 στα 10 δημόσια πρόσωπα στις μέρες μας,μικρού ή μεγαλύτερου βεληνεκούς, τέτοια μη ειλικρινή άτομα λέω πως είναι,μασκαρατζίκοι και μεγαλομασκαράδες παρελαύνοντες στο ίδιο καρναβάλι.Τέλος,φταίχτες για τα δεινά μας δεν μου φαίνεται να είναι μόνο οι συνήθεις κακοί,που βόλευε την μια πλευρά να αναζητά δαχτυλοδείχνοντάς τους αποκλειστικά στο τοπικό ή κεντρικό,πάντως αντίπαλο πολιτικό στρατόπεδο και μαγαζάκι...
Ε,ας κοιταχτεί και λιγάκι κάθε πλευρά αναμεταξύ της....

Σχόλια

  1. Ανώνυμος18/12/13 13:21

    Το κείμενό σας με βρίσκει σύμφωνο σε πολλά.Η απαξίωση της Ηθικής στην Πολιτική δεν είναι σημείο των καιρών.Ήταν ήδη διαστρεβλωμένη σαν έννοια ,ταυτισμένη με τον εκκλησιαστικό πουριτανισμό,αποκομμένη από την πλατωνική της ερμηνεία.Υπεύθυνες θα θεωρήσω και αρκετές μαρξιστικής προέλευσης αντιλήψεις που συνέχεαν σχεδόν επίτηδες την Ηθική με την θρησκεία.Μεγάλο λάθος αλλά γινόταν επί μακρόν,συνεχίζει λόγω της ημιμάθειας την οποία πολύ καλά και κάνετε και επισημαίνετε και πλέον εξηγεί την ανηθικότητα της αριστεράς,όπου αυτή εκδηλώνεται.

    Γιώργος Μανουσάκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος19/12/13 15:31

    http://yiannismakridakis.gr/?p=3992

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειλικρινά δεν είχα πάρει χαμπάρι τα των τριών συριζαίων όταν το έγραφα αυτό..Κοίτα να δεις...

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος20/12/13 14:55

    Η ξεφτίλα αυτής της κοιλιόδουλης και δειλής αριστεράς που στρογγυλοκάθεται στα έδρανα της Βουλής είναι γεγονός.Να τελειώνουμε και μ΄αυτήν.Δεν ξέρω αν φταίει η έλλειψη ηθικής και ποια ηθική ακριβώς θα ταίριαζε στον σύριζα και στο κκε αλλά να τελειώνουμε και μ΄αυτούς.Είναι εξίσου σιχαμένοι με τον καπιταλιστή νεοφιλελεύθερο που λένε ότι μάχονται.
    Νόρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχετε καμιά άλλη πρόταση καλή;Kαλή όμως,άμεσα υλοποιήσιμη και σοβαρή πρόταση;Υπάρχει μεγάλη φτώχεια,υπάρχει απελπισία,κόσμος που δεν ψάχνει για φαγητό στα σκουπίδια αλλά χρωστάει σε ταμεία και εφορίες κτλ κτλ και το εισόδημά του δεν φτάνει παρά για επιβίωση κι αυτή σήμερα κι όπως όπως, αύριο κανείς δεν ξέρει.Πώς δηλαδή να τελειώνουμε;Στην θέση αυτής της λειψής έστω αριστεράς που έφτασε εκεί που έφτασε και απ΄αυτήν μονάχα περιμένει κάτι ,μια ανάπαυλα,μια ανάσα όλος αυτός ο κόσμος τι έχετε να αντιπροτείνετε;...Νομίζω τίποτα χειροπιαστό ακόμα.Κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα.

      Διαγραφή
  4. Στο σημείο {οι "πολιτικοί" σκίζονται για καριέρες στις πλάτες μας και σ΄αυτό μοιάζουν μεταξύ τους ανεξαρτήτως δηλώσεων τοποθέτησης} συμπληρώνω το εξής:και ανεξαρτήτως πόθεν έσχες...

    Ζούμε ιστορία, αγαπητή μου,την πολύ κακή ιστορία μιας ακόμα προδοσίας της χώρας με ένα επιπλέον στοιχείο,την συνειδητή συμμετοχή μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος26/12/13 17:19

    ρε ευκλείδη, ρε στουρνάρα και λοιπά παλικάρια μη μαλώνετε ποιος θα με πρωτοσώσει,ματώνει η ψυχή μου ρε να σας βλέπω να νοιάζεστε για μένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου