"Το Αλφαβητάρι των Πουλιών",Πόλυ Χατζημανωλάκη

Το Αλφαβητάρι των Πουλιών


Θα αποστηθίσω
τα λόγια των πουλιών τα ελαφρά
και στην καρδιά μικρές φωλιές ενθυμημάτων
θα χαράξω
ονόματα να τα φωνάζω να έρχονται
με την ανθρωπινή τους ομιλία να τ’ ακούω

τι λένε τα πουλάκια;

ένα αλφαβητάρι να συλλαβίζω κι εγώ
ταπεινά
έξω στους δρόμους
εκεί που ανθίζουν τα τηλεγραφόξυλα
να γίνεται ένα περιβόλι ο κόσμος.



Κάπου διάβασα (σε ωραίο άρθρο και με επαινετικά λόγια για εκείνην) ότι η Πόλυ Χατζημανωλάκη έκανε την είσοδό της στα ελληνικά γράμματα σε ώριμη ηλικία....
Εντάξει,πρακτικά μπορεί να είναι κι έτσι.Είναι έτσι.Καλώς ή κακώς θεωρείσαι ώριμης ηλικίας όταν εκδίδεις (ο,τιδήποτε) στα 50+  σου αλλά  αυτό στα δικά μου τα μάτια από τη στιγμή που διάβασα το "Αλφαβητάρι των Πουλιών" πήρε απλώς θέση πληροφορίας βιογραφικού τύπου και τίποτα άλλο γιατί τέτοια ευαίσθητη ποίηση σαν της Πόλυς δεν ορίζεται με αριθμούς ηλικίας...
Είναι μια ποίηση διαφορετική,ευγενική,γενναιόδωρη,πολύχρωμη,τρυφερή,φωτεινή και μαζί ανείπωτα μεστή,γυναικεία πέρα για πέρα,σύνθετη μα όχι μπερδεμένη,πολύπλευρη,δυνατή, εμπνευσμένη από σπουδαίους ανθρώπους που άφησαν το χνάρι τους πριν από μας πάνω στη γη, ειλικρινής και πάνω απ΄ όλα ζεστή και ανθρώπινη σε τέτοιο επίπεδο που η ωριμότητα ή η νεανικότητα,η ομορφιά και η δύναμή της δεν  γίνεται επ΄ουδενί να μπουν σε καλούπια,να μετρηθούν ή αναμετρηθούν με ηλικίες ή ποιητικά ρεύματα, τεχνικούς κανόνες και σχετικά είδη.Ή τουλάχιστον δεν χρειάζεται να το κάνω εγώ σ΄αυτό το μπλογκ...Και δεν θα το κάνω.
Γιατί η Πόλυ είναι τη μια στιγμή σε ένα ποίημα είκοσι,τριάντα χρονών και φτερουγίζει ανέμελα η καρδιά της για τα απλά, τα ηλιόλουστα και τότε εξομολογείται με λέξεις την χαρά της για τα όμορφα των ανθρώπων και σ΄ένα άλλο γίνεται σαράντα,πενήντα χρονών,στοχάζεται τα πράγματα με σύνεση και σεμνή σοφία και φειδώ και μιλάει τότε με ανεπιτήδευτη διεισδυτικότητα το ίδιο γενναιόδωρα και συντροφικά και για τα δύσκολα.
Είναι μια ευφυής και ευαίσθητη γυναίκα που μπορεί, γιατί βεβαίως έχει το χάρισμα, να μοιράζεται την άπειρη ομορφιά των λέξεων με τους άλλους,με όλους μας και την ευχαριστώ πολύ γι αυτό.
Την ευχαριστώ για τη ανιδιοτελή συντροφιά που μου κρατάει από τον Απρίλιο που πρωτοδιάβασα τη συλλογή των ποιημάτων της μέχρι τώρα.



Αρσενίου και Μακρή, στα Μουράγια

Περπατώντας απέναντι από το σπίτι
Τον ερειπωμένο τοίχο
Ό, τι απέμεινε από την κατεδάφιση 
Δίπλα στην κατοικία του Διονυσίου Σολωμού
Και πριν φωτογραφίσω, άλλη μια φορά, το νεκρικό πορτρέτο του ποιητή
Αντίγραφο αντιγράφου
Οι συνήθειες της εποχής
Τα έχω, βλέπετε, όλα ξαναδεί 
Κάθε φορά αλλιώς
Το γραφείο, το οικόσημο, το γενεαλογικό του δέντρο
Ο καθρέφτης
Όπου εκείνη επήγαινε όταν ήταν μοναχή και έκλαιγε και γέλαε
Και έλεγε πως ήτον η ομορφότερη ανάμεσα σε όλες τις γυναίκες στα Επτάνησα
Ο νους της επυρώθηκε
Μιλώντας για τα κακά των άλλων γυναικών
Πυρώνει ο νους, 
ψηλώνει
Σκεφτόμουν και την άλλη
Με τα ρουθούνια της γεμάτα νερό
Και το μποστάνι, το προικιό της απέναντι

Τον έχασε το νου της ολότελα

Και είδα από τα χαλάσματα ένα παλικαράκι
Μαργαρίτης Φορτουνέλος
Μικρό πορτοκαλάκι
Χρυσό
Σούρουπο ήταν
Να θέλει να μάθει την είσοδο για το Μουσείο Σολωμού
Παραπλεύρως
Αρσενίου και Μακρή
Αλλά δεν είναι ανοιχτά τέτοια ώρα
Φοιτητής του Ιονίου Πανεπιστημίου
Πρωτοετής
Μόλις εγκαταστάθηκε
Πουλάκι ξένο
Και αύριο λέει αρχίζουν τα μαθήματα


Δεν ξέρω,ευτυχώς,τεχνικές για να αναλύω ποιήματα.Ούτε σκοπεύω να μάθω.Θέλω να νιώθω την ομορφιά τους έτσι απλώς ακούγοντάς τα ή διαβάζοντάς τα.Χωρίς να τα πολυψειρίζω.Δεν είναι η ποίηση,λέω, για πολλά πολλά.Όταν αρχίζουν οι αναλύσεις και τα μεγαλόστομα στολίσματα για τον δημιουργό της εμένα κάτι δεν μου πάει καλά.Σαν να βρίσκομαι σε περιβόλι και κάποιοι πάνε να ενισχύσουν με φτιαχτά αρώματα τις φυσικές ευωδιές ενός λουλουδιού γιατί οι ίδιοι δεν τις αντιλαμβάνονται σαν τέτοιες.
Όμως η ποίηση της Πόλυς αυτό ακριβώς είναι,ένα φυσικό λουλούδι που σε γοητεύει λίγο λίγο με την λιτή ομορφιά και την απρόσμενα διακριτική ευωδιά του,λουλούδι που έχει επιπλέον και κάτι ακόμα πολύτιμο που αυτό κι αν αναζητείται  στους εύθραυστους και σκόρπιους καιρούς μας:β ά θ ο ς  και  δ ι ά ρ κ ε ι α .

Οι αποχρώσεις του πράσινου

Αυτές τις μέρες πάλι τελειοποιώ την τεχνική της ενδοσκόπησης
Εδώ στο ορεινό χωριό
Έχω βέβαια βρει μια επαφή με τη φύση
και σύνδεση στο ίντερνετ, οπωσδήποτε
Ζηλεύω τους Γάλλους συγγραφείς, τόσο καλούς στις περιγραφές τοπίων
Δεν τολμώ να περιγράψω κάτι εκτός
Μόνο το μέσα ξέρω
Μαθαίνω βέβαια να παρατηρώ
τα χρώματα και πόσο όμορφα ταιριάζουν
οι αποχρώσεις του πράσινου
κοινότοπο θα μου πείτε
αλλά θα έπρεπε να δείτε αυτά τα δέντρα με τα άγνωστα ονόματα
Πώς συνυπάρχουν με τα έλατα
μια ομορφιά που δεν μπορώ με λόγια να την πω
και μετά οι περίπατοι έξω από τα φωτισμένα παράθυρα τη νύχτα
Μικρές ιστορίες που φαντάζομαι σαν να είναι δικές μου
Σαν αναμνήσεις από ζωές που δεν έζησα
των ανθρώπων
που ζουν εδώ
Συνήθειες που οι επισκέπτες δεν καταλαβαίνουμε
Ζαλισμένοι από την πυκνότητα του αέρα σε αυτό το υψόμετρο
Μια μυστηριώδης κούραση για την οποία μιλούν οι ντόπιοι
Σαν μια αρρώστια από το παρελθόν
που δεν σε αφήνει, δεν μπορείς να την ξεχάσεις
Και μας κλείνει εμάς απ' έξω
να περπατάμε στα σοκάκια του χωριού
Ανίδεοι...
Ακούγοντας τα βήματά μας στο πλακόστρωτο



Η έκδοση,τέλος, από τον Εύμαρο, με το υπέροχο εικαστικό του Anselm Kiefer "Η Γλώσσα των Πουλιών" στο εξώφυλλό της,είναι εξαίσια,τίποτα λιγότερο.

Σχόλια

  1. Μακάρι να έγραφαν όλοι αν όχι στα 50+ έστω στα 40+.
    Θα είχαμε γλυτώσει από πολλά σκουπίδια,δήθεν,και καβαλημένα καλάμια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι.Αλλά και ποτέ τελικά δεν είναι αργά.

      Διαγραφή
  2. Νικολέτα19/6/14 18:52

    Υπέροχη συλλογή αν κρίνω από τα ενδεικτικά ποιήματα που μας πρόσφερες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι ικανή να τα αναρτήσω όλα.Αλλά η ανάγνωση από το πανέμορφο χάρτινο του Εύμαρου είναι τελετουργία κι αυτή από μόνη της.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος19/6/14 19:19

    πολύ όμορφα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να προσθέσω πως είναι καλή και στα πεζά! Εξ αιτίας της έχω εντρυφήσει στον Κάλβο, ξεκινώντας από το δικό της "Οι μέλισσες του Κάλβου τριγυρίζουν στα λιβάδια του Λινκολνσάιρ", έχω κάνει καταπληκτικά διαβάσματα (χρωστάω ανάρτηση εδώ και μήνες...).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα,με βάζεις σε πειρασμούς, το είχα στα προσεχώς έτσι γενικά, όμως επειδή σε εμπιστεύομαι μπήκε στα πάρα πολύ προσεχώς!
      Αλλά δεν παλεύονται οι τιμές των βιβλίων όταν μονίμως θέλει κάποιος τόσα και προσθέτει και όλο και προσθέτει.Χαλάλι της πάντως,θα το πάρω με την πρώτη ευκαιρία.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου