"Ζωνιανά Gold",Παρασκευάς Ακαμάτης


Τελειώνοντας την ανάγνωση του μυθιστορήματος του Παρασκευά Ακαμάτη,το οποίο τρωγόμουν πότε θα το διαβάσω και όλο το ανέβαλα μπλέκοντας με διάφορα άλλα, συνειδητοποίησα ότι ουκ ολίγες φορές κατά την ανάγνωση το ύφος του με έκανε να βάζω τα γέλια εύκολα,όμως το σφυροκοπηματικό κείμενο μού προκαλούσε μαζί και πονοκέφαλο γιατί το "Ζωνιανά Gold" πλάκα πλάκα είναι ένα ευφυές πολιτικό βιβλίο, ιδιαίτερο,πολύ περιεκτικό, δεν αφήνει τίποτα όρθιο και καλά κάνει και φυσικά με τις τεράστιες αλήθειες του σε βγάζει.. νοκ άουτ παρά τα γέλια. 
Όταν μπήκα στο google για να αναζητήσω παρουσιάσεις άλλων μπας και εντοπίσω τι ενδεχομένως εγώ δεν είχα πιάσει καλά και γι αυτό έφαγα την γροθιά, παρά τα γέλια,στο στομάχι, έπεσα πάνω σε αγαπημένα μπλογκς,ιδού: ένα,δύο, τρία.
Όλοι εκφράζουν περίπου αυτά που ένιωσα κι εγώ,διατυπώνοντας θετικές εντυπώσεις.Και βέβαια καλά κατάλαβα που το πάει...Ο Ακαμάτης έχει γράψει ένα μυθιστόρημα που έχει ζωντάνια,εναλλαγές καταστάσεων,χιούμορ,συνεχή και ενδιαφέρουσα ροή,αντισυμβατικούς μα όχι σε στυλ καρικατούρας τύπους,που αντιστέκονται με τον τρόπο του ο καθένας συλλογικά όμως και καθόλου μισάνθρωπα και εκδικητικά στην κρίση. 
Στα σπλάγχνα του το μυθιστόρημα κρύβει πολλά και κυρίως ένα ευέλικτο,τεριγκιλιαμικό κατ΄εμέ σενάριο,που ένα από τα πολλά μουσικά κομμάτια που θα το έντυναν σίγουρα είναι κι αυτό που αναφέρεται μέσα όταν το σχετικό βινύλιο στο οποίο περιέχεται, πάει να το παραλάβει για λογαριασμό της Φρόσως,ο ίδιος ο Παρασκευάς κι ο Ταρζάν και αρχίζει η μυθοπλασία να παίρνει σβάρνα ό,τι βρει στο διάβα της.Θα σας πω παρακάτω ποιοι είναι αυτοί,η Φρόσω κι ο Ταρζάν,διότι ο Παρασκευάς μαντεύετε ποιος είναι.Ο Παρασκευάς είναι ο... Παρασκευάς! Point.Ο αφηγητής,ο κεντρικός ήρωας και ταυτοχρόνως και κατά τρόπο μαγικό εμείς όλοι παρμένοι μάτι από το ανελέητο καλειδοσκόπιο της κρίσης ,τρία σε ένα δηλαδή.
Ακούστε οπωσδήποτε αυτό το μουσικό κομμάτι.Δεν είναι η μουσική που μ΄αρέσει να ακούω αλλά μπορώ να πω ότι κάτι παραπάνω ξέρει ο Ακαμάτης που βάζει την Φρόσω ως  συλλέκτρια βινυλίων να θέλει οπωσδήποτε να το αποκτήσει κάνοντας τράμπα με ό,τι θα δώσει αυτή στην φίλη της και επίσης φανατική συλλέκτρια Ίριδα Αδαμοπούλου.
Η Φρόσω είναι μια τύπισσα 60+ χρόνων ψιλοφρικιό της παλιάς εξαρχιώτικης σχολής που μαζί με τον νεαρό ηθοποιό Ταρζάν και τον Παρασκευά έχουν κάνει -όπως δεκάδες άλλοι άνθρωποι που ξέμειναν σε μια ρημαγμένη Αθήνα,αυτήν που ο αφηγητής περιγράφει βυθισμένη σε συνθήκες βαθιάς κρίσης,ευρισκόμενη από άποψη λογοτεχνικού σκηνικού εντελώς σε επίπεδο δυστοπίας πια -κατάληψη μιας γκαρσονιέρας σε παρατημένο κτίριο στην οποία φιλοξενούν και τον σκύλο του Παρασκευά τον Φραπέ,εμβληματική μορφή...
Στην ίδια πολυκατοικία μένουν επίσης ο... Δίδυμοι Πύργοι, δυο εικοσάχρονες δίδυμες αδελφές,τρομερά καλά κορίτσια με σπέσιαλ πολεμοχαρή εφόδια,συμπαθέστατα και αποδεκτά-εννοείται-ασχέτως του πως βγάζουν τα προς το ζην, μαντεύετε, και επίσης ο φοβερός χάκερ Μπίλυ,που έχει φτάσει την κυβερνοχακεριά ως επιστήμη και τέχνη σε ύψιστα επίπεδα .
Η Αδαμοπούλου που το δικό της το σκυλί το έχει βαφτίσει Nico είναι άλλο ανέκδοτο αλλά παρόλο που μένει στα Βόρεια Προάστια σε μια μονοκατοικία στην Κηφισιά και η κρίση δεν την έχει αγγίξει οικονομικά αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από εξηγημένη απέναντι στην παρέα όταν τους γνωρίζει λόγω της ανταλλαγής, τους συντρέχει γενικά και τελικά δίνει και το σπίτι της για να γυρίσουν μια... τσόντα.Ναι,τσόντα που τους έχει διαδικτυακά προτείνει μια εταιρεία από το εξωτερικό που ειδικεύεται στο αντικείμενο και πληρώνει καλά ζητώντας τους απλώς η τσόντα  να είναι αντίστοιχη με την... οικονομικοκοινωνικοπολιτική κατάσταση της Ελλάδας!
Το οπισθόφυλλο δίνει μια ακόμα ιδέα περί τίνος πρόκειται, παράλληλα όμως αδικεί κάπως το βιβλίο γιατί το εμφανίζει πολύ απλό,κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν είναι.
Επιτέλους βρισκόμαστε στο μέλλον. Κοιτάσματα πετρελαίου, φυσικό αέριο, φωτοβολταϊκά πάρκα, ανεμογεννήτριες, ξένοι επενδυτές; Όσοι ήπιαν τεκίλα, ξέρουν ότι δεν μπορεί να είναι αυτές οι λύσεις στο οικονομικό αδιέξοδο της χώρας. Πώς όμως τελικά οι Έλληνες μετατρέπονται σε βασιλιάδες μιας νέας, πάμπτωχης πια Ευρώπης; Το θαύμα έχει όνομα: "Ζωνιανά Gold". Πρόκειται για ένα βιβλίο αιχμηρό (στις άκρες), προφητικό (αν διαβαστεί από πίσω προς τα εμπρός) και επικίνδυνο (μπορεί να σου γλιστρήσει απ' τα χέρια ανά πάσα στιγμή). Ας πούμε την αλήθεια. Είναι ένα βιβλίο που παραλίγο να ονομαστεί "Χωρίς ψεύτικα βυζιά".
Αυτά σε πολύ γενικές γραμμές -ήδη πολλά είπα-για ό,τι απίθανο μα και μαζί εντελώς πιθανό να συμβεί σε συγκυρίες σαν κι αυτές που ζούμε όλοι σε τούτη την χώρα και που περιγράφονται με τον πιο γλυκόπικρο,αιχμηρό,τίμιο,αστείο και καίριο τρόπο που θα περίμενε ο χαμένος μέσα στην εκδοτική πλημμυρίδα των μετριοτήτων σημερινός αναγνώστης .
Ο Ακαμάτης συγγραφικά είναι άψογος:πλήρης,καταιγιστικός,με χιούμορ,μέτρο,οξυδερκέστατη πολιτική αντίληψη, καταπληκτική κεντρική ιδέα,φρέσκο θέμα,ωραία γλώσσα και μια ισορροπημένη και πειθαρχημένη, κι αρχικά ας μη μοιάζει έτσι, μυθοπλασία και το βιβλίο του αξίζει να το αναζητήσει ο αναγνώστης,να το διαβάσει και σίγουρα να το συζητήσει χωρίς φόβο αλλά με πάθος!



Σχόλια