"Και το Παραμύθι δεν Τελείωσε",Οντίν Ντουπεϊρόν




    Εξαιρετικό το βιβλίο "Και το Παραμύθι δεν Τελείωσε",μια καινούργια,φροντισμένη έκδοση από τον Καλέντη,με καλή μετάφραση από τον Αλέξανδρο Αδρακτά και με ένα ασυνήθιστο επινόημα να προσθέτει κι άλλα συν στην ομορφιά του: οι ήρωες της ιστορίας όταν αφηγούνται "χρωματίζονται" στο κείμενο με ένα διαφορετικό χρώμα ο ένας από τον άλλο.
    Πρόκειται για ένα πανέμορφο,απλό (κατ' αρχάς) , ευκολοδιάβαστο και ιδιαίτερα ευφυές κείμενο το οποίο έγραψε ο πολυπράγμων Μεξικανός Οντίν Ντουπεϊρόν και από το 2001 που εκδόθηκε στην πατρίδα του ξαφνιάζει τον παγκόσμιο αναγνώστη,σε όποια γλώσσα κάθε φορά κι αν μεταφράζεται με τις αρετές του και κυρίως την αμεσότητά του, γιατί ενώ έχει σαν σκελετό την κλασική και οικεία σε όλους διδακτική φόρμα του παραμυθιού-μιας και ο Ντουπεϊρόν υφαίνει μιαν απρόσμενη πλοκή με χαρακτήρες δράσης την πριγκίπισσα,τον δράκο,το κάστρο,τα ξωτικά,τις νεράιδες και τα λοιπά στοιχεία που όλοι έχουμε γνωρίσει και αγαπήσει σαν τα δοκιμασμένα εκείνα συστατικά της διαχρονικής αφήγησης που είναι στην ουσία του τόσο το έντεχνο,γραπτό παραμύθι όσο και η προφορική σύνθεση που προκύπτει μέσα από την διάδοση και τον εμπλουτισμό από στόμα σε στόμα κάθε λαϊκής ιστορίας που έχει τα απαραίτητα γνωρίσματα για να ονομαστεί κι αυτή έτσι-και χωρίς να κουράσει με τη συμβουλευτική του αμεσότητα,μη κάνοντας κανενός είδους κήρυγμα, πετυχαίνει να μεταφέρει στον αποδέκτη του,τον αναγνώστη κάθε ηλικίας,μέσω της ήρεμης, φιλοσοφημένης, συγκινητικής και αστείας ιστορίας που είναι ο κύριος θεματικός κορμός του,πολλά, σημαντικά και πανανθρώπινα ερωτήματα και μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα που αρχικά απασχόλησαν φαντάζομαι τον ίδιο τον Ντουπεϊρόν που τα βίωσε,τα παρατήρησε να συμβαίνουν σ΄ αυτόν και σε όλον τον άλλο κόσμο γύρω του και τον ενέπνευσαν τόσο που θέλησε να τα μοιραστεί για να τα αντιμετωπίσει κι εκείνος,να τα ξορκίσει που λέει και το σχετικό κλισέ,να τα ξεμπερδέψει,να τα φιλτράρει εντέλει με την αγάπη και την σύνεση που ενστάλαξε στην δική του ψυχή η ίδια η ζωή και ο ρους της, τροφοδοτώντας τις σκέψεις και των άλλων,που θα φτάσει και σ΄ αυτούς κάποτε το βιβλίο με το εκπληκτικό του υλικό, που φυσικά δεν εξαντλείται στις 200 σελίδες του και που δεν θα τελειώσει ποτέ ή θα τελειώσει όταν κι αν και όπου τελειώσει ο ορατός κόσμος μας ολόκληρος,μα ακόμα και τότε, ίσως,με ένα μη-τέλος, να ξαναρχίσει έχοντας βρει σταθερότερους βηματισμούς,διότι αυτό το αέναο υλικό είναι αλληγορικά η Ζωή μας με τους φόβους της, τα ερωτήματά της και τα κλειδιά -απαντήσεις που βεβαίως δίνει μόνον η αυτογνωσία και η αναπόσπαστη με το είναι μας ορμητική ανάγκη για Ελευθερία, που αναβλύζει από την ύπαρξή μας.

   Ό,τι και να σας πω είναι λίγο,διαβάστε το ,σκεφτείτε και συζητείστε το.Θα καταλάβετε τότε γιατί δεν είναι υπερβολή όλα όσα λέγονται και γράφονται γι αυτό το βιβλίο.




ΥΓ.Το βιβλίο "Και το Παραμύθι δεν Τελείωσε" ήταν η επιλογή για την συνάντηση του Ιουνίου της ομάδας αναγνωστών και αναγνωστριών που αποτελούν την Λέσχη Ανάγνωσης των εκδόσεων Καλέντη*.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το ότι το βιβλίο αγαπήθηκε αμέσως και απ΄όλα τα μέλη,γυναίκες και άντρες,αλλά κι απ΄όσους φίλους και γνωστούς το προτείναμε στην συνέχεια και για δεκάδες διαφορετικούς και ταυτόχρονα κοινούς λόγους από τον καθένα μας . 
Η ομοφωνία ήταν πρωτόγνωρη ακόμα και για μας που είμαστε εδώ και πολλά χρόνια μέλη κι άλλων αναγνωστικών λεσχών και έχουμε συνηθίσει ως ένα από τα καλά μιας συζήτησης που γίνεται με αφορμή ένα βιβλίο που διαβάσαμε να είναι και η διαφωνία μας γι αυτό. Η αποδοχή όμως και η θετική και μόνο θετική πρόσληψη στην περίπτωση του "Και το Παραμύθι δεν Τελείωσε" ήταν μια καλόδεχτη παραφωνία, που απέδειξε στην πράξη την αξία και την δύναμή του! Εντυπωσιακό.


*την οποία λέσχη εκεί συντονίζω από τον Μάρτιο του 2014 μετά από πρόταση της Ελένης Γκίκα και την οποία Ελένη ευχαριστώ σήμερα και δημοσίως από το μπλογκ μου, όχι έτσι τυπικά επειδή ήταν φιλική σε μένα ,αλλά γιατί είναι γενικότερα ακούραστη δημιουργός και αρωγός πολλών που συμβαίνουν κι επίσης γιατί εκφράζει απόψεις,για το δικαίωμα του καθενός στην τέχνη που αγαπά περισσότερο,από τις πιο δημοκρατικές (μα και δοτικές σαν συμπεριφορές στην πράξη) που έχω συναντήσει στον χώρο του βιβλίου....

Σχόλια

  1. Κι άλλο (άγνωστο σε μένα) βιβλίο;
    Εντάξει. Και τι καταλάβατε που σας διαβάζω με ανοιχτό το στόμα σα χάνος;
    Και που είμαι κακός άνθρωπος, γιατί σας ζηλεύω για διάφορους λόγους, όπως:
    1. Που είστε ΚΑΙ στη λέσχη Καλέντη
    2. Που διαβάζετε τόσο ενδιαφέροντα βιβλία
    3. Που μας τα παρουσιάζετε σε στυλ "ζήλια-ζήλια" και προκαλείτε το συνανθρωπό σας (εμένα)
    4. Που και η αντίστοιχη βιβλιοφάγα φιλενάδα σας του Διαβάζοντας μας έχει τρελάνει, παραθέτοντας διαρκώς νέους τίτλους, στους οποίους προσπαθώ να αντισταθώ με παρρησία και δεν μπορώ
    5. Που αυτή η στοίβα (με τα αδιάβαστα) δεν κατεβαίνει -με τίποτα όμως...

    Εν κατακλείδι: Σας μισώ tous les deux -ομού -μαζί -και τις δύο.
    (Απαρηγόρητη)

    Χα χα χα... (τα χάλια μου!!!)


    The book of secrets, Loreena McKennitt
    https://www.youtube.com/watch?v=Mjlily7sagE


    ΑΔΙΑΒΑΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

    Λυπάμαι καθώς βλέπω το χρόνο να λιγοστεύει
    και τις δουλειές μου ατέλειωτες.
    Πιο πολύ όμως λυπάμαι για τα αδιάβαστα βιβλία,
    που στοιβάζονται παραπονεμένα
    στα ράφια της βιβλιοθήκης μου και στα μπαούλα,
    περιμένοντας τη ματιά μου, το άγγιγμά μου,
    το χέρι μου να τα ξεφυλλίσει.
    ΄Ολα εκείνα τα βιβλία που διάλεγα μικρός
    και τα μάζευα να τα διαβάσω στα γεράματα.
    Τώρα όμως ο χρόνος φεύγει
    κι εκείνα περιμένουν υπομονετικά.
    Τα περισσότερα θα μείνουν εκεί παραπονεμένα,
    όπως τα χρήματα του φιλάργυρου σφραγισμένα στο σεντούκι του.
    Θα υποστούν τη μεγαλύτερη προσβολή για ένα βιβλίο:
    Θα μείνουν στο ράφι, ανέγγιχτα από χαρτοκόπτη.
    Και πολλά ήσαν και είναι ακόμα όμορφα.
    Καθώς τα κοιτάζω βλέπω στο καθένα εμένα.
    Είμαι κι εγώ ένα αδιάβαστο βιβλίο!


    ΘΑΝΑΣΗΣ ΡΕΠΠΑΣ


    The book of my life, STING
    http://www.youtube.com/watch?v=pBu_EKugl_Q

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 1.Τίποτα πιο εύκολο από το να έρθετε κι εσείς σε όποια λέσχη σας βολεύει!Μοσχάτο η του Degas και Ελληνικό του Καλέντη και μάλλον θα προκύψει και τρίτη προς Χολαργό μεριά,σε όποια σας βολεύει είστε καλόδεχτη (μαντάμ Λεσχουά θα πρέπει πλέον να λέτε κι όχι Ντεγκά...αλλά τι να κάνω,αφού τα αθηναϊκά πλήθη θέλουνε λέσχες.. έτσι προετοιμάζω και θέση στον βιβλιοπαράδεισο,δεν μπορεί ,θα μου την δώσει ο Ύψιστος αν είναι μια σταλιά βιβλιόφιλος.. αν δεν είναι ,την έχω βάψει ,διότι στο τζαμπέ ούσα μπορεί να θεωρεί ότι χαλάω την πιάτσα και να με πετάξει όξω ο συνετός και τα πανθ' ορά κτλ κτλ αλλά άμα ο λαός θέλει λέσχες ανάγνωσης δεν μου πάει η καρδιά...
    2.Η μαντάμ Διαβάζοντας δεν παλευόταν τον καλό καιρό,τώρα που έχει και βιβλιοπωλείο δεν μαζεύεται με τίποτα.Αυτήν κι εγώ δεν την χωνεύω,έννοια σας!
    3.Χαχα,καλέ τι μας λέτε, εσείς κι αν μου έχετε προτείνει βιβλία και βιβλία,ήξερα εγώ η αθώα την έρημο των αποτέτοιων και την κίτρινη βροχή και ένα κάρο άλλα...
    4.Ενδιαφέροντα, λέτε, ε;Αχ,μακάρι να το πουν κι άλλοι,εσείς δεν έχετε ανάγκη,εμένα με καίει μπας και τραβήξουμε έναν,έστω έναν από την χοντροσαβούρα!
    5.Στην στοίβα θα ντανιάζονται ες αεί κι άλλα,κι άλλα ,κι άλλα,πάρτε το απόφαση(να σας φέρω ένα παράδειγμα,πήγαμε στο σπίτι αποθανόντος θείου με την παράκληση της κόρης του και αγαπημένης μας εξαδέλφης να πάρουμε οτιδήποτε θέλουμε διότι θα ήταν κρίμα να δοθεί σε ξένους,πουληθεί,πεταχτεί κτλ και να τιμήσουμε και την μνήμη του κατά κάποιο τρόπο έτσι και ενώ οι περισσότεροι νοιάζονταν να πάρουν κανα καρυδοέπιπλο,κανα μουράνο 800 κιλά ασήκωτο,κανα ασημικό με 5000 σκαλίσματα κτλ κτλ εγώ κοίταζα τα βιβλία..τι να σας πω περισσότερο...γελάστε ελεύθερα,γελάστε, κανένα θέμα..

    Σας ευχαριστώ,το εννοώ απολύτως,για τις μουσικές που βάζετε σαν αλατοπίπερο στα ωραία σας σχόλια.Ο Στινγκ μου άρεσε πάρα πολύ(μου πάει πιο καλά από την Λορένα,δεν μου θυμώνετε, έτσι;) δεν το ήξερα καν το κομμάτι αυτό ,θα το μοιραστώ με την σειρά μου με ένα σωρό κόσμο τώρα,γιατί εκεί είναι το ζουμί,στην ανιδιοτελή μοιρασιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος19/7/14 18:58

      https://www.youtube.com/watch?v=rfnZw5D8_vM

      Διαγραφή
  3. Δελεαστικός τίτλος! Θα το αναζητήσω να νιώσω και τη μυρωδιά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου