"Νύχτα" στο Ρομάντσο

Ρεπορταζάκι χύμα,πάρτε γεύση ελεύθερα,δεν σας χρεώνουμε τίποτα








Δεν είχα ξαναπάει στο Ρομάντσο.Εκεί που στεγάζονταν τα πασίγνωστα και πολυλατρεμένα περιοδικά Ρομάντσο,Πάνθεον και Βεντέτα και γραφόταν ένας ακόμα τεράστιος μύθος στην πόλη αυτή,την αφάνταστα ταλαιπωρημένη, που όμως δεν νομίζω να το βάλει εύκολα κάτω παρά την κρίση και τις σιδεριές στα παγκάκια (της ) και στα μυαλά (τους ).... 
Ωραία και αγαπησιάρικα (και δίχως να σου πετάει κατάμουτρα την να-βγάλουμε-φράγκα-λύσσα-μας-βαφτίζοντάς-την-αγάπη-για-την-τέχνη,ένα αισχρό χρηματολάγνο πράγμα που τρέφεται από την κρίση αλλά όσο καλομασκαρεμένο κι αν είναι το πήραμε χαμπάρι και δεν θα το φάμε κι αυτό στην μάπα ) και κυρίως όχι κραυγαλέα ανακαινισμένος ο φορτωμένος μνήμες αυτός χώρος βρίσκεται σ΄ένα από τα πιο νευραλγικά σημεία της Αθήνας,εκείνα τα αμέτρητα που άλλοι θέλουμε να ξανανασάνουν δημιουργικά και κάποιοι το προσπαθούν χωρίς φανφάρες και τους αξίζει έπαινος γι αυτό κι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν να τα κρατήσουν επ΄ άπειρον σε καταστολή και υποβάθμιση.
Απείραχτα δομικά-καλά δεν τα λέω;- στοιχεία στον χώρο είναι τώρα έτοιμα για καινούργιες χρήσεις, έτσι όπως τα ομόρφηνε η πατίνα του χρόνου με κυρίαρχα, μόλις μπεις κι ανέβεις μερικά σκαλιά, εκείνο το παλιό μεταλλικό ασανσέρ,τα μωσαϊκά πατώματα,τα μεγάλα σιδερένια παράθυρα,τις ψηλοτάβανες αίθουσες που έχουν ενοποιηθεί,το όμορφο μπαράκι στο ισόγειο κτλ να καθιστούν τον χώρο ιδανικό για απλή περατζάδα αλλά και πολύ σημαντικά καλλιτεχνικά πράγματα.





Η ίδια η έκθεση που θα τρέχει εκεί ως τις  16 Σεπτέμβρη,με τον τίτλο "ΝΥΧΤΑ",δεν είναι διόλου... νύχτα ή μάλλον είναι μια φωτεινή και υπέροχη νύχτα,γιατί εννέα καλλιτέχνες διαφορετικών ειδών τέχνης δίνουν παρόν με εκπληκτικά έργα.Ζωγραφική με διάφορα υλικά(μαρκαδόρους,λάδια κτλ), μικτές τεχνικές,χαρακτική, εγκαταστάσεις, βίντεο αρτ, φωτο-ψηφιακή εκτύπωση,όλα εξαιρετικές δουλειές,συνδυασμένα τέλεια με τον χώρο και τον παλμό αυτής της πόλης, ειδικά τις νύχτες 


λιθογραφίες Αδριανός Αγγελόπουλος 

εγκατάσταση Κατερίνα Βέλλιου



Στα εγκαίνια χτες με εντυπωσίασε το πλήθος και η ηλικιακή ποικιλία των επισκεπτών,πάρα πολύς ο κόσμος,νεαρόκοσμος εκεί στα 25+ αλλά και πάρα πολλοί μεγαλύτεροι- οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι 45+ που δεν κλείνονται σπίτι τους και δεν κλαίνε την μοίρα τους-που όλοι παρέα έκαναν σε χρόνο ρεκόρ το σημείο εκεί της Αναξαγόρα απίστευτα ζωντανό και "Η ΝΥΧΤΑ" μόνον τυφλά μαύρη και ugly νύχτα δεν ήταν...


εγκατάσταση Βασίλης Διαμαντής 

χαρακτικά Μαίρη Πολυδώρου 

ψηφιακή εκτύπωση Αλεξάνδρα Ρέντζου

Οι φωτογραφίες, που εντελώς ερασιτεχνικά τράβηξα,  δεν αναδεικνύουν ,προφανώς,όπως τους αξίζει τα έργα των καλλιτεχνών.Βγάζουν όμως θέλω να πιστεύω την ατμόσφαιρα και την πατιναρισμένη ομορφιά του χώρου,στοιχεία που έδιναν άνεση –μια πρωτοφανή άνεση που σε άλλες εκθέσεις δεν έχω ξαναδεί-στους επισκέπτες  να γίνονται ένα με τα έργα ,να τα σχολιάζουν ,να τα γυροφέρνουν γενόμενοι επέκτασή τους,χωρίς επιτέλους την αποστειρωμένη σιωπή και τις αποστάσεις που επιβάλλουν οι στημένοι χώροι στους οποίους ψιθυρίζεις έντρομος γιατί η μανταμίτσα-κίσσα με το γυαλάκι στην μύτη που έχει κουβαληθεί να αρπάξει κανα έργο-επενδυσούλα κοψοχρονιά σε κοιτάζει λοξά.

Μου άρεσε η αληθινά ζεστή ατμόσφαιρα ανάμεσα στον κόσμο ,τους καλλιτέχνες και τα έργα,όλος ο χώρος είχε γίνει ένα.Ένα απίθανο,εικαστικό δρώμενο.

Η επιβλητική Σελήνη του Αδριανού Αγγελόπουλου 


Μικτή τεχνική Νούτσα Τόιτζε 

τα τέλεια μωσαϊκά φορτωμένα παρελθόν και τα παλιά τα παράθυρα
σαν εικαστικό κοντράστ με το πολύχρωμο του πίνακα δεξιά

Αλέξης Βισβίνης  


βίντεο αρτ Παναγιώτης Βασιλείου 

περιμένοντας σειρά για την οπτικοακουστική εγκατάσταση
του Παναγιώτη Βασιλείου

περισυλλογή μπροστά στο επιβλητικό ομολογουμένως έργο
 του Αδριανού Αγγελόπουλου




η επιμελήτρια της έκθεσης Μάρα Καλλίνικου
που έκανε όλη την προσπάθεια, είναι η ψυχή της έκθεσης 
και άξια πολλών,πολλών συγχαρητηρίων
μα που δεν κατάφερα να έχω δικό της έργο εδώ 
επειδή δεν ήξερα, η άσχετη,
τι να κάνω με κείνο το φως που έπεφτε πάνω τους 
και οι φωτό βγήκαν μαντάρα....
Αλλά ουδέν κακόν αμιγές και τα λοιπά,φράσεις σοφές που ισχύουν,πιστέψτε με, και γι αυτό έμειναν. Επειδή όλες οι φωτογραφίες των έργων της Μάρας της Καλλίνικου δεν μου βγήκαν ευκρινείς μου ήρθε η ιδέα και θα παρουσιάσω σε ξεχωριστές αναρτήσεις πρώτα πρώτα την δική της δουλειά και σιγά σιγά και των άλλων.Γιατί πραγματικά είναι ταλαντούχοι,αυτό φαίνεται,έχουν ποιότητα,μεράκι και σοβαρότητα και αξίζουν όλοι τους πολλά-κυρίως αληθινά κι από μένα αυτά κυρίως θα τα έχουν-καλά και επαινετικά λόγια.

ωραίο το τζαμωτό στο δάπεδο ώστε από κάτω
να βλέπεις μέρος από το καφέ του ισογείου



πανοραμικό(το κατά δύναμιν) από τα σκαλιά πίσω από το ασανσέρ 

έργο και επισκέπτες γίνονται ένα,εκπληκτικό,
έχω βαρεθεί τις καραντίνες 


νιώθοντας το υλικό του έργου 
και από τους τοίχους να μην  φυτρώνει κανένας ξινός "μην αγγίζετε",
τέλειο 


Σχόλια