Η Χαρακτική στην Ελλάδα των καιρών μας


Πανταζής Τσέλιος.Φώτης Βάρθης.Ευριπίδης Παπαδοπετράκης. Μαίρη Πολυδώρου. 


Τους ονομάτισα στην επικεφαλίδα με τυχαία σειρά.Τρία αγόρια,μια κοπέλα.Τέσσερις  τελειόφοιτοι, πολύ ταλαντούχοι χαράκτες που σπουδάζουν στο Α΄εργαστήρι χαρακτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και καμαρώνω πως τους ξέρω λιγάκι και ιχνηλατώ,κάπως και με τον δικό μου τρόπο,τα φιλότιμα βήματά τους.
Τα γνωρίζω αυτά τα παιδιά,είναι αγαπημένα μου.Παρακολουθώ την δουλειά τους στην σχολή, σαν φιλότεχνη και όχι φυσικά ειδήμων,την συμμετοχή τους σε πολλά δρώμενα και απανωτές εκθέσεις,τις προσπάθειές τους σε τόσο δύσκολες εποχές να ξαναβάλουν την ελληνική χαρακτική στο προσκήνιο, στην θέση αυτήν την κορυφαία, που πραγματικά της αξίζει.
Και της αξίζει,όχι γιατί μου ήρθε εμένα ή επειδή έχω ειδικούς λόγους να την αγαπώ,μα γιατί έτσι της πρέπει,καθώς επιτέλους, ξανάρθε,λέω,ο γόνιμος καιρός της.
Στην προσπάθεια είναι μπροστάρηδες οι δάσκαλοί τους.Οι σπουδαίοι καλλιτέχνες Μιχάλης Αρφαράς και Γιάννης Γουρζής.Χαράκτες εξαιρετικοί,μοναδικοί μα και σαν δάσκαλοι μοναδικά δοτικοί.

Να ξέρατε τι γίνεται,τι κι αν βουλιάζουμε μέσα σε μια  πολύπλευρη κρίση,η ελληνική Χαρακτική ανθεί κι έχει να παρουσιάσει μια νέα γενιά δημιουργών που δεν πρέπει επ΄ουδενί το ταλέντο τους να θυσιαστεί στην οικονομική μιζέρια...  
Τυχαίνει να γνωρίζω περισσότερο αυτούς τους τέσσερις.Και πήγαινα γυρεύοντας αφορμή κάποια στιγμή να μιλήσουμε για χαρακτική και τέχνη γενικότερα και βιβλία και ό,τι άλλο προέκυπτε και μόλις την βρήκα δεν δίστασα.
Η αφορμή για να τους ρωτήσω μερικά πράγματα ήταν το Fractalart ,το ηλεκτρονικό περιοδικό που εκλεκτοί άνθρωποι της τέχνης (και ειδικά η Ελένη Γκίκα,ακάματη,ταγμένη),έστησαν με πολύ δουλειά και μεγάλο μεράκι και έτσι η κουβέντα μου με τους νεαρούς καλλιτέχνες,απλή κι όμορφη, έγινε τελικά και έδεσε σαν λαμπερή πέτρα σε κομψό δαχτυλίδι. 
Ιδού τα αποτελέσματα ( μην φανταστείτε ότι την είδα δημοσιογράφος ξαφνικά,φιλότεχνη μπλόγκερ και μπαϊλντισμένος από την κρίση άνθρωπος είμαι που δεν θα κάτσει όμως να μιζεριάζει και τίποτ ΄ άλλο ):

Συστείστε ο ένας τον άλλο,παρακαλώ.Ευριπίδη,ας ξεκινήσω από σένα, πες μας λίγα λόγια  για τον Φώτη  τον Βάρθη.

Φώτης Βάρθης

Ο Φώτης γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα,κατάγεται όμως από την Κέρκυρα (εξού και οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες).
Είναι χαράκτης, τελειόφοιτος της ΑΣΚΤ(Α'εργαστήριο,Γιάννης Γουρζής-Μιχάλης Αρφαράς), έχοντας όμως περάσει τα πρώτα χρόνια από εργαστήρια ζωγραφικής, παρακολουθώντας ταυτόχρονα και το εργαστήριο γραφικών τεχνών.Στο παρελθόν έχει παρακολουθήσει μαθήματα αγιογραφίας με τον Γ.Κόρδη.
Στα έργα του  δουλεύει κυρίως πάνω στις τεχνικές της ξυλογραφίας,αναδεικνύοντας την βυζαντινή σχεδιαστική λογική-αισθητική με μια πιο ανθρωποκεντρική διάθεση.
Το τελευταίο διάστημα δουλεύει ένα παραμύθι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από τον ίδιο(κείμενα-εικονογράφηση-βιβλιοδεσία),που το αναμένουμε όλοι με μεγάλο ενδιαφέρον.

Φώτη,εσύ δώσε μας μια εικόνα για τον Πανταζή τον Τσέλιο.

Πανταζής Τσέλιος 
Ο Πανταζής είναι 25 ετών και κατάγεται από τον Φουρνά Ευρυτανίας. Πέρασε στην ΑΣΚΤ το '09 και έμεινε τα 3 πρώτα χρόνια της σχολής στο Γ' εργαστήριο Ζωγραφικής. Έκανε αλλαγή τομέα στο 4ο έτος για το Α' Χαρακτικής που τα προηγούμενα έτη το είχε ως εργαστήριο επιλογής. Ως χαράκτης συχνά επιλέγει να συνδυάσει την δουλειά του με την τέχνη του βιβλίου  δημιουργώντας αυθεντικά βιβλία τέχνης και δοκιμάζοντας πολλές τεχνικές και εφαρμογές της χαρακτικής

Πανταζή, σύστησέ μας την Μαίρη την Πολυδώρου.

Μαίρη Πολυδώρου 
H Μαίρη είναι τελειόφοιτη του Α΄εργαστηρίου χαρακτικής με καθηγητές τους Γιάννη Γουρζή και Μιχάλη Αρφαρά. Στην χαρακτική της εκφράζεται κυρίως μέσω της τεχνικής της οξυγραφίας και γενικότερα της βαθυτυπίας.
Στα αρχικά χρόνια φοίτησής της στην Α.Σ.Κ.Τ. είχε κι εκείνη παρακολουθήσει στον τομέα ζωγραφικής τους κύκλους σπουδών του Γ΄εργαστηρίου ζωγραφικής του Μάριου Σπηλιόπουλου. Ασχολείται και με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων που την τεχνική της παρακολούθησε στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου σε σεμινάρια με δάσκαλο τον Βασίλη Παπατσαρούχα.

Μαίρη, να κλείσουμε τις συστάσεις με σένα,πες μας μερικά πραγματάκια  για τον Ευριπίδη τον Παπαδοπετράκη.

Ευριπίδης Παπαδοπετράκης

Ο Ευριπίδης Παπαδοπετράκης, πολυπράγμων νους από την Κρήτη, είναι τώρα τελειόφοιτος της ΑΣΚΤ στο Α’Εργαστήριο Χαρακτικής με δασκάλους τους χαράκτες Μιχάλη Αρφαρά και Γιάννη Γουρζή. Όταν πρωτομπήκε στην σχολή παρακολούθησε το Γ΄Εργαστήριο ζωγραφικής (του Μάριου Σπηλιόπουλου) και έχει ασχοληθεί,ασχολείται δηλαδή ακόμα, και  με τις γραφικές τέχνες και με την βιβλιοδεσία.Να πούμε τέλος,γιατί ο ίδιος είναι σεμνός και δεν θα σας το πεί, ότι πέρσι πήρε το πρώτο βραβείο στην έκθεση "Art and the City - Χαράσσοντας την Αθήνα".

Παιδιά διαπιστώνω ότι με χαρά μιλήσατε ο ένας για τον άλλο,είστε απ΄όσο ξέρω και φίλοι. Μήπως όμως η Χαρακτική είναι μια μοναχική τέχνη ή όχι και γιατί; Τι είναι η Χαρακτική για σας;

Φώτης: Η χαρακτική είναι εν μέρει μοναχική. Όταν εργάζεσαι πάνω στην μήτρα, χαράσσεις,  οξειδώνεις κτλ είσαι μόνος σου. Υπάρχουν όμως στάδια στην εξέλιξη του έργου στα οποία η ομαδική δουλειά και η συμμετοχή συναδέλφων σου είναι σχεδόν απαραίτητη, όπως για παράδειγμα όταν τυπώνεις. Σχεδόν πάντα λοιπόν ο χαράκτης θα επιλέξει την ομαδική δουλειά από την ατομική όταν οι συνθήκες το ευνοούν.
Η χαρακτική για μένα είναι ένας ακόμα τρόπος έκφρασης, είναι ένα μέσο επικοινωνίας όπου το έργο που παράγεται μπορεί να φτάσει σε περισσότερους ανθρώπους. Η παραγωγή κάθε έργου είναι ένα είδος προσευχής
Ευριπίδης:Η χαρακτική μόνο μοναχική δεν είναι διότι για την υλοποίηση ενός έργου πολλές φορές χρειάζονται παραπάνω από δύο χέρια.Είναι η τέχνη της συνεργασίας θα μπορούσε να πει κανείς..ο καθένας έχει τον ρόλο του.Η χαρακτική για μένα είναι κάτι παραπάνω από σπουδές,έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωσή μου σαν προσωπικότητα μέσω και των ανθρώπων που την υποστηρίζουν και στους οποίους οφείλω πολλά.Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο όμως θα την χαρακτήριζα ως ένα διαφωτιστικό καλλιτεχνικό μέσο.
Πανταζής: H χαρακτική σαν τέχνη απαρτίζεται απο διάφορα στάδια δημιουργίας/ εκτέλεσης. Πιο συγκεκριμένα η διαδικασία σχεδιασμού ενός θέματος, η προετοιμασία της χαρακτικής επιφάνειας και η χάραξη του θέματος σε αυτήν και τέλος η εκτύπωση της χαραγμένης σύνθεσης πάνω στο χαρτί είναι που καθιστούν την χαρακτική τέχνη, μια επιλεκτική κατά άτομο, μη μοναχική διαδικασία. Κι αυτό γιατί στην περίπτωση της σχεδίασης και χάραξης ο καλλιτέχνης δουλεύει με βάση κυρίως την προσωπική του ανάγκη αλλά πολλές φορές για την εκτύπωση και τη γενικότερη απόδοση του έργου έχει την ανάγκη άμεσης συναναστροφής, είτε πνευματικά είτε εργατικά και μόνο, με τα άλλα αάτομα του χώρου του.
    Η χαρακτική για μένα  λοιπόν είναι  μια πάνω απ΄όλα ακραία κοινωνική τέχνη που απευθύνεται με πολύ ξεκάθαρο τρόπο σε όλα τα  στρώματα μιας κοινωνίας, χωρίς οικονομικές διακρίσεις , πράγμα που στην εποχή μας είναι αρκετά ωφέλιμο για όλους μας!
Μαίρη:Όχι,δεν είναι μοναχική η χαρακτική.Ανέκαθεν χρειάζονταν παραπάνω από ένας άνθρωπος για να ολοκληρωθεί σωστά ένα έργο.Βέβαια σε προσωπικό επίπεδο καθένας μας  έχει τις δικές του ιδέες και πρακτικές,αυτό συμβαίνει πάντα σε κάθε μορφή τέχνης.
Για μένα η χαρακτική είναι ο δρόμος που έπρεπε να είχα ακολουθήσει εξ αρχής αν και δεν ξεχνώ τα καλά πράγματα που πήρα από την μαθητεία μου στην ζωγραφική..

" Καραβέλα",
Μαίρη Πολυδώρου 

Γιατί λοιπόν εσείς διαλέξατε  την Χαρακτική και όχι ας πούμε την Ζωγραφική, θεωρείτε ανταγωνιστική την μία απέναντι στην άλλη κι αν  αυτό δεν ισχύει πού και σε τι συγκλίνουν;

Πανταζής: Η χαρακτική ουσιαστικά χωρίζεται κατ΄εμένα σε δύο σκέλη: το πρώτο είναι το σχέδιο και η σύνθεση, αξίες κοινές σ΄όλες τις μορφες εικαστικής δημιουργίας και κυρίως της ζωγραφικής, το δεύτερο είναι η τεχνική κατάρτιση του χαράκτη στην εκτέλεση του έργου ( πράγμα που εμπλουτίζει τελικά και την συνθετική του ικανότητα) γι αυτήν την ευρύτητα της χαρακτικής την επέλεξα.
Ας πούμε στο τέλος πως ένας χαράκτης είναι ένας ειδικών τρόπων ζωγράφος! Σίγουρα ζωγραφική και χαρακτική δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους, δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο, όλα έκφραση είναι!
Μαίρη:Δεν θεωρώ ότι είναι ανταγωνιστικές η μια προς την άλλη, επιθετικά τουλάχιστον. Έχουν κοινό παρονομαστή το σχέδιο και σημαντικές διαφορές στην τεχνική και με την σειρά τους αμφότερες διαφέρουν από την γλυπτική αντίστοιχα,όμως  σαν εκφράσεις δεν καθιστούν χειρότερη την μια και καλύτερη την άλλη.
Εγώ που λατρεύω το σχέδιο,διάλεξα την χαρακτική επειδή με εκφράζει συνολικά, από το αρχικό προσχέδιο,ξέρετε, κλασικά με το μολύβι,στην προετοιμασία του τσίγκου έως το τελικό τύπωμα.
Ευριπίδης: Την χαρακτική την επέλεξα γιατί είναι ένα μέσο το οποίο απαιτεί κατάρτιση σε τεχνικό όσο και σε θεωρητικό επίπεδο.Έχει εφαρμογή σε μια ευρεία γκάμα εκφράσεων και επαγγελμάτων. Θα ήθελα να μην υπάρχει διάθεση ανταγωνισμού μεταξύ των τεχνών ποσο μάλλον με την ζωγραφική που αρκετές εννοιές της συγκλίνουν με αυτές της χαρακτικής (σχέδιο-χρωματισμός-θεματική ποικιλία).
 Φώτης: Η χαρακτική με κέρδισε με τον καιρό. Είναι η διαδικασία που ακολουθείς για να δημιουργήσεις ένα έργο, είναι η φιλοσοφία της, είναι οι ατελείωτες τεχνικές που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για αποδώσεις ένα εικαστικό αποτέλεσμα. Αν σε καλέσει είναι δύσκολο να μην την ερωτευτείς.
Δεν υπάρχει κανένας ανταγωνισμός απέναντι στις τέχνες, Η τέχνη έχει νόημα αν σε  παίρνει  απ' το χέρι και σ' ανεβάζει πιο ψηλά. Σε τέτοιους υψηλούς σκοπούς δεν χωράνε ανταγωνισμοί, τους δημιουργούν μόνο μικροπρεπείς άνθρωποι.

"Φθινόπωρο, η κυοφορία της Άνοιξης",οξυγραφία,
Πανταζής Τσέλιος

Με δεδομένη την πλημμυρίδα εικόνων και πληροφοριών που εκτείνεται σε όλο τον πλανήτη αλλά και με γερές δόσεις της τυποποιημένης έκφρασης και αισθητικής να κερδίζουν έδαφος, εσείς προτιμάτε να επιστρατεύετε την φαντασία σας στην επιλογή των θεμάτων σας ή κάνετε μια ρεαλιστική απεικόνιση όσων βλέπετε γύρω σας που όμως βασίζεται στην τεχνική σας δεξιότητα;

Μαίρη:Πάντα ακόμα κι όταν έκανα ζωγραφική προτιμούσα την ρεαλιστική απεικόνιση αυτών που βλέπω γύρω μου,πράγμα που για άλλους μπορεί να καταλήγει βαρετό.Ζω στο σήμερα και με ενδιαφέρουν τα όσα γίνονται γύρω μου,δεν απορρίπτω την ορατή καθημερινότητα.
Όλη τη χρονιά πάντως φέτος δουλεύω πάνω στην πτυχιακή μου προσπαθώντας να συνδυάσω την αγάπη μου αυτή για το ρεαλιστικό με την φαντασία ,να φτάσω δηλαδή στην χρυσή τους τομή,στην σύνθεση.
Πανταζής: Aκριβώς λόγω αυτής της πλημμυρίδας εικόνων,πληροφοριών και εννοιών  νομίζω ότι μέσω της χαρακτικής  μπορεί κανείς να μπει σε μιά καλοδεχούμενη τάξη στη δουλειά και τον τρόπο σκέψης του, προσωπικά μέσω μιας ρεαλιστικής- παραστατικής φόρμας σχεδιασμού εκφράζω με σχετικά συμβολιστικό και ίσως κρυπτικό τρόπο τα θέματα που με απασχολούν.
Ευριπίδης: Η διαδικασία εκπόνησης ενός έργου σχετίζεται πάντα με την προσωπική διάθεση του καλλιτέχνη σε σχέση ίσως με τα κοινωνικά δρώμενα άλλα και με τις βαθύτερες εσωτερικές του ανησυχίες,από κεί και πέρα η τεχνική αρτιότητα έρχεται και απογειώνει την ιδέα και την έρευνα που την συνοδεύει.
Φώτης: Η εικόνα είναι το πιο ισχυρό μέσο για να περάσει κανείς ένα μήνυμα. Όταν έχεις στα χέρια σου ένα τέτοιο εργαλείο πρέπει να μάθεις να το χειρίζεσαι και να το χρησιμοποιείς με σεβασμό. Όποιο δρόμο και να πάρει κάποιος το σημαντικότερο για μένα είναι να θυμάται πως το έργο δεν είναι απλά μια ιδέα αλλά κυρίως είναι πράξη.

από το  Τraditional Book του  Φώτη Βάρθη


Μπορεί να επιτευχθεί ένας πράγματι πρωτοπόρος συγκερασμός τεχνοτροπιών στην χαρακτική έκφραση;

Ευριπίδης: Οι τεχνοτροπίες στα εικαστικά είναι μια λεπτή γραμμή,μπορούν να παραχθούν σπουδαία πράγματα με την σωστή διαχείριση,στην χαρακτική πάντως αυτό είναι πιο δύσκολο γιατί υπάρχουν πιο σφιχτοί τεχνικοί κανονισμοί γι αυτήν και έτσι όταν επιτυγχάνεται συγκερασμός τεχνικών, το αποτέλεσμα μας ανταμοίβει πολύ παραπάνω.
Φώτης: Μπορείς να μιλάς όσες γλώσσες θες, το ζητούμενο είναι να επικοινωνήσεις. Και στην χαρακτική έχεις την δυνατότητα να μεταχειριστείς πολλά εκφραστικά μέσα. Αρκεί να μην αποτελεί για κάποιον αυτοσκοπός η "καινοτομία" αλλά μια ουσιαστική θέση
Πανταζής: Μπορεί να επιτευχθεί πολύ αρμονικά αρκεί κανείς να γνωρίζει επαρκώς τι θα χρησιμοποιήσει και γιατί έτσι ένα έργο έχει την ισορροπία που χρειάζεται κι ίσως και την πρωτοπόρα αισθητική του.
Μαίρη:Φυσικά, ίσως αυτό το επιτυχές πάντρεμα των τεχνοτροπιών της χαρακτικής να είναι και το βασικό μας ζητούμενο.


    "Παραμύθι για καρπούς και άστρα",
Ευριπίδης Παπαδοπετράκης

Σπουδαίοι  Έλληνες χαράκτες έχουν φιλοτεχνήσει βιβλία που λατρέψαμε.Εκτιμάτε ότι υπάρχει  όντως περιθώριο να συνεχιστεί σε ευρεία κλίμακα αυτή η μεγάλη παράδοση σε μια εποχή που και το βιβλίο ωθείται πιεστικά στην ψηφιοποίησή του;

Πανταζής: Οπωσδήποτε το ποιοτικό βιβλίο/έργο τέχνης/χρηστικό αντικείμενο έχει θέση στην εποχή τού συχνότατα άσχημα σχεδιασμένου και τυπωμένου ψηφιακού βιβλίου-εντύπου που ολοένα κερδίζει έδαφος στην ανάγκη της μαζικής αγοράς. Άλλωστε αυτό, το ''καλλιτεχνικό βιβλίο'' ,είναι που δίνει τις ουσιαστικές βάσεις (σε κάθε εποχή) της μεγάλης κατηγορίας των γραφικών τεχνών.
Σε ευρεία κλίμακα πάντως αυτό νομίζω δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο να επικρατήσει αν και θα ήταν πολύ καλό για όλους τους λάτρεις του εντύπου και της καλής τυπογραφίας.
Ευριπίδης: Φυσικά και υπάρχουν περιθώρια καθώς οι ανάγκες του ανθρώπου αλλάζουν σύμφωνα με την εποχή,υπάρχουν πολλά άτομα που ασχολούνται με την παραγωγή αυθεντικού βιβλίου και ήδη δημιουργείται ένα νέο κλίμα, μια τάση επιστροφής στο χειροποίητο βιβλίο έπειτα από την κορεσμένη κατάσταση που δημιουργήθηκε με τα ευτελή έντυπα και την ψηφιοποίηση των πάντων.
Μαίρη:Τώρα ξύνετε πληγές...Το περιθώριο υπάρχει αλλά χρειαζόμαστε και γνώση και σοφία και προσωπική εμβάθυνση.Η παράδοση συνεχίζεται αλλά στα στενά θα έλεγα πλαίσια μιας ομάδας ανθρώπων που από προσωπικό μεράκι ασχολούνται με το αντικείμενο,είτε σαν καλλιτέχνες ή και σαν φιλότεχνοι απλώς.
Μοιάζει ας πούμε με την επιλογή που ένας μουσικόφιλος θα κάνει είτε είναι ο ίδιος μουσικός είτε όχι όταν θα προτιμήσει ένα βινύλιο αντί να κατεβάσει την μουσική από το internet.Ε,είναι περίπου το ίδιο πράγμα.
Φώτης: Το αυθεντικό ή καλλιτεχνικό βιβλίο έχει μια αξία η οποία δεν μπορεί να αντικατασταθεί.Είναι ένα έργο τέχνης, αν αλλάξεις την μορφή του αλλάζεις τον σκοπό και την σημασία του. Δεν είμαι κατά του ηλεκτρονικού βιβλίου ούτε της  εξέλιξης  γενικότερα.Προσφέρει νέες δυνατότητες στον αναγνώστη. Δεν αισθάνομαι απειλή  από τα νέα μέσα,  εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς που είναι άλλοι από αυτούς της τέχνης. Δεν διεκδικούμε τα ίδια χωράφια.

"΄Ατιτλο II",βαθυτυπία σε πολυμερικό,Μαίρη Πολυδώρου 

Συμμετέχετε συχνά σε εκθέσεις.Τι σας προσφέρουν και πως αλλιώς μπορείτε να αναδείξετε τη δουλειά  σας;

Ευριπίδης: Εδώ και περίπου 3 χρόνια συμμετέχουμε σε διαφορες εκθέσεις(κυρίως χαρακτικής) και το θεωρώ σημαντικό διότι έχουμε την ευκαιρία να μοιραστούμε με το κοινό την δουλειά μας και να τους μεταφέρουμε διάφορα δεδομένα που σε άλλη περίπτωση δεν θα μπορούσαμε,υπάρχει δηλαδή αμεσότητα.Απο κεί και πέρα μέσω του διαδικτύου υπάρχει συνεχής ενημέρωση για τις δουλειές μας και γενικότερα για την χαρακτική.
Φώτης: Έχω πάρει μέρος σε αρκετές εκθέσεις έως τώρα και έχω πολύ ευχάριστες αναμνήσεις απο τις περισσότερες. Αυτό που μετράει σε μένα πιο πολύ είναι οτι παρακολουθείς άμεσα την επίδραση του έργου σου στον κόσμο.Η επαφή με το κοινό μετράει,τα  σχόλια και οι συζητήσεις.
Το διαδίκτυο δίνει επίσης την δυνατότητα να προβάλεις το έργο σου σε όλο το κόσμο.  Μέχρι στιγμής μου έχει τύχει να συνεργαστώ με άτομα του εξωτερικού ακριβώς γιατί είδαν την δουλειά μου στο διαδίκτυο,
Πανταζής: Συμμετέχω καποιές φορές σε εκθέσεις, είναι ένας τρόπος προβολής της δουλειάς του καθενός μας ... επίσης το ίντερνετ είναι ένας σύγχρονος και αποτελεσματικός  τρόπος δημοσίευσης της δουλειάς κάποιου.
Μαίρη:Τους τελευταίους μήνες είμαστε αρκετά ενεργοί στον τομέα των εκθέσεων. Αποκτάμε ευχέρεια στο στήσιμο,κάνουμε νέες συνεργασίες και φυσικά το πως και με τι έργο γίνεται η συμμετοχή μας σε κάθε έκθεση είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς που σημαίνει εμπειρία.Δεν έχω βγάλει αρκετή δουλειά μου στο ίντερνετ,τουλάχιστον όχι ακόμα,δεν έχω καν σελίδα,το σκέφτομαι πάντως ,είναι ένας τρόπος.



"Nevermore",dry point, plexy,Φώτης Βάρθης 


Με τι ασχολείστε τώρα;
Φώτης: Τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι κυρίως με την παραγωγή ενός προσωπικού αυθεντικού καλλιτεχνικού βιβλίου. Πρόκειται για ένα παραμύθι που έγραψα και εικονογραφώ με ξυλογραφίες. Αυτή τη στιγμή είμαι στο στάδιο παραγωγής των χαρακτικών που θα συνοδεύουν το κείμενο και όταν ολοκληρωθεί αυτό θα μπω στην διαδικασία της τυπογραφίας. Είναι μια περίοδος πολύ ευχάριστη γιατί παρακολουθώ κι εγώ όλη την εξέλιξη αυτού του έργου και έχω την αγωνία να το δώ ολοκληρωμένο.
Ευριπίδης: Αυτήν την στιγμή εργάζομαι κυρίως πάνω στην πτυχιακή μου και σε κάποιες εκθέσεις που ετοιμάζονται.Παράλληλα παραδίδω μαθήματα σχεδίου σε φροντιστήριο,κάνω βιβλιοδεσία και τέλος εργάζομαι εθελοντικά στον φορέα «Ηλιοτρόπιο», όπου διδάσκω εικαστικά μαζί με τον Φώτη στα μέλη της κοινότητας
Πανταζής: Τα τελευταία δύο χρόνια ασχολούμαι με μια ομάδα έργων που απαρτίζουν την πτυχιακή μου εργασία. Προσπαθώ να φτιάξω ένα σύνολο ανεξάρτητων μεταξύ τους βιβλίων ακολουθώντας πάντα την παραδοσιακή τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου.
Μαίρη:Όπως σας είπα και πιο πριν ασχολούμαι συστηματικά  με την πτυχιακή μου για την οποία έχω διαλέξει ένα απαιτητικό θέμα από άποψη χρόνου. Παράλληλα αναζητώ κάποιο καλό μεταπτυχιακό  και κάνω την εικονογράφηση σε ένα πολύ όμορφο παιδικό βιβλίο,το δεύτερό μου.


"Υπό την βασιλικήν δρυν", ξυλογραφία σε όρθιο ξύλο,
Πανταζής Τσέλιος

"Σπουδή Για Την Γέννηση",οξυγραφία,Ευριπίδης Παπαδοπετράκης

Σας ευχαριστώ όλους πολύ.Καλή συνέχεια.
Μαίρη,Φώτης,Ευριπίδης,Πανταζής:Κι εμείς.Πάρα πολύ.





Σχόλια

  1. Ανώνυμος7/10/14 02:40

    Συγχαρητήρια και σε σας και στους καλλιτέχνες.
    Σ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου