"Τα Χίλια Φθινόπωρα του Γιάκομπ Ντε Ζουτ",Ντέηβιντ Μίτσελ



Απαιτώντας περισσότερα (πάντα)απ΄αυτούς που μπορούν να ανταποκριθούν(μόνον)


Δεν είμαι απ΄τους αναγνώστες εκείνους που τα ψειρίζουν όλα μα αφού στην ελληνική έκδοση του μυθιστορήματος του πολυσυζητημένου Ντέηβιντ Μίτσελ"Τα Χίλια Φθινόπωρα του Γιάκομπ Ντε Ζουτ " βρήκα λίγα σημεία για γκρίνια,μικρομικρά είναι η αλήθεια,ας τα θέσω υπόψιν σας για να ξεμπερδεύω μ΄αυτά και να περάσω στα ουσιαστικά.Πρόκειται για βιβλίο που έσπευσα να διαβάσω μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά και δεν μετάνιωσα διότι και με καταγοήτευσε και κάμποσες μέρες καθηλώθηκα διαβάζοντάς το μονορούφι που λένε και διότι αποκόμισα,αυτό κυρίως, πολλά καλά, πολλά πνευματικά οφέλη.
Απλώς δεν μπορώ να δηλώσω ενθουσιασμένη και να συμμεριστώ τους διθυράμβους για το πέμπτο αυτό από τα επτά συνολικά μυθιστορήματα ** που έχει ως τώρα παραγάγει ο Ντέηβιντ Μίτσελ στα δεκάξι χρόνια (1999-2015) της ανελλιπούς συγγραφικής του δραστηριότητας,νιώθοντας μαζί και λίγο αμήχανα που αυτή την αίσθηση την εκφράζω δημόσια αν και την θεωρώ απόλυτο αναγνωστικό δικαίωμά μου  

Τα μικρομικρά:
  • Το φτηνό χαρτί όσο και να κατανοώ τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες με ξένισε γιατί το φροντισμένο εξώφυλλο των καλών εκδόσεων Τόπος με προϊδέασε για άλλη ποιότητα και στο εσωτερικό του βιβλίου (19 ευρώ παρακαλώ η τιμή μετά και την έκπτωση του 10%).Στο δικό μου δε το αντίτυπο πολλές ήταν οι σελίδες με είδωλα ή δεν ξέρω πως να το διατυπώσω, υπήρχε εμφανές διπλοτύπωμα λέξεων.
  • Οι σημειώσεις βρίσκονται στο τέλος και δεν έχω, και θαρρώ δεν είμαι η μόνη, χειρότερο απ΄αυτό το μπρος πίσω και μάλιστα σ΄ένα βιβλίο όπως "Τα Χίλια Φθινόπωρα του Γιάκομπ Ντε Ζουτ" που χωρίς τις  σημειώσεις δεν βγαίνει καλά η κύρια ανάγνωση.
  • Μερικά ψωραλέα ορθογραφικά λαθάκια-που τα ξέχασα κιόλας,αφού χωρίς ενοχές γράφω πια  πανσπερμικά,αλαλιασμένη με τα ι κι όχι υ και ε κι όχι αι και τα μονά γράμματα σε δεκάδες λέξεις,ψέματα ας πούμε κι όχι ψέμματα,παλικάρι κι όχι παλληκάρι και λοιπή τρελλλλίαση,όταν οι έχοντες τα φιλολογικά πεπόνια και τα μαχαίρια επιμένουν να κρατιέται η ορθογραφία του συρμού σαν λάβαρο στο Μεσολόγγι- με έβαλαν στον πειρασμό να ξαναθέσω το ζήτημα των συνεχών αλλαγών ορθογραφίας και να αναρωτηθώ την όλη χρησιμότητα του πράγματος. 
  • Τέλος,μου φάνηκε-και δεν είμαι και πάλι η μόνη-άνευ λόγου υφιστάμενο μειονέκτημα το ότι δεν φτιάχτηκε κι ένα γλωσσάρι μαζί με την υπόλοιπη τεράστια και τόσο καλή δουλειά της ελληνικής έκδοσης για τις 25-30 λέξεις***που δεν είναι απίθανο ούτε ντροπή το να μην τις ξέρουμε όλοι όλες και σταματώ εδώ με τα μικρομικρά. 

Το μυθιστόρημα

1799.Ο νεαρός Ολλανδός Γιάκομπ Ντε Ζουτ,σκεπτόμενος,διαλλακτικός χριστιανός ο ίδιος και ανιψιός ευσεβούς πάστορα,φτάνει σαν ειδικός οικονομικός υπάλληλος στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας έχοντας πάρει την απόφαση να αποκτήσει χρήματα και κύρος στα πλαίσια μιας ύστατης προσπάθειας να πείσει τον μέλλοντα πεθερό του στην γενέτειρα ότι του αξίζει να παντρευτεί την πολύτιμη κόρη του,έχοντας ευλαβικά φυλαγμένο στα μπαγκάζια του εκτός από την απόφαση και το παλιό οικογενειακό Ψαλτήρι που του έχει δώσει ο θείος του.Ο Ντε Ζουτ εγκαθίσταται στο τεχνητό νησί Ντετζίμα στην είσοδο του λιμανιού,ένα περίκλειστο μέρος στο οποίο είχαν περιοριστεί οι Ολλανδοί αποικιοκράτες-γνωστά κονκισταδόρικα χασαποκουμάσια και δαύτοι-που συνέχιζαν από εκεί ως Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών τις εμπορικές συναλλαγές τους με τους Ιάπωνες που κι αυτοί,φοβούμενοι κυρίως την επέκταση ενός ήδη βίαια μα αναποτελεσματικά αντιμετωπισμένου εκχριστιανισμού στην χώρα τους,είχαν πράξει διάφορα και του λόγου τους και επί δυο σχεδόν αιώνες απομονωθεί πολιτισμικά και οικονομικά.
Εκεί ο Ντε Ζουτ αρχίζει να χρωματίζει με ευαισθησία και προσοχή τις εμπλοκές του στα δρώμενα, αυτά που θα γεμίσουν τις σελίδες του βιβλίου του βίου του μπαίνοντας αμέσως στον πυρήνα όσων συμβαίνουν,προσωπικών του και ευρύτερων,κουβαλώντας από την αρχή ως ανομολόγητο βάρος τον ενοχικό και ανευόδωτο έρωτά του για την μαία Αΐμπαγκάβα Ορίτο,ξεχωριστή νεαρή γυναίκα,κόρη γιατρού η οποία καταφέρνει να σπουδάζει εκείνη την περίοδο γενική ιατρική μαθητεύοντας στο πλευρό ενός ευφυούς και σπουδαίου ουμανιστή,του Ολλανδού φυσικού,γιατρού,διανοούμενου κτλ δόκτορος Μαρίνους.Η άδεια γι αυτή την απόκτηση γνώσης είναι δώρο που της δίνει ο κυβερνήτης όταν εκείνη σώζει στην γέννα την παλλακίδα και το παιδί του.Η σοκαριστική περιγραφή της γέννας και της σωτήριας επέμβασης της Ορίτο είναι η πιο απρόβλεπτη μα συνάμα συναρπαστική εισαγωγή στον οριεντάλ κόσμο του συγκεκριμένου μυθιστορήματος.
Ο Μίτσελ υποδέχεται τον αναγνώστη του πανηγυρικά,βάζοντάς τον κατ΄ευθείαν στην ατμόσφαιρα της χώρας και της εποχής,ανακατεύοντας επιδέξια ένα ετερογενές μυθοπλαστικό χαρμάνι που σαν λαμπρός οικοδεσπότης θα μετατρέψει σε κέρασμα γενναιόδωρο στην συνέχεια:η(τεχνολογικά ήδη προπορευόμενη)Δύση και η(εμπορικά και στρατηγικά πλούσια,εξωτική και πολιτισμικά ανέγγιχτη ) Ανατολή μέσω της ευρηματικής του πένας συναντιούνται σε μια ακόμα υπέροχη,εκρηκτική ιστορία σύγκλισης μα και σφοδρής σύγκρουσης,που έχει απ΄όλα,έρωτες,προδοσίες,φιλία, πόλεμο,χρήμα, καλούς και κακούς,θύτες και θύματα,χαρακτήρες εμβληματικούς εν γένει που συχνά συνυπάρχουν στο ίδιο τρωτό σαρκίο.

Το κλασικό και μυθοπλαστικά ασφαλές,πλατωνικό αλλά ισχυρά ερωτικό δίπολο των Ντε Ζουτ-Αϊμπαγκάβα,ενισχύει ο επίσης πολύ ενδιαφέρων σαν σύνθεση χαρακτήρας του Ουζαέμον Ογκάβα. Είναι ο υψηλά ιστάμενος νεαρός διερμηνέας με τον ήπιο και στοχαστικό χαρακτήρα ο οποίος ερωτευμένος κι αυτός με την χαρισματική μα ανεπιβεβαίωτη κοινωνικά γυναίκα θα προσωποποιήσει  τις αναστολές του προ νομιούχου Ιάπωνα της εποχής που δεν μπορεί να ξεφύγει από τον κλοιό της τάξης του και χωρίς να είναι δειλός φέρεται επί μακρόν σαν τέτοιος εγκλωβισμένος στα πρέπει του περίγυρου.
Κοντά τους ή μετωπικά απέναντι το ένα στο άλλο ο συγγραφέας θα αναπτύξει κι άλλα διαφυλετικά πρόσωπα-ρόλους,απαραίτητα για την στερεή ύφανση ελκυστικού αφηγηματικού ιστού και σε μεγάλο βαθμό εμπνευσμένα και από αληθινά πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο στην βεβαιωμένη εμπορική συνύπαρξη και πολιτισμική αλληλεπίδραση Ολλανδίας και Ιαπωνίας (τον Hendrik Doeff  εν προκειμένω). 

Hendrik Doeff and a Balinese servant in Dejima,
Japanese painting, c. early 19th century

Η προικισμένη με ιατρικές ικανότητες Αΐμπαγκάβα Ορίτο έχει το δικό της φορτίο,όπως ο Ντε Ζουτ κι ο Ογκάβα,να κουβαλήσει πορευόμενη σε τούτη την άκρως μισογύνικη,κλειστή ιαπωνική κοινωνία της εποχής:το μισό της πρόσωπο είναι καμένο και αυτό την καθιστά ακατάλληλη για σύζυγο σύμφωνα με τις αντιλήψεις που επικρατούν και είναι αυτό που θα την βάλει σε δεινές περιπέτειες εμπλέκοντας και τον Ογκάβα και φυσικά τον κεντρικό ήρωα Γιάκομπ Ντε Ζουτ την ίδια ακριβώς περίοδο που αυτός πρέπει να συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις στην επιχείρηση εξάλειψης τής σαν την λερναία ύδρα αναφυόμενης παντού διαφθοράς στα σπλάγχνα της διοίκησης του Ντετζίτο,εκεί που φυλές, θρησκείες,γλώσσες και αντιλήψεις δεν λογαριάζονται παρά σαν βούτυρο στο ψωμί ενός θεού που οι πάντες προσκυνούν:του Πλούτου.
Ολλανδοί,Αμερικανοί,Γάλλοι, Ιρλανδοί, Γερμανοί,λίγο μετά και οι Εγγλέζοι,φυσικά οι Ιάπωνες εξ αρχής αλλά και Κινέζοι κι άλλοι ερχόμενοι από κοντινά κράτη,όλοι αδιακρίτως τάξης, καταγωγής, μόρφωσης κτλ αλέθονται αθέλητα και ηθελημένα στα γρανάζια μιας μηχανής παραγωγής πλούτου βαφτισμένης εμπόριο,που ο ανταγωνισμός για την αποκλειστικότητά του προκαλεί βία, πολέμους, προσωπικές και εθνικές ταπεινώσεις, ανισότητες,προκαταλήψεις,ατελείωτη διαφθορά.Ο Ντε Ζουτ θα προδοθεί με τον πιο βάναυσο τρόπο από τον συμπατριώτη του διοικητή Ούνικο Βόρστερμπος τον οποίο έχει έρθει ακριβώς για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της διαφθοράς!
(Στην Ευρώπη στο μεταξύ γίνεται της τρελής,έχει σχηματιστεί από τα τέλη του 1794 η Μπατάβια (Βαταβική Δημοκρατία)και η Ολλανδία είναι ως το 1797 υπό γαλλική κατοχή με τους παλιούς της λογαριασμούς από τον τέταρτο αγγλο-ολλανδικό πόλεμο του 1780-1784 να ξανανοίγουν δραματικά οδηγώντας σε νέες συγκρούσεις.Απανωτά πραξικοπήματα που γίνονται το 1798,το 1801 και το 1805 ανεβοκατεβάζουν διαφορετικές ομάδες συμφερόντων στην εξουσία και όλο αυτό αντανακλάται και στην άλλη άκρη της γης παντοιοτρόπως,εκεί που ο Γιάκομπ Ντε Ζουτ πασχίζει για το ανέφικτό του.)


Το μάδημα της λογοτεχνικής μαργαρίτας

Αυτά τα παραπάνω -και γι αυτό μπορούμε να μιλάμε για ιστορικό μυθιστόρημα-ο Μίτσελ δεν τα αναλύει στον αναγνώστη του.Η ιστορικοπολιτική προσέγγιση είναι έμμεση,οφείλει την συνέργειά της στην πλοκή στην ιστορική πραγματικότητα που καθόρισε τότε και μετά,  μακρόσυρτα στους αιώνες που ακολούθησαν, το σύγχρονο πρόσωπο της Ιαπωνίας και η διαπέρασή της αφήνεται στην διακριτική ευχέρεια του αποδέκτη της αφήγησης.Ο αναγνώστης πρέπει να φύγει για λίγο από την εικαστική ή αν θέλετε εικονοποιημένη ομορφιά του αφηγούμενου μύθου και να διαγνώσει κάνοντας δεύτερη και τρίτη ανάγνωση την παθογένεια των κοινωνιών που εμπλέκονται. 
Σύντομα ο Μίτσελ θα προκρίνει ως πόλους μυθιστορηματικής έλξης τους ανεκπλήρωτες έρωτες από την μια και την πολύπτυχη παράνοια των προσώπων από την άλλη.Τον ενδιαφέρουν μόνον τα πρόσωπα αν και συνετά πράττοντας δεν τα αποκόπτει από τα σύνολά τους.Συνθέτει τις ιστορίες τους σαν ιστορίες ατόμων πάνω στην ραχοκοκαλιά ενός έπους που εκείνος και πάλι κατασκευάζει κατά βούλησιν προσθέτοντας συνεχώς βελονιές στον καμβά του  αρχικού ιστορικού γεγονότος.

Ο Ντε Ζουτ σαν προσωπικότητα  νέμεται τελικά την μερίδα του λέοντος σε  σκιαγράφηση και θα χρειαστούν πολλές σελίδες απ΄αυτή την μυθιστορία εκτός από  τις ίδιες με τους άλλους δυο για να ειπωθούν όλα τα βαρύνουσας σημασίας γεγονότα που θα σημαδέψουν την ζωή του.Τα πιο ακραία θα συμβούν βέβαια ανάμεσα 1799-1800 και ανάμεσα στ΄άλλα μια νικηφόρα πολεμική σύγκρουση με το βασιλικό πολεμικό ναυτικό της Αγγλίας τύπου Δαβίδ εναντίον Γολιάθ βασισμένη σε (μεταγενέστερο πάντως)πραγματικό γεγονός, αλλά εκείνος θα διαγράψει μεγαλύτερη πορεία στον μιτσελικό χρόνο.
Όσα ακολουθούν-και είναι πολλά,το ένα πιο ευφάνταστο από το άλλο-δίνονται από τον Μίτσελ με μια πυκνή,γραμμική και πλην ενός κεφαλαίου τριτοπρόσωπη αφήγηση που ενίοτε απογειώνεται σε δυσθεώρητα ύψη και τότε,ναι,θυμίζει τον Μίτσελ που υμνήθηκε σαν ένας από τους πιο άξιους συγγραφείς της εποχής μας,άξιους και πολύ παραγωγικούς μια και το 2014 κυκλοφόρησε ένα ακόμα μυθιστόρημά του με τίτλο "Bone Clocks" και ήδη γράφει ένα καινούργιο που θα βγει το φθινόπωρο του 2015.
Στον αντίποδα οι περιπέτειες της Αΐμπαγκάβα Ορίτο -ενώ είναι εντυπωσιακό το πως εξαιτίας τους μια γυναίκα σκιαγραφείται ως προσωπικότητα με εκπληκτική συγκρότηση-γίνονται η αχίλλειος πτέρνα της μυθοπλασίας,το κομμάτι αυτό που βρήκα στεγνό και επιτηδευμένο και με έκανε δύσπιστη ως προς το φιλοσοφικό δια ταύτα-σε καμία περίπτωση στην αισθητική και την επινοητικότητα-του μυθιστορήματος.Γιατί;Διότι ο Μίτσελ θα μεταχειριστεί ντανμπραουνικά -εντάξει,ίσως είμαι λίγο υπερβολική-την Ορίτο που ο ίδιος,ξαναλέω,έφτιαξε ως τόσο ξεχωριστό χαρακτήρα βάζοντάς την στην  συνέχεια,στην εξέλιξη της πλοκής να πέφτει θύμα εγκλεισμού σε αιρετικό μοναστήρι(!)βιτρίνα εγκλήματος και τρέλας χωρίς να αναπτύσσει επαρκώς την ιδέα .
Εκεί η μαία θα δοκιμαστεί σκληρά από την τυραννική εξουσία του Εναμότο,ενός παρανοΐκού που όποια πέτρα κι αν σηκωθεί όμως αυτός είναι από κάτω και κινεί πολιτικά νήματα που φτάνουν μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια της αυτοκρατορίας,είναι συνεπώς παντοδύναμος.Πόσο πιο φορεμένο...

Ο Μίτσελ του "Cloud Atlas" εδώ δεν (θέλει να)εμβαθύνει,μάλιστα κατ΄εμέ υπονομεύει-στην φούρια του να αφηγηθεί μπεστσελερικά,αντρικά και επικά-την εκπληκτική γυναικεία φιγούρα που έπλασε. Μ΄αυτό το εύρημα ο Μίτσελ μπορούσε,θαρρώ,να κάνει πολύ φιλοσοφημένη ψυχογραφική διείσδυση.Δεν θέλησε όμως-γιατί το ότι μπορούσε δεν το αμφισβητώ καθόλου-παρά μια εντέχνως ξώπετση περιγραφή των καταστάσεων και έτσι η αφήγηση στο Β΄μέρος κάνει κοιλιά,παραγίνεται παραμύθι ή αν θέλετε γίνεται πια ένα φλύαρο παραμύθι  στα κομμάτια που αφορούν το μοναστήρι εξαιτίας της μη διείσδυσης στα βαθύτερα αίτια της ζοφερότητας Παρά τις αρετές του το μυθιστόρημα εδώ γίνεται και προβλέψιμο,μια συμβατική ιστορική περιπέτεια και μάλιστα τελειώνει ως τέτοιο στο πέμπτο μέρος με ένα υπέρ του δέοντος γλυκερό φινάλε,με τον Ντε Ζουτ σε μεγάλη ηλικία να έχει επιστρέψει στην Ολλανδία μπλαμπλα χωρίς να έχει φύγει νοερά από την Ιαπωνία και την Ορίτο μπλαμπλα και έτσι να αναγνωρίζεται μεν εύκολα από τον καθένα μας ως πρωτοκλασάτο μπεστ σέλερ,ανάγνωσμα που μπορεί να προταθεί στους πάντες με σιγουριά μα όχι ως μελλοντικό κλασικό έργο,ως αριστούργημα,ως αυτό που ο Μίτσελ έχει αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργεί.

Η μετάφραση

Στέκομαι ιδιαίτερα στην μετάφραση γιατί συζητιέται ήδη πολύ και δικαίως.Πρόκειται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες των τελευταίων χρόνων και η Μαρία Ξυλούρη,ταλαντούχα συγγραφέας η ίδια, έχει κάνει πολύ ποιοτική δουλειά.Οι σημειώσεις της είναι εκπληκτικές ,η μετάφραση από μόνη της μια ξεχωριστή ανάγνωση και το επίμετρο ένα από τα πιο καλά που έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό.




Κλείνοντας παραθέτω τρία ακόμα κλειδιά-καλά κλειδιά ,νομίζω-για την ανάγνωση και κυρίως την κατανόηση του μυθιστορήματος το οποίο φυσικά προτείνω ανεπιφύλακτα παρά την μουρμούρα μου.


2.τους εύγλωττους τίτλους των περιεχομένων της ελληνικής έκδοσης ανά μέρη και κεφάλαιο
ΜΕΡΟΣ Α.

Η νύφη που για χάρη της χορεύουμε.Ενδέκατος χρόνος της εποχής Κανσέι

  • Στο σπίτι της παλλακίδας Καβασέμι, πάνω απ' το Ναγκασάκι
  • Καμπίνα του καπετάνιου Λέισι στο Σεναντόα, αγκυροβολημένο στο λιμάνι του Ναγκασάκι
  • Σ' ένα σαμπάν δεμένο πλάι στο Σεναντόα, λιμάνι του Ναγκασάκι
  • Έξω από το αποχωρητήριο δίπλα στο Κηπόσπιτο στην Ντετζίμα
  • Αποθήκη Ντόορν στην Ντετζίμα
  • Δωμάτιο του Γιάκομπ στο Ψηλό σπίτι στην Ντετζίμα
  • Ψηλό σπίτι, Ντετζίμα
  • Η αίθουσα συσκέψεων στο σπίτι του Διοικητή στην Ντετζίμα
  • Κατάλυμα του υπαλλήλου ντε Ζουτ στο Ψηλό σπίτι
  • Ο κήπος στην Ντετζίμα
  • Αποθήκη Άικ
  • Αίθουσα συσκέψεων στο σπίτι του διοικητή στην Ντετζίμα
  • Πλατεία της Σημαίας στην Ντετζίμα
ΜΕΡΟΣ Β.

Ένα απόρθητο βουνό.Ο δέκατος μήνας του ενδέκατου χρόνου της εποχής Κανσέι

  • Πάνω από το χωριό Κουροζάνε στο φέουδο Κιόγκα
  • Το Σπίτι των αδελφών, τέμενος όρους Σιράνουι
  • Η ακαδημία Σιράντο στην κατοικία των Οτσούκι στο Ναγκασάκι
  • Το Ιερό στο Σπίτι των αδελφών, τέμενος του όρους Σιράνουι
  • Το χειρουργείο στην Ντετζίμα
  • Το Σπίτι των αδελφών, τέμενος του όρους Σιράνουι
  • Τα διακόσια σκαλιά για τον ναό Ριουγκάτζι στο Ναγκασάκι
  • Δωμάτιο της Ορίτο στο Σπίτι των αδελφών
  • Δωμάτιο του Σουζάι στο Ντότζο του στο Ναγκασάκι
  • Δωμάτιο της Γιαγιόι στο Σπίτι των αδελφών, τέμενος όρους Σιράνουι
  • Δωμάτιο του Ογκάβα Μιμασάκου στην κατοικία των Ογκάβα στο Ναγκασάκι
  • Το διαμέρισμα του άρχοντα ηγούμενου στο τέμενος του όρους Σιράνουι
  • Πίσω από το Πανδοχείο Χαρουμπαγιάσι, ανατολικά του χωριού Κουροζάνε στο φέουδο Κιόγκα
ΜΕΡΟΣ Γ.  
Ο δεξιοτέχνης του Γκο.Ο έβδομος μήνας του δέκατου τρίτου χρόνου της εποχής Κανσέι
Ντετζίμα

  • Καμπίνα του καπετάνιου Πενάλιγκον στο πλοίο της αυτού μεγαλειότητας Φοίβος, Ανατολική Σινική Θάλασσα
  • Απροσδιόριστος τόπος
  • Το δωμάτιο του Τελευταίου Χρυσάνθεμου στο κυβερνείο του Ναγκασάκι
  • Το καλκάνι του πλοίου της αυτού μεγαλειότητας Φοίβος
  • Το παρατηρητήριο στην Ντετζίμα
  • Η αίθουσα των Εξήντα Τατάμι στο κυβερνείο
  • Καμπίνα του καπετάνιου Πενάλιγκον στο πλοίο της αυτού μεγαλειότητας Φοίβος
  • Το εξώστεγο στην κατοικία του διοικητή στην Ντετζίμα
  • Το δωμάτιο του Τελευταίου Χρυσάνθεμου στο κυβερνείο
  • Από την καμπίνα του καπετάνιου Πενάλιγκον
  • Το παρατηρητήριο στην Ντετζίμα
  • Από τη βεράντα του δωματίου του Τελευταίου Χρυσάνθεμου στο κυβερνείο
ΜΕΡΟΣ Δ
Η εποχή των βροχών
  • Ναός του όρους Ινάσα, πάνω από τον κόλπο του Ναγκασάκι
ΜΕΡΟΣ Ε.  
Οι τελευταίες σελίδες

  • Πρυμναίο κατάστρωμα της Προφήτιδος, κόλπος του Ναγκασάκι
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

3.την ανάρτηση http://diavazontas.blogspot.gr/2015/01/david-mitchell.html και την ωραία και άκρως κατατοπιστική εκπομπή που έκανε η Κατερίνα Μαλακατέ με καλεσμένη την Μαρία Ξυλούρη







Οι αστερίσκοι

*Είμαι,βλέπετε,παμφάγος αναγνώστρια που έχει διαβάσει καν και καν κι όπου πολυσέλιδη χαρά ως βασίλω σε γάμο ξετρυπώνει βιβλία χωρίς να έχει πολλά πολλά κολλήματα με τις ετικέτες και τους ελιτισμούς,οπότε βγάζει με τη σέσουλα τις καλές κουβέντες από τον σάκο του Άη Βασίλη για τον κάθε πικραμένο και τσιγκουνεύτηκα για τον Μίτσελ....
Προφανώς χέστηκε -τσςςςςς,κακά λόγια-ο Μίτσελ του "Cloud Atlas" για την γνώμη μου αλλά να,τι έπαθα:ενώ χαίρομαι που  κυκλοφορούν μυθιστορήματα σαν τα "Χίλια Φθινόπωρα του Γιάκομπ Ντε Ζουτ"και μακάρι να βγαίνουν πολλά και πιο συχνά,για να πορευόμαστε προς το φως κι εμείς οι ταπεινοί,αν και άπειρα σκαλιά παραπάνω από απλά ιδανικό για τον πολύ αναγνωστικό κοσμάκη,κατά την ταπεινότατη γνώμη μου αριστούργημα τελικά δεν το λες γιατί του λείπει η ιδιαίτερη εκείνη εμβάθυνση που θα το έκανε τέτοιο από την στιγμή που ο Μίτσελ βάζει στην μέση την ελλιποβαρή ιστορία με το μοναστήρι.
(Στην πραγματικότητα βέβαια δεν υπάρχει λόγος να τρωγόμαστε με τα ρούχα μας,ο Ντοστογιέφσκι κι ο Τολστόι δεν χρειάζονται νεκραναστάσεις κι ο ίδιος ο κύριος Μίτσελ έγραψε εκείνο το φοβερό "Ο Άτλας του Ουρανού" και καθάρισε άπαξ.)

**Ας βρεθεί κάποιος ρομαντικός εκδότης να τα ξαναβγάλει,τουλάχιστον το εκπληκτικό "Ο Άτλας του Ουρανού", γιατί κυκλοφορούσαν από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα και ξέρετε τι έγινε μ΄αυτές και τον κόσμο που δούλευε εκεί και πάνε άνθρωποι και βιβλία καλιά τους πριν προλάβουμε να τα διαβάσουμε,να τα πάρουμε χαμπάρι ας πω καλύτερα.

***Το φουτόν.Και τα σαπουνοκάρπια.Αμ΄αυτή η μονγκολφιέρα!Και το γκρογκ τι είναι,αυτό εδώ;Κι άλλα.Μπα σε καλό σας!Έψαξα βέβαια και τα βρήκα,ούτε εξετάσεις να έδινα,δείτε μερικά πιο κάτω, αλλά άμα τα είχα κάπου συγκεντρωμένα θα΄ταν πιο καλά,δεν θα΄ταν;

δρόμος με υπέροχες  τζακαράντες

Στο μεταξύ η ευγενική Μαρία Ξυλούρη μέσω φέησμπουκ-τι χρήσιμο που είναι το άτιμο ώρες και φορές- μου είπε πχ τι είναι η τζακαράντα,ένα πανέμορφο δέντρο σαν πασχαλιά είναι. 


Ιδού κι αυτά τώρα, με διάθεση παιχνιδιάρικη βεβαίως βεβαίως.

"Το καλό το σαπουνόδεντρο κάνει και το καλό σαπουνοκάρπι,
όλε όλε,γηράσκω αεί κτλ κτλ" 

"Στην μονγκολφιέρα και καλό ταξίδι,αδέρφια!"
"Ω,τι ωραίο το φουτόν σας!"

Σχόλια

  1. 1.Αν τα ψείριζες δηλαδή τι θα άλλο θα εύρισκες;Όμως καλά κάνεις.Δεν υφίσταται το δε βαριέσαι θα συνεχίσω με το επόμενο.Τώρα που το σκέφτομαι όντως η ιστορία με τον Εναμότο χωλαίνει.Έχεις δίκιο ότι είναι φορεμένο μοτίβο.
    2.Και σε μένα έτυχε κακέκτυπο και μου το άλλαξαν,γιατί δε το πήγες πίσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό με τα σκωροφαγωμένα ν το έκανες επίτηδες!Η γραμματική της μοδός λέει:το τελικό -ν παραμένει όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από φωνήεν ή από στιγμιαίο ή διπλό σύμφωνο (κ,,π, τ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ, ψ, ξ) και το τελικό -ν χάνεται όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από εξακολουθητικό σύμφωνο (γ, β, δ, χ, φ, θ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ).
    Κατά τ΄άλλα τι κακέκτυπο;Αγόρασες εσύ κανούργιο βιβλίο;Η συντέλεια του κόσμου,Παναγία μου!
    Τέλος πάντων είχα ήδη κάνει σημειώσεις και πάνω στο βιβλίο-καλά να πάθω-και βαριόμουν αν το άλλαζα να τις ξαναμεταφέρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος16/1/15 23:50

    συμφωνώ συμφωνώ συμφωνώ
    αλλά
    ήταν υπέροχο

    να ανησυχώ γιατρέ μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίμος20/10/15 17:34

      Πολύς σαματάς για ένα από τα πιο κρύα βιβλία που έχω διαβάσει.Από έξω κούκλα κι από μέσα σκέτη πανούκλα.Σε μπουρδουκλώνει με το στοιχείο της περιπέτειας που βάζει σε ιστορικό φόντο και εξωτικό τοπίο ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια εμπορική χαζομάρα.Αδυνατώ να πιστέψω ότι ο ίδιος έγραψε το Cloud Atlas.

      Διαγραφή
  4. Να ληφθεί υπόψη ότι η ελληνική έκδοση είναι η μόνη παγκοσμίως που περιέχει σημειώσεις. Να ληφθεί υπόψη ότι η ελληνική έκδοση έλαβε τα συγχαρητήρια από τον ίδιο τον συγγραφέα για το στήσιμο, το χαρτί (sic) και τα ένθετα σχέδια στην αρχή των κεφαλαίων (πάλι μόνο στην ελληνική έκδοση). Να ληφθεί υπόψη ότι τηρείται μία ενιαία ορθογραφία σε όλες τις εκδόσεις μας με βάση την έγκυρη (για να συνεχίσω στον ιμπρεσιονιστικό τρόπο που γράφετε) μπλαμπλα μπλα μπλα γραμματική κλπ. κλπ.. Να ληφθεί υπόψη ότι λέξεις όπως μονγκολφιέρα, φουτόν, και τζακαράντα (είναι γεμάτη η Αθήνα από αυτό το όμορφο δέντρο, στην Αλεξάνδρας, στη Ρηγίλλης και σε άλλα κεντρικότατα σημεία) είναι πασίγνωστες. Να ληφθεί επίσης υπόψη ότι η έκδοση είναι η μόνη που περιέχει γλωσσάρι ναυτικών όρων. Να ληφθεί επίσης υπόψη ότι αν φορτώσεις τις σημειώσεις κάτω από το κείμενο σκοτώνεις το κείμενο. Επίσης ένας χρυσός κανόνας στις παρουσιάσεις κλπ. των βιβλίων είναι να μην αποκαλύπτουμε κομβικά σημεία της πλοκής του έργου. Να ληφθεί τέλος υπόψη ότι τα σημεία στίξης στο εδώ κείμενό σας είναι απαράδεκτα κολλημένα πάνω στην πρώτη λέξη της επόμενης φράσης. Αλλά αυτό ως μικρομικρόμεγάλο το αφήνω τελευταίο. Μια συμβουλή: μην κρίνετε την τιμή των βιβλίων σαν να είναι καλλυντικά ή άλλα προϊόντα. Η τιμή τους λογίζεται με βάση πανάκριβα δικαιώματα, μετάφραση, πανάκριβο χαρτί, διαφήμιση αλλά και, κυρίως μετά την κατάργηση της ενιαίας τιμής βιβλίου, τη δυσκολία να τα πουλήσεις πέρα από τις αλυσσίδες που, όλες, εισπράττουν 40-50% επί της ονομαστικής τιμής που πληρώνετε εσείς. Σας ευχαριστώ, ά.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος2/2/15 19:55

      Κύριε Μαραγκόπουλε,η Βιβή η Γεωργαντοπούλου ως το 2012 είχε ένα υπέροχο βιβλιοπωλείο στη γειτονιά μας, το μοναδικό που έφερνε και τις δικές σας εκδόσεις και τα καλά εκείνα βιβλία που δύσκολα φτάνουν στις γειτονιές.Μόνο σαν καλλυντικά δεν τα έβλεπε.Είναι φτηνή η συμβουλή σας, κρατείστε την.
      Αδικείτε ένα άνθρωπο που την προσφορά του δεν τη γνωρίζετε κι αυτό επειδή δεν έκατσε να γράψει κολακείες αλλά τόλμησε να εκφέρει διαφορετική γνώμη.Και με τι τρόπο;Ευγενικό και με χιούμορ γιατί δεν είδα να προσβάλει κανέναν,κάτι που εσείς το προτιμήσατε αντί κάποιου διαλόγου.

      Η Βιβή, κύριε Μαραγκόπουλε,μόνο έδωσε,δεν πήρε από το βιβλίο.Δεν ανήκει σε καμιά παρέα,σε κανένα συνάφι από αυτά που δωρίζονται τα βιβλία για να γραφτούν μετά λιβανιστήρια.Δεν την αφορούν οι δημόσιες σχέσεις κανενός.Αυτή η γυναίκα επί χρόνια έκανε μια ανιδιοτελή και αξιέπαινη προσπάθεια με εκδηλώσεις και παρουσιάσεις βιβλίων φέρνοντας σημαντικούς συγγραφείς και παρά την οικονομική απώλεια που βίωσε συνεχίζει να υπηρετεί την ανάγνωση χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα.Λέτε ότι λέξεις σαν κι αυτές που αναφέρετε είναι πασίγνωστες.Τείνω να το πιστέψω μια και η λέξη συγγνώμη είναι σίγουρα αυτή που διεκδικεί επάξια τον τίτλο της πιο άγνωστης.

      Λοΐζος Πολυδώρου

      Διαγραφή
    2. Μαρία Αλεβίζου2/2/15 20:42

      Βιβή μου για Μάρτιο επιμένεις ακόμα να διαβάσουμε το βιβλίο του;Δεν υπάρχει περίπτωση.Καλύτερα να το δώσω το εικοσάρικο σε καμια κρεμούλα ημέρας.Αγενής και αλαζόνας ο κύριος.

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος2/2/15 22:08

      Στα μπλογκς η στοίχιση δε γίνεται από τον γράφοντα αλλά όπως επιτρέπει η έτοιμη φόρμα που υπάρχει οπότε και τα σημεία στίξης ,λέξεις και διάφορα άλλα μπορεί να μπουν άτσαλα.Ποτέ δεν κρίνουμε για κάτι τέτοια μια ανάρτηση γιατί ξέρουμε ότι δεν είναι λάθος του ιστολόγου.

      Διαγραφή
    4. Ε,μα πια,πείτε τα.

      Διαγραφή
    5. Βάσια Παπαδοπούλου20/10/15 17:20

      Ντροπή σας κύριε Μαραγκόπουλε.Το δικό σας σχόλιο είναι το εντελώς απαράδεκτο.

      Διαγραφή
  5. Νικολέτα2/2/15 20:51

    Άνθρωποι σαν την ευγενική και ειλικρινή Βιβή Γ. κάνουν γνωστά στον πολύ κόσμο τόσα και τόσα βιβλία χωρίς να πληρώνονται και κάτι αγενείς σαν και σας αντί να τους λέτε ευχαριστώ ορμάτε να τους μειώσετε.Λυπηρό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θενκς Νικολέτα,άντε βρε και θα σου προτείνω κραγιόν από δω και πέρα.

      Διαγραφή
  6. Και για να το κλείσουμε εδώ.Τις ενστάσεις σας ευχαρίστως και θα ήταν μάλιστα τιμή μου-έτσι νόμιζα-να τις συζητούσαμε.Αλλά εσείς προτιμήσατε να με προσβάλετε.
    Αυτά που γράφω,κύριε Μαραγκόπουλε, εγώ δεν τα π ο υ λ ά ω.Το δικό σας σχόλιο είναι η χολή του θυμωμένου εμπόρου που του έθιξαν το προϊόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάνος Κωνσταντίνου3/2/15 14:06

    Ο Μαραγκόπουλος του καταπληκτικού Χαστουκόδεντρου ;Τέτοια άστοχη επίθεση;Δε θέλω να το πιστέψω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω διαβάσει το "Χαστουκόδεντρο" οπότε δεν ξέρω αν είναι ή όχι καταπληκτικό.Ούτε σκοπεύω να διαβάσω ξανά ο,τιδήποτε απ΄αυτόν τον εκδοτικό οίκο.Εκείνο που ξέρω είναι πως κάποτε πρέπει να σταματήσει αυτό το βιολί, να σνομπάρουν και να προσβάλουν τους αναγνώστες που αγοράζουν πολλές φορές με δυσκολία τα βιβλία και τολμούν να εκφράζουν την γνώμη τους.Ο κύριος Μαραγκόπουλος δεν είναι ο μόνος δυστυχώς.

      Διαγραφή
  8. Ανώνυμος4/2/15 17:19

    Καλησπέρα.Τα μεταξύ σας δε με ενδιαφέρουν και δε θα ήθελα να πάρω θέση.Απλώς αισθάνθηκα την ανάγκη να πω ότι ακριβώς επειδή η ανάλυσή σας ήταν αρκετά διεξοδική αγόρασα το βιβλίο με σιγουριά.Εκτός από τα αστυνομικά που θα το ρισκάρω για προφανείς λόγους δε μπορώ πια να αγοράζω βιβλία στα τυφλά.

    Ειρήνη Βασιλακάκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κυρία Βασιλακάκη,σήμερα στον Ιανό ο συνομιλητής του Ισίδωρου Ζουργού αναφέρθηκε και μια και δυο φορές στο τέλος του μυθιστορήματος "Σκηνές από τον Βίο του Ματίας Αλμοσίνο".Ο συγγραφέας ο ίδιος τότε άδραξε την ευκαιρία να εμβαθύνει και σεμνός και ουσιαστικός όπως πάντα είπε εκπληκτικά πράγματα .Κανένας από το κοινό δεν θεώρησε ότι μας αποκαλύφθηκε το βιβλίο,κανένας δεν βρήκε να γκρινιάξει και φυσικά δεν είδα να μην αγοράζεται το μυθιστόρημα,το αντίθετο συνέβη.
      Την καλησπέρα μου και σας ευχαριστώ για το σχόλιο.

      Διαγραφή
  9. Εξαιρετική η κριτική σας και κυρίως με άποψη.Συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Παναγιώτης Ρίζος5/2/15 13:05

    Διαβάζεται εύκολα και γρήγορα. Είναι ένα από τα μπεστ σέλερ που θα διαβάσεις για να περάσεις την ώρα σου και τίποτα άλλο.Δεν είναι ούτε φιλοσοφία ούτε κλασική λογοτεχνία.Δε θίγει τίποτα και δε σε πάει πουθενά.Προσφέρει κυρίως δράση.
    Οι σημειώσεις ήταν σκέτος μπελάς και τις παράτησα γιατί με αποσπούσαν από το κυρίως διάβασμα.Το γλωσσάρι ναυτικών όρων ούτε που το άνοιξα και δε το βρίσκω σοβαρό λόγο για να καμαρώνει κανείς.Χωρίς τη μετάφραση της κυρίας Ξυλούρη το βιβλίο θα περνούσε και αυτό σχεδόν απαρατήρητο στην ελληνική αγορά όπως δεκάδες μπεστ σέλερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ανώνυμος4/3/15 22:36

    Έχω τρεις εβδομάδες που το τέλειωσα.Η μεταφράστρια έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.Κατά τα λοιπά μετριότατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανδρέας Ζ. Παπανδρέου21/5/15 23:57

    Εντέλει του κάνατε διαφήμιση.Μετριότατο.Άντε και σε ταινία με τον Ορλάντο Μπλουμ.Μπλουμ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. τηλεφωνήτρια23/9/15 01:54

    Βαρετό.Το παράτησα.Ο Μίτσελ του επικού Cloud atlas μας έκλασε με δαύτο κανονικότατα.Ελπίζω όχι δια παντός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ωχ,Anonymous και Ανδρέα Ζ.Παπανδρέου και τηλεφωνήτρια..ωχ,ωχ,τι λέτε.Ευτυχώς δηλαδή που με διέγραψε ο εκδότης και από το fcb και φαντάζομαι και γενικότερα και έτσι δεν θα διαβάζει το ταπεινό μπλογκάκι και εγώ θα γλυτώσω τώρα νέα επίθεση... ότι του κόβω και τις πωλήσεις!
    Αλλά να τα λέτε όλα,πείτε τα καλύτερα για την μετάφραση σας παρακαλώ,η Μαρία Ξυλούρη έχει κάνει τρομερή μετάφραση,απίστευτη δουλειά.Και είναι και ταλαντούχα συγγραφέας η ίδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίμος20/10/15 17:49

      Το αντίθετο,προσθέτεις πωλήσεις.Εγώ είμαι από εκείνους που παρασύρθηκα από την κριτική σου και το μένος του Μαραγκόπουλου που προκάλεσε.Το προσβλητικό σχόλιο του εκδότη,απαράδεκτο σε κάθε περίπτωση, είναι κατά πολύ περίεργο τρόπο προσωπικό και όχι επί του βιβλίου σε βαθμό που σκέφτομαι ότι μπορεί να το έκανε κι επίτηδες για να κάνει σαματά για το μέτριο μυθιστόρημα που όμως επένδυσε σε αυτό.Η μετάφραση και η βράβευση της κυρίας Ξυλούρη είναι άσχετη από τα υπόλοιπα.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου