"Ένας Τσιρκολάνος,μια Καμήλα και 4.000.000 Ερωτήσεις",Άντριου Νίκολ

Otto Witte (October 16, 1872 – August 13, 1958) was a German circus acrobat and fantasist who said that he managed to be crowned King of Albania.In 1913, when Albania broke away from the Ottoman Empire, some Albanian Muslims invited Halim Eddine,a nephew of the Sultan, to come and be crowned king. Noticing his own resemblance to Halim Eddine, Witte said, he traveled to Durrës with a friend, the sword-swallower Max Schlepsig.....


Αμέ,ο Όττο Βίτε ο τσιρκολάνος υπήρξε, και (ισχυρίστηκε ότι) έγινε βασιλιάς της Αλβανίας,να το ξέρετε,δεν σας κοροϊδεύει ο Άντριου Νίκολ,ο συγγραφέας, έψαξα εγώ που νοιάζομαι για σας,να μη μου κουράζεστε,και σας διαβεβαιώ.Ιδού, άπιστοι Θωμάδες,τα λέει όλα και η ζουμπουρλού η Βίκι.

Για τα υπόλοιπα κουλουβάχατα της μυθοπλασίας του Άντριου,εντάξει,πάω πάσο,δεν ορκίζομαι. Όμως το έδεσε όμορφα ο μπαγάσας το παραμύθι που σκαρφίστηκε και από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα δεν έχασε ούτε ελάχιστο από το λεπτό του χιουμοράκι και την γλυκόπικρη (ναι, υπάρχει και τέτοια)ειρωνεία και ο Όττο του είπε,είπε,είπε.Είπε για τον ναζισμό για παράδειγμα και τι δεν είπε κι από πρώτο χέρι,καθώς ξεκινάει την αφήγηση από την ανάποδη των πολέμων,εξιστορεί δηλαδή εκείνα του 1913,της νιότης του τα κατορθώματα,όμως όταν είναι πλέον γέρος,κατρουλής και φοβισμένος,κλεισμένος στο τροχόσπιτό του το 1945,όταν γύρω σκάνε οι βόμβες του πολέμου που οι Γερμανοί έκαναν λίγα χρόνια μετά,του δεύτερου δηλαδή και επίσης παγκόσμιου βόμβες, συμμαχικές ή όχι, αλλουνού παπά ευαγγέλιο,που πέφτουν ασταμάτητα σαν κροτίδες του Πάσχα. 
Είπε κι αφηγήθηκε αυτός πράγματα και μας έκανε και μας να φανταστούμε πράματα και θάματα και να σκηνοθετήσουμε αλά Φελλίνι,λέμε τώρα,το τσίρκο που ο Νίκολ έχωσε μαστόρικα σε 400 σελίδες οι οποίες διαβάζονται νεράκι από τον πιο εύστροφο ως τον πιο μπετοναρμέ αναγνώστη αξίζοντας και με το παραπάνω τον χρόνο του,όμως περάσανε -κι αυτές,τι κρίμα-απαρατήρητες μέσα στην εκδοτική μας παλάβρα (εδώ η λέξη παλάβρα δεν είναι παρμένη από τα ισπανικά και επομένως δεν σημαίνει λέξη αλλά σε χειροποίητα ελληνικά είναι μια απόπειρα να περιγράψει κανείς την αμέτρητη τρέλα), στην οποία μιλήσαμε για τόσα βιβλία και άλλα τόσα και όμως πολλά δεν τα πήραμε καν χαμπάρι.Μη ξαναλέω γιατί και πώς.
Και δεν θα γκρινιάξω ούτε για το χαρτί που δεν είναι όμορφο ,σκέτο χασαπόχαρτο,ούτε θα εξηγήσω γιατί · βλέπετε,εκτιμώ ότι (και)η Διόπτρα σαν οίκος δεν πουλάει,θαρρώ,"κουλτούρα" και προσφάτως ανακαλυφθείσα αριστεροσύνη στα πέριξ,κάνει την δουλειά της σεβόμενη,τον αναγνώστη αν αυτός πει το κατιτίς του διότι τον θεωρεί (και)πελάτη κι ο πελάτης έχει κι αυτός το γαμημένο του,πιπέρια και τσίλι,φτου,το δίκιο και μετά την αποχώρησή του εκ του ταμείου όποιο κι αν είναι αυτό...

Τι έκανε λοιπόν αυτός ο Όττο Βίτε ο ακροβάτης,ο τσιρκολάνος και οι ένας κι ένας φίλοι του;Ο Μαξ ο sword-swallower με την ηράκλεια δύναμη,ο κινούμενη εγκυκλοπαίδεια τυφλός καθηγητής,Αλμπέρτο φον κάτι κτλ,η κόρη του η αιθέρια Σάρα,η ακροβάτισσα η Τίφτι η τσίφτισα και η τεράστια καμήλα, ναι,είχαν και μια απίθανη καμήλα όταν ξεκινούσαν την μεγάλη αποκοτιά κι αυτή η συγκεκριμένη ηρωική καμήλα φορτώθηκε το θησαυροφυλάκιο του θιασάρχη τους από τον οποίο  "δανείστηκαν" τα έξοδα του ταξιδιού στην Αλβανία του 1910 και φορτωμένη η Καμήλα (όχι του Κάρολου,βρε παιδιά, τιμής ένεκεν μπήκε το κεφαλαίο στην καμήλα της ιστορίας μας)φορτώθηκε,και που δεν φορτώθηκε η έρημη εκτός ερήμου,σε τρένα από την Βιέννη και ιστιοφόρα από την Ιταλία κι έφτασε στο άνευ βασιλέως βασίλειο της χώρας του Σκεντέρμπεη για να συνδράμει,ως Καμήλα και ως φίλη, μη σας πω και ως σωτήρας στο τέλος τέλος,στην στέψη ενός βασιλιά,τέλος πάντων.Και ποιος έμελλε να είναι ο βασιλιάς της Αλβανίας;Σωστά έχετε μαντέψει ήδη από την αρχή(αλλά δεν έχει δώρο),ο Όττο!
Ο δικός μας ο Όττο, δηλαδή ο αγαπημένος της Σάρα και της Τίφτι και των άλλων κοριτσιών-έχει πολλά κορίτσια αυτό το παραμύθι και ληστές και πρωθυπουργούς άνευ γραφείου,έχει και στέμματα που δεν είναι στέμματα και παλιούς ήρωες-τι λέγαμε,α, και της Μάτα Χάρι αγαπημένος ομοίως και σιγά μη σας πω τι δουλειά είχε η Μάτα Χάρι στην υπόθεσή μας αλλά αν η Καμήλα(των καμηλών θα έλεγα) και κάμποσοι τσιρκολάνοι κι ένα στρατιωτικό ζέππελιν έχουν δουλειά στην Αλβανία,γιατί να μην έχει και η Μάτα,όχι,πέστε μου,γιατί;

"Στο μεγάλο, χοντρό του Ζέπελιν...",δίπτυχη χρωμολιθογραφία που φιλοτέχνησε
ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι ενάντια στο γερμανοαυστριακό ιμπεριαλισμό το 1914,
με δικά του κείμενα-λεζάντες(από τον Ριζοσπάστη)

Μα να γιατί:

Γιατί κανείς δεν δίνει σημασία σε κάποιον που κλέβει καμήλες, εφόσον είναι επιτυχημένος σε αυτό που κάνει. Το κόλπο είναι να κλέψεις χιλιάδες καμήλες. Άρπαξε τις καμήλες ολονών και πες ότι είναι δικές σου, και πλέον δεν είσαι αυτός που κλέβει καμήλες. Είσαι ο Βασιλιάς.Εξαιτίας μιας απίθανης ομοιότητας του Όττο Βίτε με τον υποτιθέμενο καινούριο Βασιλιά της Αλβανίας, τα μέλη ενός φανταχτερού τσίρκου της Βουδαπέστης αποφασίζουν να αναλάβουν τις τύχες της μικρής χώρας.* Για να το πετύχουν, τι πιο φυσικό από το να κλέψουν το σιδερένιο κουτί με τις εισπράξεις, μια δύστροπη καμήλα και μερικά φανταχτερά ρούχα. Το σχέδιό τους είναι τόσο σατανικά απλό που μπορεί και να πετύχει, αρκεί οι συνάδελφοι του Όττο να παίξουν καλά τους ρόλους τους. Η Σάρα να είναι υπομονετική, ο Μαξ να καταπιεί σπαθιά, η Τίφτι να χορέψει σαγηνευτικά και ο καθηγητής Αλμπέρτο Φον Μέσμερ να απαντήσει σε τέσσερα εκατομμύρια ερωτήσεις.
Φυσικά δεν μπορεί να λείπει ο κακός,ο πολύ κακός όμως,που πάει και χώνει την μεθυσμένη,άθλια και θρασύδειλη και άλλα πολλά μύτη του παντού.Τον λένε  Ίμρε Βάργκα ή κάπως έτσι,είναι -μας συστήνεται καμαρωτός- αντιπλοίαρχος του αυτοκρατορικού ναυτικού κι αν δεν το θυμάμαι και καλά το όνομά του σκασίλα μου γιατί ο σιχαμένος εμφανίζεται την πιο κρίσιμη στιγμή, εννοείται αυτό, εμ,πότε άλλοτε θα εμφανιζόταν. Και γίνεται της Καμήλας και του ο σώζων εαυτόν κτλ κτλ.
Και σταματώ εδώ,όχι γιατί θα χάσει σασπένς το βιβλίο -ένα καλό θέμα δεν χάνει την δυναμική του με τίποτα ,γι αυτό ξαναδιαβάζουμε εξάλλου - μα επειδή απλώς δεν γίνεται να ειπωθούν άλλα κι αυτό στην περίπτωση του ευφυούς"Ένας Τσιρκολάνος,μια Καμήλα και 4.000.000 Ερωτήσεις"που ο αυθεντικός του τίτλος είναι" If You're Reading This, I'm Already Dead"),έχει να κάνει με τον πολύ προσωπικό τρόπο που έγραψε ο Νίκολ (στα ελληνικά μετέφρασε η Φωτεινή Πίπη). 
Κλείνοντάς το,κι αυτό είναι επιτυχία του,νιώθουμε πως γίναμε λίγο σοφότεροι- κι ενώ έχει περάσει η ώρα χωρίς να την μετρήσουμε ούτε να την σκοτώσουμε,κάθε άλλο- έχουμε γελάσει, σκεφτεί,ψάξει στην Βίκι κι όπου αλλού μας έστειλε ο Όττο μέσω Νίκολς και φυσικά,τέτοιοι που είμαστε,βαρεμένοι με την λογοτεχνία,έχουμε (ξανα)ρχίσει να τρωγόμαστε και με τα ρούχα μας τα αναγνωστικά.
Πώς δηλαδή γράφεται ένα ευρηματικό βιβλίο για το ευρύτερο κοινό  και πώς είναι ευκολοδιάβαστο και μαζί ελκυστικό και μαζί και κυρίως της προκοπής και προς τα πού πάει η λογοτεχνία παγκοσμίως και τελικά προσυπογράφουμε, θέλω να ελπίζω,τις μετρημένες κουβέντες που σίγουρα έχουμε ακούσει και διαβάσει από ανοιχτόμυαλους διανοητές αυτής της χώρας που λένε ότι οι αγκυλώσεις παντός τύπου και καιρού είναι άστα να πάνε και καλά θα κάνουμε να έχουμε ανοιχτά τα μάτια και τ΄αυτιά μας γενικότερα κι όχι στραμμένοι μόνο στις σειρήνες του βιβλιοσυρμού και του βιβλιοδιασυρμού.


*Τι έκανε λέει,διακρίνατε μερικές ομοιότητες;Τσίρκο,τύχη,μικρή χώρα;Μπα σε καλό σας,καλοί μου άνθρωποι πασχαλιάτικα,ας μην το συζητήσουμε παραπέρα.

Σχόλια

  1. Πω πω, πριν διαβάσω την τελευταία σου πρόταση, είχα ξεχωρίσει το κομμάτι "Γιατί κανείς δεν δίνει σημασία σε κάποιον που κλέβει καμήλες, εφόσον είναι επιτυχημένος σε αυτό που κάνει. Το κόλπο είναι να κλέψεις χιλιάδες καμήλες. Άρπαξε τις καμήλες ολονών και πες ότι είναι δικές σου, και πλέον δεν είσαι αυτός που κλέβει καμήλες. Είσαι ο Βασιλιάς...". Τυχαίο; Ανάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου,έχεις δίκιο περί (μη) τυχαίου.Η ιστορία του ανθρώπου τελικά είναι απλώς μια(κακή κυρίως ) ανακύκλωση,δεν φαίνεται να βάζουμε μυαλό.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου