"Κατά Μόνας",Αντρές Νέουμαν

The man in black will soon be here
With his cleaver΄s blade so true
Just you wait,it won΄t be long
He΄ll make mincemeat out of you

From Fritz Lang΄s  "M"


σύνθεση εικόνας V.G.



Αυτό το ολιγοσέλιδο βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2014 δεν είναι ένα οποιοδήποτε σύγχρονο βιβλίο κι ας ξετυλίγεται το θλιβερό του κουβάρι στην εποχή μας.Η εποχή του είναι όλων των ανθρώπων η εποχή.Αυτή,εδώ και τώρα.Κι εκείνη, χτες.Και μια άλλη, αυριανή.Κι όποια ακόμα γεννιέται ή σβήνει όσο γεννιούνται και πεθαίνουν άνθρωποι ή τέτοιοι άνθρωποι και υφαίνονται και ξηλώνονται και ξανά και ξανά και ξανά οι μικρές και μεγάλες ιστορίες τους.
Δεν έχω να πω πολλά. Ό,τι προσπάθησα να γράψω γι αυτήν την ιστορία το ακύρωσα και πέταξα τσαλακωμένες σελίδες σ΄ένα καλάθι.Τις πετούσα με μανία.Δεν χωρούσαν,το καλάθι έπεφτε κάτω, σκόρπιζαν.Δεν είχα εύκαιρες -ή το κουράγιο να βρω-τις κατάλληλες λέξεις να το επαινέσω ή να το διαβολοστείλω...Το ίδιο καλά και δίκαια και στις δυο περιπτώσεις. Και τα παράτησα.

Ένα ζευγάρι και το παιδί τους αφηγούνται την ιστορία τους.Δεν είναι οι μοναδικοί που έχουν μια τέτοια ιστορία.Μα η δική τους μπορεί να φωλιάσει καλύτερα σ΄ένα βιβλίο.Σ΄αυτό το βιβλίο του Αργεντινού Αντρές Νέουμαν.

Ο Μάριο θα πεθάνει,νικιέται λίγο λίγο,τον τρώει η αρρώστια.Η Ελένα πενθεί, ξεσκίζει την ψυχή της πριν έρθει η χειροπιαστή λύτρωση του θανάτου του και ο καθηλωτικός πόνος που θα προκαλέσει η απώλεια.Ο Λίτο,κρικάκι ανάμεσά τους, κρατά την αλυσίδα που τους ενώνει και τους χωρίζει, παίζει ξέγνοιαστος τα ηλεκτρονικά του παιχνίδια.Μα φυσικά,είναι μόνο δέκα χρονών. Πατέρας και γιος κάνουν ένα τελευταίο ταξίδι με μια νταλίκα.Η μητέρα κάνει κι αυτή ένα ταξίδι.Αλλόκοτο το δικό της,σκληρό· οι μνήμες απ΄αυτό βέβαιες χαρακιές .

Οι τρεις διηγήθηκαν πότε ο ένας πότε ο άλλος την πολύτιμη κοινή τους ιστορία ψιθυρίζοντάς την κομματάκι κομματάκι στον Νέουμαν και ο Αχιλλέας Κυριακίδης την μετέφρασε για τις εκδόσεις Όπερα συστήνοντάς τον και σε μας.Όσοι πιστοί της ισπανόφωνης λογοτεχνίας, προσέλθετε.Θα ξαφνιαστείτε. Μάλλον.Θα θυμώσετε.Είναι πολύ πιθανό.Θα λυπηθείτε.Σίγουρα.Ο Νέουμαν δίνει απλόχερα λόγους και για τα τρία.

Επιτρέψτε μου εγώ να θέλω να ξεχάσω εντελώς την ιστορία του/τους.Και μην με ρωτήσετε γιατί ανέσυρα και συσχέτισα με την νουβέλα του Νέουμαν την ταινία του Φριτς Λανγκ,την συγκεκριμένη, δεν ξέρω.
Έτσι (πρέπει να)είναι,φαντάζομαι,η Τέχνη.Λογοτεχνία,κινηματογράφος,μουσική,όλα(να)γίνονται ένα,συνεχώς όλα (να) συνομιλούν μεταξύ τους και φυσικά μαζί μας.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος19/5/15 21:30

    Σκληρό βιβλίο.Αξίζει να διαβαστεί.Α.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου