"Ο Φρόιντ στο Μανχάταν",Λυκ Μποσί



Παρουσίαση του πολυσυζητημένου μυθιστορήματος του Λυκ Μποσί από την Χρυσούλα Πατατουκάκη και την Λένα Κατσομίτη , συναναγνώστριες στη Λέσχη Ανάγνωσης Καλέντη.


1.Περίληψη

Το μυθιστόρημα του Λυκ Μποσί εξιστορεί την εξιχνίαση μίας αστυνομικής ιστορίας βασιζόμενο πάνω σε ένα πραγματικό γεγονός,την επίσκεψη του Φρόυντ και του Γιούνγκ το 1909 στις ΗΠΑ ύστερα από πρόσκληση του Στάνλευ Χωλ( ψυχολόγου, προέδρου της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας)για την πραγματοποίηση σειράς ομιλιών στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ της Μασσαχουσέτης,οι οποίες προκάλεσαν έντονες διαφωνίες και συζητήσεις διότι οι εισηγήσεις του Φρόυντ  στηρίζονταν σε μη επιστημονική βάση . 
Πρόκειται για τον φόνο ενός πάμπλουτου Αμερικανού επιχειρηματία,αρχιτέκτονα και  ιδιοκτήτη των πρώτων ουρανοξυστών στην Νέα Υόρκη των αρχών του 20ού αιώνα. Μοναδική μάρτυρας είναι η κόρη του θύματος,η οποία όμως πάσχει από μία μορφή υστερίας αποτέλεσμα της οποίας είναι να της συμβαίνουν διαστήματα απόλυτης αμνησίας όπως έγινε και στην περίπτωση της ώρας του φόνου. 
Το θύμα είναι συν τοις άλλοις  ο ιδρυτής μίας αδελφότητας που απαρτίζεται εκ των 12 πιο επιφανών και ισχυρών ανθρώπων της Νέας Υόρκης.Όλοι τους σχετίζονται με την ανέγερση εντυπωσιακών κτηρίων,την ασφάλιση αυτών και -σας θυμίζει κάτι;-με τα media.Σκοπός της αδελφότητας αυτής είναι η ανέγερση μίας τεράστιας πόλης κάθετα στην επιφάνεια της γης και με δυσθεώρητα κτήρια πολλών λειτουργιών,μικρά χωριά. Η πόλη αυτή υπάρχει ως μακέτα στα γραφεία του θύματος.
Ο Φρόυντ καλείται να αναλάβει την ασθενή συνεπικουρούμενος από τον συνάδελφό του Καρλ Γιουνγκ προκειμένου εκείνη να μπορέσει να θυμηθεί τα γεγονότα κατά την διάρκεια του φόνου και να βρεθεί ο δολοφόνος.Οι δυο τους συνεργάζονται ως άλλοι Sherlock Holmes και Dr. Watson. 
Ο Φρόυντ έχει μόνο λίγες μέρες για να μπορέσει να θεραπεύσει την ασθενή, όσο διάστημα θα μείνει στην Αμερική.Ερχόμενος σε επαφή με την ασθενή,την Γκρέυς,εφαρμόζει τη μέθοδο της ύπνωσης και ανακαλύπτει ότι κατά την διάρκεια των διαστημάτων της αμνησίας της η κοπέλα παρουσιάζει έναν άλλο εαυτό με πολύ διαφορετικό χαρακτήρα από αυτόν της καθημερινής Γκρέυς η οποία είναι μειλίχια,ήσυχη,συνετή,σχεδόν συνεσταλμένη και πολύ εύθραυστη. Ο άλλος της εαυτός ονομάζεται Τζιουντίθ, όπως και η κούκλα της από την παιδική εφηβεία και αναλαμβάνει να προστατεύει την Γκρέυς από πράγματα και αλήθειες που μπορεί να την πληγώσουν.Είναι αδίστακτη και αχαλίνωτη. Ο διχασμός του χαρακτήρα της ασθενούς έχει προέρθει από ένα μη διαχειρίσιμο ψυχολογικό τραύμα, το οποίο πρέπει να ανακαλύψει ο Φρόυντ για να μπορέσει να θεραπευτεί η ασθενής καθώς η εμφάνιση της Τζιουντίθ αποτελεί την κύρια αντίσταση της ασθενούς στην θεραπεία. 

Παράλληλα συμβαίνουν τα ακόλουθα: 

Ο Φρόυντ ακολουθώντας τον υπ’ αριθμ. 1 ύποπτο, τον γραμματέα του θύματος, ανακαλύπτει ότι αυτός είναι γιος του θύματος από μία πρώην υπηρέτρια και τροφό της Γκρέυς, η οποία στη συνέχεια εκδιώχθηκε από το πλούσιο σπίτι μεγαλώνοντας το παιδί της με πολύ κόπο λόγω οικονομικής ανέχειας.Τη στιγμή του φόνου,το θύμα είχε αποκαλύψει στην Γκρέυς αυτό το γεγονός το οποίο και της προκάλεσε την αμνησία.Η Γκρέυς είχε δει την ερωτική συνεύρεση του θύματος με την υπηρέτρια όταν ήταν μικρή και κρατούσε την κούκλα της αγκαλιά.Αρχίζει επίσης να υπάρχει διάχυτη η υποψία ότι το θύμα μπορεί να ερχόταν σε ερωτικές συνευρέσεις με την κόρη του,η οποία παρεμπιπτόντως έμοιαζε πολύ με την μητέρα του θύματος.
Γίνονται δύο φόνοι αρχικά και προοιωνίζονται ακόμη δύο με θύματα μέλη της προαναφερόμενης αδελφότητας,ο τρόπος είναι τελετουργικός και εξαιρετικά βίαιος.Ο Φρόυντ με τον Γιούνγκ πρέπει να σκιαγραφήσουν πιεσμένοι από τον λίγο χρόνο παραμονής στην χώρα που έχουν στην διάθεσή τους το πορτρέτο του δολοφόνου μέσα από τον τρόπο που δολοφονεί και από τα στοιχεία που αφήνει για τους επόμενους φόνους και τα οποία σχετίζονται με την αλχημεία. 
Ο δολοφόνος είναι ένα εμμονικό πρόσωπο με την εξουσία και αποδεικνύεται ότι είναι ο ..... τού.... , ο οποίος μεγαλωμένος στην σκιά τού .........θέλει να πάρει εκδίκηση για ......*
Μέσω της διαδικασίας της ύπνωσης ασκούσε τεράστια επιρροή στην Γκρέυς την οποία βίαζε κατ’ επανάληψη, καλλιεργώντας της την πεποίθηση ότι την βίαζε ο πατέρας της. Πεποίθηση την οποία είχε και η έμπιστη γκουβερνάντα της Γκρέυς και η οποία  για τους δικούς της λόγους παίρνει ενεργά μέρος στον κύκλο του αίματος.



2.Λίγα Λόγια για τον Φρόυντ 


Θεωρείται ο πατέρας της ψυχανάλυσης και γενικά η έρευνα και οι ιδέες του επικεντρώνονται στα ακόλουθα: 
  • Η ανακάλυψη του ασυνείδητου και η σχέση του με το συνειδητό 
  • Η σεξουαλική ανάπτυξη από την παιδική ηλικία στην εφηβεία και πέρα.Θεωρούσε ότι όλα τα ψυχικά προβλήματα προέρχονται από καταπιεσμένες σεξουαλικές επιθυμίες, ενώ ανέπτυξε και την θεωρεία του οιδιπόδειου συμπλέγματος το οποίο υποδηλώνει την αγάπη κάθε παιδιού για τον ένα γονιό και τη ζηλότυπη εχθρότητα προς τον άλλο. 
  • Η διαμόρφωση της δομής του ασυνειδήτου σε τρία μέρη: το Εκείνο, το Εγώ και το Υπερεγώ. Το εκείνο αντιπροσωπεύει τις ανθρώπινες ενορμήσεις, τα βασικά ένστικτα. Το Εγώ αποτελεί το λογικό μέρος που αναπτύσσεται και καλλιεργείται με την επίδραση της συσσωρευμένης εμπειρίας. Το Υπερεγώ αντιπροσωπεύει όλες τις κοινωνικά διαμορφωμένες αξίες του ατόμου 
Χρησιμοποίησε τη μέθοδο της ύπνωσης,σύμφωνα με την οποία οι ασθενείς μπορούσαν να θυμηθούν την αρχική κατάσταση που είχε οδηγήσει στο υστερικό σύμπτωμα το οποίο στη συνέχεια εξαφανιζόταν.Αργότερα εγκαταλείποντας την ύπνωση, υιοθέτησε τη μέθοδο του ελεύθερου συνειρμού. Κορυφαίο βιβλίο του, Η Ερμηνεία των Ονείρων με βασικό θέμα τη διερεύνηση του ονείρου ως εκπλήρωση μίας επιθυμίας. Βασική του θέση ήταν ότι το όνειρο (ακόμη και οι εφιάλτες) αποτελεί πάντοτε την εκπλήρωση μιας ασυνείδητης επιθυμίας, η έκφραση της οποίας όμως λογοκρίνεται πριν γίνει συνειδητή και παραμορφώνεται με διάφορους μηχανισμούς, όπως η μετάθεση και η χρήση συμβόλων 
Οι μαθητές και αρχικά συνοδοιπόροι του Γιουνγκ, και ο Άλφρεντ Άντλερ, διαφοροποιήθηκαν από την φροϋδική θεωρεία οδηγώντας στη διάσπαση της νέας σχολής ψυχανάλυσης, της οποίας ο Φρόυντ υπήρξε ιδρυτής, θεμελιώνοντας μέχρι τις αρχές του 1914, τρεις διαφορετικές σχολές ψυχανάλυσης,. Ο Άντλερ υπήρξε θεμελιωτής της ατομικής ψυχολογίας, εστιάζοντας περισσότερο σε μία πρακτική ανθρωπογνωσία. Ο Γιούνγκ διαφώνησε με την θεωρία του Φρόυντ ότι όλα πηγάζουν από την καταπιεσμένη λίμπιντο και οδηγήθηκε στον Γνωστικισμό και τα σύμβολα, καθότι γοητεύτηκε από την αλχημεία. Η Αλχημεία ήταν μια αποκρυφιστική επιστημονική τεχνουργία και πρακτική που εφαρμόστηκε κυρίως κατά τους αρχαίους χρόνους και τον Μεσαίωνα. Επεδίωκε δύο βασικούς σκοπούς: την μετατροπή των μη πολύτιμων μετάλλων σε χρυσό και την παρασκευή του ελιξήριου της ζωής που θα παρείχε την αθανασία. 
Η σύγχρονη επιστήμη πραγματοποίησε τη πρώτη "Μεταστοιχείωση" (μετατροπή ενός χημικού στοιχείου σε άλλο χημικό στοιχείο, μεταβάλλοντας των αριθμό των πρωτονίων του στοιχείου) το 1919, όταν ο χημικός Έρνεστ Ράδερφορντ (Ernest Rutherford), Βραβείο Νόμπελ Χημείας 1908) μετέτρεψε το άζωτο (Ν) σε οξυγόνο (Ο). Οι αλχημιστές οδηγήθηκαν στην ανάγκη κρυπτογράφησης και χρήσης "συμβόλων" αντί λέξεων είτε επειδή ήθελαν να προστατεύσουν το έργο τους από την κλοπή είτε για να προστατεύσουν την ίδια τους τη ζωή, κατά τις περιόδους που η εξάσκηση της αλχημείας ήταν απαγορευμένη.




3.Η περίπτωση της Άννας Ο. 

Το υπαρκτό πρόσωπο από τις διασημότερες μελέτες του για την υστερία. Το πραγματικό όνομα της Άννας ήταν Μπέρτα Πάπενχαιμ (1859-1936). Έγινε καλά και εξελίχτηκε σε γνωστή κοινωνική λειτουργό και φεμινίστρια.Ήταν μια έξυπνη γυναίκα ηλικίας 21 χρονών.Η αυστηρή ανατροφή της την είχε αφήσει σεξουαλικά ανώριμη.Τον Ιούλιο του 1880,ο πατέρας της αρρώστησε σοβαρά.Τα συμπτώματά της Άννας ήταν οξύς νευρικός βήχας, στραβισμός, οπτικές διαταραχές και παράλυση του λαιμού, του δεξιού βραχίονα και μια παράξενη δυσκολία στην ομιλία.Όταν της μιλούσαν στα γερμανικά καταλάβαινε.Συχνά όμως απαντούσε αγγλικά.Ταραζόταν από παραισθήσεις.Κάθε της σύμπτωμα εξαφανιζόταν όταν προσδιοριζόταν το περιστατικό μέσα απ’ το οποίο το σύμπτωμα είχε πρωτοεμφανιστεί.Τα συμπτώματα εξαφανίζονταν καθώς δυσάρεστα γεγονότα έρχονταν ξανά στη μνήμη!Τα συμπτώματα εμφανίζονταν με την μεγαλύτερη δύναμη τη στιγμή που συζητιόνταν! 



4.Βιβλία που έχουν ως ήρωα τον Φρόυντ

  • «Λευκό ξενοδοχείο» του Ντ. Μ. Ντύλαν(Ο Φρόυντ αναλαμβάνει την ψυχανάλυση νεαρής γυναίκας που πάσχει από υστερία – το βιβλίο θα μπορούσε να υπαινίσσεται ότι είναι η ιστορίας της Άννας Ο χωρίς όμως αυτό να αληθεύει.)
  • «Φιλόσοφοι στο Ντιβάνι» του Σαρλ Πεπάν(Ο Φρόυντ πραγματοποιεί συνεδρίες ψυχανάλυσης με τρεις φιλόσοφους τον Καντ, τον Σαρτρ και τον Πλάτωνα.)
  • «Η Ερμηνευτική του Φόνου. Ένα Αίνιγμα για τον Φρόιντ» του Τζεντ Ρούμπενφελντ (Ο μπλόγκερ Πατριάρχης του Βιβλιοκαφέ στο αφιέρωμά του για το βιβλίο αναφέρει: κυκλοφόρησε το 2006 ένα βιβλίο το οποίο μεταφράστηκε την ίδια χρονιά στα ελληνικά με τίτλο "Η Ερμηνευτική του Φόνου. Ένα Αίνιγμα για τον Φρόιντ",από την Χριστιάνα Σακελλαροπούλου για τις εκδόσεις Λιβάνη.Ο πυρήνας της ιδέας φαίνεται ίδιος και πιθανότατα ο Ρούμπενφελντ προηγήθηκε κατά τρία χρόνια του Μποσί, ο οποίος εξέδωσε το έργο του το 2009,την ίδια χρονιά που μεταφράστηκε στα γαλλικά το βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα. Την ομοιότητα επισημαίνει και ο Librofilo :"Μίμηση ή κοινός τόπος; Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πώς αντιμετώπισαν την "ομοιότητα" στη Γαλλία, αν το πήραν είδηση, και αντίστοιχα στον αγγλόφωνο κόσμο, αν πάλι το συνειδητοποίησαν.") 


5.Σχέση Φρόιντ – Γιουνγκ


Το βιβλίο αυτό είναι μια διασκεδαστική αφορμή να μάθει κανείς για τη ζωή και το έργο των Φρόιντ  και Γιουνγκ.

Ο Λυκ Μποσί ασχολείται ιδιαίτερα με τη σχέση Φρόιντ – Γιούνγκ.Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ εμφανίζεται να ενοχλείται ιδιαίτερα από την συμπεριφορά του Καρλ Γιουνγκ: τον θεωρεί ανώριμο και επιπόλαιο (στις σχέσεις του με τις γυναίκες και την απιστία του ως προς την σύζυγό του και την οικογένειά του) και πιστεύει ότι τον ζηλεύει και προσπαθεί να πάρει τη θέση του ( όπως προκύπτει από την ανάλυση του ονείρου του Γιουνγκ στο ταξίδι προς την Αμερική).Η σχέση παρουσιάζει διαρκώς διακυμάνσεις, είναι μια διαρκής εναλλαγή αγάπης-μίσους.Επίσης,είναι σαφής και η διάσταση των απόψεων μεταξύ των δύο, όσο ως προς τις ιδέες τους για το σεξ και την επίδρασή του στη ζωή των ανθρώπων, όσο και ως προς τις ιδεολογίες που ενστερνίζονται.

Ο συγγραφέας περιγράφει τη σχέση αυτή από τη σκοπιά του Φρόιντ.Ο τελευταίος φαίνεται να βγάζει μεγάλο παράπονο για το μαθητή του. Ο Γιουνγκ από την άλλη πλευρά, περιγράφεται επίσης από την ίδια σκοπιά, με αποτέλεσμα να μένει στον αναγνώστη η αίσθηση ότι όντως ήταν λίγο επιπόλαιος και επιφανειακός.Από την άλλη βέβαια, ο Μποσί, φαίνεται σε μερικά σημεία να ειρωνεύεται τον Φρόιντ και τη θεωρία του, αφήνοντας την αίσθηση ότι μάλλον το παρακάνει με το να αποδίδει όλες τις νευρώσεις στα σεξουαλικής φύσης τραύματα και στα τραγικά συμβάντα της παιδικής ηλικίας! Δεν είμαι βέβαια σε θέση να πω, αν αυτό είναι κάτι που ο Μποσί κάνει επίτηδες ή κατά λάθος, ή αν εγώ το αντιλαμβάνομαι λανθασμένα.

Στο βιβλίο «Φρόιντ -Γιουνγκ.Η Αλληλογραφία» περιέχονται 13 επιστολές (εκ των οποίων η επιστολή «Η Συνέλευση στο Κλαρκ» έχει σταλεί το Σεπτέμβρη του 1909, ακριβώς δηλαδή την εποχή που διαδραματίζεται το βιβλίο) της περιόδου 1906-1914 στις οποίες αποτυπώνεται η σχέση των δύο αντρών έως το 1914 που έρχεται η οριστική ρήξη . 



6.Η άποψη του Φρόιντ για τους ουρανοξύστες 

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον,ο επιφυλακτικός τρόπος με τον οποίο ο Ζίγκμουντ Φρόιντ σχολιάζει τους εντυπωσιακούς ουρανοξύστες. Τα σχόλιά του είναι πολύ ιδιαίτερα και εύστοχα. (σελ 49, 50, 151) Η περιγραφή του Μανχάταν πάντως από τον Μποσί σε κάνει πραγματικά να θέλεις να το επισκεφτείς. (σελ.432-433). 



7.Το αμιγώς αστυνομικό κομμάτι και η λογοτεχνική προσπάθεια του Μποσί στο αναγνωστικό   μικροσκόπιο


Τα πλην
  • Η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη, τόσο σε ταινίες και σήριαλ, όσο και σε βιβλία. Άλλοτε νομίζεις ότι βλέπεις "CSI" και άλλοτε "Φονικό Όπλο Νο ...823". Και μετά νομίζεις ότι διαβάζεις... Dan Brown. 
  • Όλα τα έχει: τον ηθικό και καλό μπάτσο που δεν τον αφήνει το σύστημα να κάνει τη δουλειά του, που είναι οξύθυμος και δέρνει εύκολα (μια συνεδρία στον ψυχίατρο της αστυνομίας την θέλει σίγουρα,ο Φρόιντ άλλωστε προσφέρεται να τον ψυχαναλύσει) και που στο τέλος όμως δικαιώνεται. Καταδιώξεις σε σκάλες κινδύνου,θεαματικά ανθρωποκυνηγητά και καταμεσίς στα 1909....αυτοκινητοκυνηγητά. Σεναριακή ροή και ανατριχιαστικές περιγραφές των δολοφονηθέντων και νεκροψίες που θυμίζουν σκηνές από το φιλμ του Φίντσερ "Seven" και ολίγον τι από Jo Nesbo. Οι υπερβολές χωρίς λόγο,όπως η σκηνή που πρέπει να χειρουργήσουν τον Μπλέικ,έναν από τους ήρωες της μυθοπλασίας, χωρίς ρεύμα,δεν λείπουν.Δεν θα σας είναι έκπληξη λοιπόν αν ακούσετε ότι ο Μποσί εργάζεται στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση ως παραγωγός και σεναριογράφος!
  • Όσο για τον δολοφόνο,αν είσαι έστω λίγο εξοικειωμένος με αστυνομικά μυθιστορήματα, αρχίζεις να υποψιάζεσαι πως κάτι δεν πάει καλά ήδη από τη σελίδα 55 που αναφέρεται η ομοιότητα των δύο αδερφών Κόρντα, και τελικά ανακαλύπτεις άνετα τον δολοφόνο 150 ολόκληρες σελίδες πριν το τέλος, που καταλαβαίνεις ότι ο Χέρμαν έχει προσποιηθεί πως  είναι ο Όγκαστ Κόρντα. Παρ’ όλη την προσπάθεια να μας κάνει να τους υποψιαζόμαστε σχεδόν όλους, η αφήγηση δεν καταφέρνει τελικά να κρατήσει το μυστικό μέχρι τη σελίδα που πρέπει.
  • Πολλές και οι αναφορές σε θρησκείες,αιρέσεις,φιλοσοφίες αρχαίες και νεότερες: εμπλέκονται όλα,αλχημεία,αρχαίες θρησκείες,μασόνοι,ο χριστιανισμός.Η προσπάθεια του συγγραφέα να κάνει την πλοκή ενδιαφέρουσα και περίπλοκη καταλήγει τελικά να κουράζει από ένα σημείο και μετά παρά να εξιτάρει. 

Τα συν
  • Παρόλα αυτά είναι φανερό ότι ο Μποσί έχει κάνει συστηματική έρευνα για να καταφέρει να κάνει αναφορές σε τόσα πολλά πράγματα και δίνει στον αναγνώστη μεγάλη ώθηση να κάνει το ίδιο. Αυτό άλλωστε το πετυχαίνει καλά και στο κομμάτι που αφορά στους Φρόιντ -Γιουνγκ. Παρότι λοιπόν δεν είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται κατά τη γνώμη μου απνευστί,είναι ωστόσο το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα που με έκανε να θέλω να ψάξω τόσα πράγματα. 
  • Πολύ εντυπωσιακή η (κινηματογραφική πάντα) σκηνή στο Κόνι Άιλαντ που ο Φρόιντ βρίσκει την Τζιούντιθ στη μεγάλη γαλαρία κατόπτρου.
  • Ιδιαίτερα ευφυής είναι κατά τη γνώμη μου και η σύνθεση του ομίλου αρχιτεκτόνων:

  • Έμερι: καθηγητής πανεπιστημίου (ιστορίας με ειδικότητα στην αρχαιότητα)
    Όουκς: ιδιοκτήτης των Ν.Υ. Times
    Γουίλκινς: ασφαλιστής (και σε ουρανοξύστες)
    Ρούσβελτ: 26ος πρόεδρος ΗΠΑ
    Μόργκαν: χρηματιστής – τραπεζίτης
    Μπέρναμ: αρχιτέκτονας
    Μουρ: βιομήχανος όπλων
    Γουλντορφ: μεγιστάνας της οικοδομής και της αγοράς ακινήτων
    Τέσλα: εφευρέτης του πρώτου κινητήρα με εναλλασσόμενο ρέυμα, τρελοεπιστήμονας
    Μακλέλαν: δήμαρχος Ν.Υ.
Οι επιλογές των επαγγελμάτων δεν φαίνονται τυχαίες, είναι προσεκτικά επιλεγμένες υπονοώντας το ποιοι διαμορφώνουν, ορίζουν και κυβερνούν τον κόσμο.

Ψάχνοντας βρήκα κι ένα βιβλίο που δεν πρέπει να έχει μεταφραστεί στα ελληνικά το οποίο έχει τις διαλέξεις στις οποίες αναφέρεται ο Μποσί και η πρώτη διάλεξη του βιβλίου είναι αυτή που αναφέρει ο Μποσί στο τέλος του δικού του βιβλίου (σελ.438). Αναλύεται η περίπτωση μιας ασθενούς, της Άννας (που αναφέρθηκε ήδη και ο Φρόιντ θεράπευσε σε συνεργασία με τον δρ Μπράουερ) η οποία έχει παρόμοια συμπτώματα με της Γκρέις: απώλεια συνείδησης, νευρικός βήχας, απέχθεια στην πόση νερού παρ΄ όλη τη δίψα της, επεισόδια απουσίας και σύγχυσης, διπλή προσωπικότητα. Αυτό το περιστατικό περιγράφει ο Φρόιντ στην πρώτη κιόλας συνεδρία του με την Γκρέις (σελίδες 100-102) και από αυτό το περιστατικό «δανείζεται» ο Μποσί την ψυχοπαθολογία της ηρωίδας του. 

Τέλος αναζητήσαμε κριτικές στην βάση της Βιβλιονέτ και σας τις προτείνουμε συμπληρώνοντας ότι το βιβλίο του Μποσί είναι καλό ως εργαλείο για να μυηθεί κάποιος στα αστυνομικά μυθιστορήματα ή να πάει γενικότερα ένα βήμα παραπέρα στην περίπτωση που διαβάζει παραλογοτεχνία(ο νοών νοείτω).



Αλατοπίπερο και μπαχάρια από την οικοδέσποινα του Degas

Αλατοπίπερο ο αστερίσκος

*Εμείς στην λέσχη μας είχαμε οι περισσότεροι διαβάσει το βιβλίο και αφού συμφώνησαν και εκείνοι που δεν το είχαν τελειώσει(και που είχαν καταλάβει ποιος είναι ο δολοφόνος)κρίναμε ότι δεν έχουμε πρόβλημα αν πουν το όνομά του οι εισηγήτριές μας.Εσείς όμως αν σκοπεύετε να το διαβάσετε δεν υπάρχει λόγος να χάσετε τώρα το όποιο μυστήριο.

Μπαχάρια οι ...αποδείξεις πληρωμής μου

Είμαι πάρα πλούσια,τελικά πληρώνομαι και με το παραπάνω και για τις λέσχες και για όλη την τρέλα μου με τα βιβλία,τα μπλογκ κι όλα τα υπόλοιπα.Ιδού μια εκ των αποδείξεων:

Γεια σου Βιβή!

Σου στέλνουμε το "πόνημά" μας για το βιβλίο που διαβάσαμε.Η Λένα είχε την καλοσύνη να συνδράμει στην αποστολή που μου ανέθεσες γράφοντας όοοολο το πρώτο κομμάτι,ευτυχώς δλδ γιατί χωρίς το δικό της σπρώξιμο (και το δικό σου φυσικά) δεν θα είχα κάνει τίποτα και θα ήταν κρίμα γιατί πραγματικά ήταν διασκεδαστικό και ενδιαφέρον!

Εννοείται ότι δεν θα τα διαβάσουμε όλα αυτά,μια περίληψη νομίζω αρκεί.

Τα λέμε το απόγευμα

Χρυσούλα - Λένα

Ε,λοιπόν τα διαβάσαμε και τα παραδιαβάσαμε και έγινε μια εξαιρετική συζήτηση με κορμό την εισήγηση των δυο συναναγνωστριών μας που σαν άλλοι Σέρλοκ και Γουότσον ή αν προτιμάτε Φρόιντ και Γιουνγκ "γύρισαν" τα κλειδιά της πλοκής στα σωστά σημεία.Μακάρι να την είχαμε βιντεοσκοπήσει,να την έβλεπαν μερικοί μερικοί και να σταματήσουν να απαξιώνουν τις γυναίκες κατ΄αρχάς ,τις λέσχες και τους υποτίθεται απλούς αναγνώστες...Απλό είναι το φθονερό τους μάτι.

Σχόλια