Norman Perceval Rockwell (1894-1978)

Στην πινακοθήκη του μπλογκ σήμερα ο διάσημος Αμερικανός Norman Rockwell ,πολύχρωμος και ανέμελος.Ή μάλλον ας προσέξουμε λίγο καλύτερα κι ας προσθέσουμε: και τρυφερός και ιδιαιτέρως αιχμηρός κι ας λένε ό,τι τους κατεβαίνει όσοι τον διεκδικούν σαν "δικό" τους.
Συνειδητά βαλμένοι οι πίνακες(αφίσες,λάδια,διαφημιστικές καταχωρήσεις,όλα αυτά τα φαινομενικά ετερογενή που΄χει φτιάξει)χωρίς λεζάντες και ημερολογιακή σειρά δημιουργίας απεικονίζουν με καταπληκτικό τρόπο πτυχές της καθημερινότητας των ανθρώπων μιας εποχής σε μιαν άλλη χώρα και κοινωνία που τελικά δεν είναι και τόσο μακρινές μας ούτε ξένες.Κάθε άλλο.Μια ενότητα γαρ ο κόσμος όλος,μια ιστορία,σχεδόν η ίδια παντού και πάντα:η ζωή με τις πολλές παραλλαγές κι εκδοχές της.


Προτείνω να τις κοιτάξουμε/σκεφτούμε εδώ και τώρα όπως και με ό,τι μέσο θέλει ο καθένας μας,μάτια ή μυαλό.Αρκετή ζημιά μας έκαναν οι συμβουλάτορες και οι κομματικοί στρατολόγοι.
(Μνήμη χρυσόψαρου ρε γαμώτο έχουν τα φερέφωνά τους,δεν κοιτάνε τα χάλια και τα πραγμένα τους, ακόμα σπεκουλάρουν τα πάντα και μας σαλαγάνε σαν πρόβατα στα μαντριά αλλά κι εμάς τα θέλει ο απαυτός μας.)

Πολύ καλή και φροντισμένη  η παρουσίαση που είχε κάνει παλιότερα ο Habilis-habilis,απολαύστε την κι αυτήν, εδώ.















































































Σχόλια

  1. μάθημα ζωγραφικής

    άσε τα μάτια σου πλησίστια να βυθιστούν
    στα έκθαμβα μάτια των παιδιών
    ανθισμένα στο λάμδα του ήλιου
    και το ωμέγα των άστρων

    ξαφνιασμένα
    λίγο πριν αιφνιδιάσουν τον επίπεδο κόσμο

    βουρκωμένα
    στην πρώτη αφή της οδύνης
    απ' τον ωκεανό που ανεξήγητα γνωρίζουν

    ήδη έμαθες όσα μπορείς να μάθεις
    ό,τι κι αν σου επιφυλάσσει η διαδρομή
    ήδη αναγνώρισες την αρχή
    που είναι τέλος και γράφεται με θήτα
    το μέγιστο εκείνο θήτα
    και τα μικρά έψιλον και όμικρον
    που σε ορίζουν

    άπλωσε τώρα φωτεινά στον κόσμο
    τα χρώματα της μυστικής πηγής
    τον ένδον πίνακα
    που άξιος κρίθηκες να ανακαλύψεις

    ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ (από τη συλλογή Την κοκκινόμαυρη ανεμίζοντας της ουτοπίας, 1997)






    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ωραίους συνδυασμούς κάνετε!Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα ποιήματα και τις μουσικές και τα σχόλια και όλα.

      Διαγραφή
    2. Μα τι λέτε... Ευχαρίστησίς μου (σας τελείωσα, ε; ☺) να μοιράζομαι μαζί σας ποιήματα που αγαπώ και δεν βρίσκουν -εύκολα- ευήκοα ώτα (και φιλόξενα μπλογκ).

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου