Aristide Maillol(1861-1944)/Αριστίντ Μαγιόλ


Πρώτη μέρα του Ιουνίου του 2016 σήμερα και λέμε καλό μήνα με εικόνες τέχνης παρμένες από το έργο του Αριστίντ Μαγιόλ.Ο σπουδαίος Γάλλος γλύπτης,ζωγράφος και χαράκτης, γεννήθηκε στο Banyuls-sur-Mer το 1861(όμορφο χωριό στο καταλανικό κομμάτι των Πυρηναίων που ανήκει στην Γαλλία),υπήρξε λάτρης του γυναικείου σώματος κι έχει ασχοληθεί μ΄αυτό σχεδόν αποκλειστικά.Τα χρώματα στους πίνακές του είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακά.Φανερή και η αρχαιοελληνική επιρροή στα έξοχα αγάλματά του.Για περισσότερα περί του Μαγιόλ καλές αφετηρίες εδώ και εδώ.

"Profile of a Young Woman",1890
Portrait of Dina (Dina Vierny, Maillol’s Muse),1940
"House in Roussillon", 1899
"Woman in White",1890- 1891
"Dina at the farm", 1941
"Girl", 1891
"In the Western Pyrenées", mid 1880s
"Mademoiselle Feraill in a Blue Hat", 1890
"Madame Maillol, Sister of the Artist", 1888
"Girl Between Flowers and Leaves", 1893
"Self portrait at Rippl-Rónai", 1899
"Portrait d΄une Catalane", 1885
"Roses and Sunflowers", 1943
"Sister", 1888
"The Pomegranates",1893
"The Crown of Flowers", 1899
"Village dans les Pyrenées", 1886
"Woman Sitting with the Parasol"
"Woman with a Parasol"
"Portrait of Mademoiselle Jeanne Faraill",1888
"The Night",1902( Schlossplatz Castle in Stuttgart )
" Woman with a Dove", 1905, bronze
"Monument aux Morts de Port Vendres",Tuileries Gardens,Paris
 "The River', bronze, 1938-1943, (displayed in Barcelona in 2009)
 "La Méditerranée",bronze,1905,Jardin des Tuileries ,Paris 


υγ 1.(Δεν θέλω να) φαντάζομαι την σεξιστική καφρίλα που θα είχαν υποστεί τα γλυπτά του Μαγιόλ στην Αθήνα.
υγ 2.Όχι,δεν είμαι της φραγκολάγνας άποψης ότι τα πάντα εις την Εσπερίαν βαίνουν καλώς-άλλο τίποτα από κουμάσια όλος ο πλανήτης -μα στην Ελλάδα έχει παραγίνει,μου φαίνεται,η καφρίλα αν κρίνω από την τύχη τόσων και τόσων γλυπτών.
υγ 3. Ευκαιρία να πω ότι και τα graffiti θεωρητικώς είναι τέχνη.Το 90% όμως όσων υπάρχουν στην κατακαημένη πόλη μας δεν είναι καν graffitti αλλά -επιεικώς- αηδίες,οπότε ποια τέχνη... 

Σχόλια

  1. Ρόδα Αειθαλή

    Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας
    βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις
    δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια
    όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες
    όσο κι αν αλλοιώνονται τα σώματα.
    Μένει στις επιθυμίες που κάποτε προκάλεσαν
    στα λόγια που έφτασαν έστω αργά
    στην εξερεύνηση δίχως ασφάλεια της σάρκας
    στα δράματα που δεν έγιναν δημόσια
    στα καθρεφτίσματα χωρισμών, στις ολικές ταυτίσεις.
    Η ομορφιά των γυναικών που αλλάζουν τη ζωή
    μένει στα ποιήματα που γράφτηκαν γι` αυτές
    ρόδα αειθαλή αναδίδοντας το ίδιο άρωμα τους
    ρόδα αειθαλή, όπως αιώνες τώρα λένε οι ποιητές.

    TITOΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου