Φιοντόρ Βασίλιεφ /Fyodor Vasilief

ФЁДОР ВАСИЛЬЕВ(1850-1873) 

Τον βρήκα τυχαία και με εντυπωσίασε,ειδικά ο πίνακας με τον τίτλο "Volga Lagoon"του 1870 που έβαλα πρώτα κάτι μου λέει, μακάρι να΄ξερα τι.Φιοντόρ Βασίλιεφ.Εκπληκτικός ζωγράφος και τεχνίτης του φωτός.Ο Βασίλιεφ έζησε όλα κι όλα 23 χρόνια και κοιτάξτε πώς, με πόση πληρότητα, ζωγράφιζε την ατελείωτη ρώσικη φύση. Σκεφτείτε,αν δεν τον νικούσε η φυματίωση,σε τι επίπεδα θα τον είχε φτάσει η συγκλονιστική του τεχνική ή θα την είχε υψώσει εκείνος. Κι όποιος βρει κάπως παλιομοδίτικη, κάπως βαρετή την θεματολογία του -μου πέρασε για ένα κλάσμα δευτερολέπτου κι εμένα από τον νου μα ευτυχώς κοίταξα καλύτερα-,τον παρακαλώ να αφήσει λίγο περισσότερο ελεύθερο το ταλαίπωρο,το αλλοτριωμένο από τις τόσες εικόνες και οπτικές πληροφορίες μάτι του πάνω στις λεπτομέρειες,να εστιάσει στο απίστευτα δουλεμένο φως του Βασίλιεφ και θα δει.




"Volga Lagoon",1870

"After a Rain",1869

"After A Heavy Rain",1870

"Before a Thunderstorm"

"At the River.Windy Day",1869 (На реке. Ветреный день)

"Rye",1870


"Dawn in St. Petersburg",1870

"Self-Portrait",1873

"Landscape with Barges. Donetsk"

"Illumination in St. Petersburg",1869

"On the River. Calm",1867

"Street in a Village",1868


"Peasant Family in a Boat",1870

"Sailboats. Study"

"The Trunk of an Old Oak",1867-1869

"Tide'

"Trees.Study",1870 


"Winter",1871
"Road Through a Birchwood",1869




Σχόλια

  1. ΗΜΕΡΟ ΤΟΠΙΟ ΟΠΟΥ ΔΕ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ,
    γλυκό, σα λάδι στην πληγή,
    τοπίο όπου μονάχα μια αράχνη τρώει μια μύγα,
    μια σαύρα τρώει μιαν αράχνη,
    ένα γεράκι τρώει μια σαύρα...

    Ήρεμο τοπίο,
    βάλσαμο στην ψυχή του περιπατητή
    που μέσα του πλανιέται,
    πασχίζοντας να μην πατήσει τα μυρμήγκια
    που σέρνουν στη φωλιά τους
    ψόφια μαμούδια και σκουλήκια.

    Ειρηνικό τοπίο,
    με τόσο μικροσκοπικές σφαγές,
    τόσο ανεπαίσθητη αγωνία
    που ο περιπατητής ξεχνάει
    ακόμα και τον ίδιο του το θάνατο,
    αυτό τον τρομερό γυπαετό
    που, σ' έναν άλλον ουρανό,
    σ' έν' άλλο, άγριο τοπίο,
    πετά,
    φερμάροντας αδιάκοπα τη γη,
    και τον προσμένει.

    ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ, Εσωτικά τοπία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπέροχο.Το αγνοούσα.Ευτυχώς που είστε κι εσείς.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου