Αναγνώστες στο βήμα ΙΙ.Η υπέροχη Μέριλιν Ρόμπινσον.







https://www.bookpress.gr/politismos/teleutaia-nea/afieroma-stin-marilynne-robinson-2017


Αγαπώ ιδιαίτερα την Μέριλιν Ρόμπινσον.Τη νιώθω από το πρώτο βιβλίο,το εξαιρετικό, αλλιώτικο, πολύσημο και δύσκολο εκείνο "Γκίλιαντ" που διάβασα εντελώς από τύχη το 2010.Αντιλαμβάνομαι τον σπαραγμό της για την πορεία του -δυτικού κυρίως- ανθρώπου στον μετά τον Χριστό, ή αν θέλετε τον χριστιανισμό, ιστορικό χρόνο.Συμμερίζομαι ως την τελευταία λέξη την ανυπόκριτη υπαρξιακή αγωνία της για το πού στην ευχή πάει ο άνθρωπος και γιατί κάνει ό,τι κάνει και πώς καταλήγει σ΄ αυτά που καταλήγει/ξεπέφτει,πώς φορτώνεται τόσο άκριτα τα τεράστια σακιά παράνοιας και μίσους  που γεμίζει,γεμίζει και μετά τα κουβαλά γογγύζοντας και λυγίζοντας από το βάρος και τον τσακίζουν και τον πάνε κάτω.Τα συλλογίζομαι όλα κι άλλα πολλά βγαλμένα όλα από τις δεύτερες και τρίτες και πολλαπλές αναγνώσεις που έχει το κάθε της βιβλίο,ακόμα κι η απλή φαινομενικά "Λάιλα" κι ας μην έχουμε παρά ελάχιστη -ή μήπως όχι και τόσο όσο νομίζω- ιδεολογική σχέση,γιατί εκείνη είναι καλβινίστρια,είναι χριστιανή,πιστεύει στον Θεό,πιστεύει σε ωραία συγκεκριμένα πράγματα κι εγώ ,τι είμαι εγώ,τι σημασία έχει κιόλας,μια γυναίκα σε μια χώρα που γίνεται ένας αδήλωτος πόλεμος κι ο κόσμος έχει υποκύψει βυθισμένος σε απέραντη και θλιβερή δουλικότητα και τι να κάνει δηλαδή,πώς να κάνει κάτι,με ποια πίστη και ποιους πνευματικούς μπροστάρηδες... 

Χαίρομαι λοιπόν που με κάλεσαν,εμένα την ανώνυμη αναγνώστρια,να μιλήσω,να πω όσα νιώθω για το σπουδαίο της έργο .Να έρθετε κι εσείς,όσοι την έχετε διαβάσει και την καταλαβαίνετε μα κι όσοι δυσκολευτήκατε όμως κάτι, που καλά καλά δεν το έχετε εντοπίσει, σας έλκει στη γραφή της.Για να τα κουβεντιάσουμε αυτά και άλλα πολλά με τους άξιους ανθρώπους των ελληνικών γραμμάτων που θα είναι εκεί.

Σχόλια