"Κοσμητική του Εχθρού",Αμελί Νοτόμπ/Nothomb Amélie, "Cosmétique de l’Ennemi"







Αμελί Νοτόμπ,μπλαμπλα,μια ακάματη μέλισσα που παράγει λογοτεχνία υψηλών... μπλα μπλα,α, παπα, με τίποτα,τηλεδημοσιογραφίστικο,κιτσάτο,απορρίπτεται,θα το ξεκινήσω αλλιώς.
Η Αμελί Νοτόμπ γεννήθηκε στο Βέλγιο το 19...μπλαμπλα,χάλια,για βιογραφικά μια χαρά είναι η Wiki.
Στην Ελλάδα τη γαλλόφωνη συγγραφέα Αμελί Νοτόμπ μεταφράζει για τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια η ...μπλαμπλα,μπα,αποκλείεται.
Ποιος είναι ο συγγραφέας που γράφει κάθε χρόνο τρία μυθιστορήματα και διαλέγει ένα από αυτά για να εκδοθεί;Η Βελγίδα Αμελί Νοτόμπ η οποία....μπλαμπλα,πιο καλό αλλά και πάλι όχι,δεν.


Τίποτα απ΄αυτά ,κατευθείαν στο ζητούμενο.Δείξτε μου λίγη εμπιστοσύνη,βρείτε(κυκλοφορεί κανονικότατα) και διαβάστε Αμελί Νοτόμπ χωρίς εισαγωγές και αναλύσεις επί αναλύσεων.Είναι φρέσκια και ώριμη,σοφή και  βαθιά ανθρωποκεντρική είτε καταπιάνεται με το πιο κοινό και χιλιοειπωμένο θέμα είτε όχι,έχει δηκτικό χιούμορ που σπάει κόκαλα,είναι αλλιώτικη,είναι μποέμ και παιγνιώδης,εύστοχη και  δεν διεκπεραιώνει πιασιάρικο συγγραφιλίκι βιοπορισμού.Ακόμα κι αν δεν σας πάει,δεν σας αρέσει εδώ και τώρα να σκέφτεστε πίσω από τις λέξεις και να σας στριμώχνει ένας ασυνήθιστος γραφιάς και θέλετε σταθερά 500 σελίδες βατό μυθιστόρημα να ξεχάσετε την κρίση -και σας καταλαβαίνω , πιστέψτε με,και σε εμένα αρέσει το μεγάλο μυθιστόρημα και θέλω να ξεχνάω ότι πάλι χρωστάω τον ενφια-, θα δείτε αμέσως πόσο καλή και ιδιαίτερη λογοτεχνία κάνει με μόλις τα βασικά υλικά: ένα θέμα δυνατό,απλό και σύγχρονο,ευφάνταστους διαλόγους -που για να πω την αλήθεια επειδή τους μισώ φρίκαρα όταν ξεφύλλισα το βιβλίο και είδα ότι έχουν την τιμητική τους αλλά είναι κυριολεκτικά ο άσος στο μανίκι της απίστευτης ιστορίας που αφηγείται μέσα από και με αυτούς-,δυνατές ανατροπές και ψυχογράφηση,υπαρξιακή ψηλάφηση (δεν ξέρω πώς να το πω) των πιο καλά κρατημένων μυστικών μιας ψυχής δίχως κανένα απολύτως διδακτισμό ή εκδικητική επιβεβαίωση -να,αυτοί είστε,βλάκες άνθρωπάκια-,και τελικά τα πάντα να χωράνε με άνεση σε λίγες σελίδες,να γίνονται -δίχως δομικά να είναι -,ένα πυκνό,ευρηματικό μυθιστόρημα κι ας μην υπάρχουν κεφάλαια,ενότητες,το ένα,το άλλο,το α το β,παρά μόνο διάλογοι.Δεν έχω κάτι άλλο ανάλογο υπ΄όψιν μου,δεν υπάρχει,μου φαίνεται, ακόμα επαρκής λογοτεχνικός ορισμός για τη Νοτόμπ της οποίας η"Κοσμητική του Εχθρού"είναι το πρώτο από τα βιβλία της που διάβασα.Τη βρίσκω τρομερά αξιόλογη  συνολικά και χαίρομαι που γνωρίζω ανθρώπους* που σκαλίζουν τις λογοτεχνίες του κόσμου και με ξεστραβώνουν και μου την έμαθαν και έτσι σας την προτείνω κι εγώ με τη σειρά μου.

Τα έργα της είναι με χρονολογική σειρά έκδοσης τα παρακάτω,μαζί τους και τα εννέα μεταφρασμένα στα ελληνικά όλα από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια,δείτε τα εδώ,τα μπολνταρισμένα κόκκινα τα έχω διαβάσει.

1992: "Hygiène de l’Assassin" 
          "Υγιεινή του Δολοφόνου",μτφρ.Μαριλένα Σοφρά,2003
1993: "Légende un peu Chinoise"
1994: "Les Combustibles
1995: "Les Catilinaires"
          "Σιωπηλός Επισκέπτης",μτφρ.Μαριλένα Σοφρά,2000
1996: "Péplum"
1997: "Attentat"
1998: "Mercure"
          "Θερμόμετρο"μτφρ.Σοφία Διονυσοπούλου,1999
1999: "Stupeur et Tremblements"
          "Φόβος και Τρόμος",μτφρ.Κώστας Κουρεμένος,2002
1999: "Le Mystère par Excellence"
2000: "Métaphysique des Tubes"
           "Μεταφυσική των Σωλήνων",μτφρ.Κώστας Κουρεμένος,2003
2000: "Brillant Comme une Casserole"
2001: "Cosmétique de l’Ennemi", 
           "Κοσμητική του Εχθρού",μτρφ Ειρήνης Θεοφυλακτοπούλου,2005
2001: "Aspirine"
2001: "Sans Nom"
2002: "Robert des Noms Propres"
2003: "Antéchrista"
           "Αντίχριστη",μτφρ. Μαρία Καλλίθρακα-Μοσχοχωρίτου,2014
2004: "L’Entrée du Christ à Bruxelles"
2004: "Biographie de la Faim"
2005: "Acide Sulfurique"
2006: "Journal d’Hirondelle"
           "To Ημερολόγιο του Χελιδονιού",μτφρ.Γιώργος Καράμπελας ,2008
2007: "Ni d’Ève, ni d’Adam"
2008: "Le Fait du Prince"
          "Το Προνόμιο του Πρίγκηπα",μτφρ. Γιώργος Καράμπελας ,2015
2009: "Le Voyage d'Hiver"
2010: "Une Forme de Vie"
2011: "Tuer le Père"
2012: "Barbe-Bleue"
2014:  "Pétronille"
2015: "Le Crime du Comte Neville"
2016: "Riquet à la Houppe"
2017: "Frappe-toi le Cœur


Στην "Κοσμητική του Εχθρού"η Νοτόμπ βάζει τις προσωπικότητες των χαρακτήρων που πλάθει να αναμετρηθούν σε μια σφυροκοπηματική λεκτική μάχη,μια παρτίδα φραστικού τένις όπου οι λέξεις γίνονται μπαλάκι και τα στόματα ρακέτες και οι αντίπαλοι,ο Ζερόμ Ανγκούστ και ο Τέξτορ Τέξελ στην αίθουσα αναμονής ενός αεροδρομίου απέναντι ο ένας από τον άλλο χτυπιούνται ανελέητα για το επίμαχο θέμα.Ποιο είναι το θέμα θα το μάθει αρκετά σύντομα ο αναγνώστης.Τι λέγεται,πώς και γιατί και πού οδηγεί η συζήτησή τους είναι το καίριο κομμάτι της αφήγησης,που τυπικά όπως είπα δεν είναι και η πιο συνηθισμένη.Δυο άνθρωποι επιτίθενται λεκτικά ο ένας στον άλλο,αυτό είναι η αφηγηματική φόρμα.Παύλα,λέξεις,σημεία στίξης ανάμεσα,τελεία.Και ξανά.Μέχρι την προτελευταία σελίδα!Η τεχνική παρότι ιδανική για να αναδείξει το θέμα χωρίς λαβυρινθώδεις αναπτύξεις δεν είναι αυτό που προκαλεί συναισθήματα ελέους και φρίκης στον αναγνώστη,έκπληξη και στοχασμούς για το ανθρώπινο απεριόριστο του μυαλού.Το περιεχόμενο των διαλόγων,το νοηματικό τους βάθος είναι που το πετυχαίνει σιγά σιγά καθώς αυτοί οι δυο πλησιάζουν,σαν να χτυπούν σε διαβαθμισμένο στόχο,τα μύχια των ψυχών τους και καταλήγουν σ΄ένα απρόβλεπτο φινάλε,που αξίζει να το ανακαλύψει και να το σκεφτεί ο αναγνώστης.
Και να βρει,αν και δεν είναι απαραίτητο,με ποιο βιβλίο στην άλλη άκρη του Ατλαντικού συνομιλεί και σε ποια σημεία η "Κοσμητική του Εχθρού".Το βρήκα κι αυτό πολύ ενδιαφέρον.Σαν παιχνίδι με τίτλους και περιεχόμενα βιβλίων,μόνο που  πρέπει να έχει διαβάσει κάμποσα ο έντιμος παίχτης κι όχι απλώς τα οπισθόφυλλα ή τα άρθρα των άλλων.(Οι κουτόφραγκοι το λένε συγκριτική γραμματολογία αυτό το παιχνιδάκι,στα πάτρια εδάφη κλόπι πέηστ,άι σιχτίρ,όμως, ε;)

*Στην προκειμένη περίπτωση ο συγγραφέας της έξοχης νουβέλας "Δώδεκα Γραμματόσημα στον Τοίχο".

Σχόλια

  1. Η Αμελί Νοτόμπ με εξιτάρει και θέλω να τη διαβάσω πάνω από 20 χρόνια. Μπαινοβγαίνει στη λίστα κι όμως, δεν ξέρω τι γίνεται κάθε φορά και δεν το έχω κάνει. Μάλλον ήρθε η ώρα της.

    Όσο για τα "Δώδεκα Γραμματόσημα στον Τοίχο", το μικρό αυτό διαμαντάκι ήρθε αναπάντεχο δώρο από φίλο. Χαρά και έκπληξη μαζί.

    Είθισται να ξεσκονίζουμε λιγάκι και την ποίηση με κάθε ευκαιρία. Προς τούτο, ένας Ανέστης Ευαγγέλου ακόμα για σας.

    Ο ΕΧΘΡΟΣ

    Όταν αποφάσισα να μιλήσω
    δεν ήξερα τι η απόφαση αυτή σημαίνει.
    Όμως δεν άργησα και να το καταλάβω —
    άρχισαν λίγο λίγο οι φίλοι να μ’ εγκαταλείπουν
    να κόβουνε την καλημέρα, να κουμπώνονται
    να προφυλάγονται απ’ τον επικίνδυνο εχθρό.

    Με χίλιους τρόπους θέλησαν να με σωπάσουν
    τι δε σοφίστηκαν:
    τη σιωπή, την καραντίνα και το φόβο,
    να με συντρίψουν θέλησαν, να γονατίσω.

    Γιατί η ποίηση —όλοι το ξέρουν—
    είναι ο μέγας κίνδυνος που μας βρίσκει απροετοίμαστους,
    ο αδιάλλαχτος εχθρός που μας παραμονεύει
    και πρέπει πάντα να φυλάγεσαι απ’ την ποίηση.

    ΑΝΕΣΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Μέθοδος αναπνοής (1966)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι διπλά,πρώτα πρώτα επειδή χαρακτηρίζετε διαμαντάκι τα "Δώδεκα Γραμματόσημα στον Τοίχο" του Κουμασίδη γιατί όντως τέτοιο είναι και μακάρι να το πάρουν χαμπάρι κι άλλοι αναγνώστες και δεύτερον που έχετε στη λίστα τη Νοτόμπ.Οποία ευχάριστη έκπληξη γιατί κι αυτήν πόσοι θαρρείτε την έχουν ξετρυπώσει;Τη διαβάσαμε τον Ιανουάριο και στη λέσχη που κάνουμε στο Πατάρι του Κέδρου και οι εκεί φίλοι,οι περισσότεροι δηλαδή,τη βρήκαν πολύ καλή,διαφορετική,ευφυή.

      Τι ωραίος ποιητής τελικά ο Ευαγγέλου,τον "καταλαβαίνω".

      Διαγραφή
    2. Aφού "σας πάει" ο Ανέστης Ευαγγέλου, ιδού κι ένα ποίημά του ξεκάρφωτο στην ανάρτηση, αλλά που σ' αυτό, νομίζω, θα βρείτε μιας μορφής ταύτιση.

      ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

      Ό,τι πιο πολύ αγάπησες στη ζωή τόσα χρόνια,
      το σπίτι σου, τα βιβλία σου, τα έμπιστα
      πράγματα που ένα κομμάτι τούς έδωσες
      απ’ την ψυχή σου, και κρυφά τα καμάρωνες,
      και με στοργή, τις νύχτες, τα ταξινομούσες,

      τώρα που τρίζουν τα δοκάρια, οι σοβάδες
      πέφτουν, η οροφή χάσκει ανοιχτή
      στον ουρανό και καταχθόνιο το σκοτεινό
      νερό εισβάλλει από παντού–

      ανάγκη να τα παρατήσεις και να βγεις στους δρόμους
      και μην κοιτάξεις τίποτε να διασώσεις
      τώρα που ένα ένα χάσανε το νόημά τους
      και τόσοι φίλοι, που δεν τους λογάριαζες ως τώρα,
      σε περιμένουνε στους δρόμους, τόσοι σύντροφοι,
      σ’ έχουν ανάγκη, και τους έχεις, σε καλούν.

      Ανέστης Ευαγγέλου, Απογύμνωση (1979) [Ενότητα Το πανδοχείο]

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος6/3/18 13:51

    Η Amélie Nothomb είναι φοβερή περσόνα τουλάχιστον στο Βέλγιο και στη Γαλλία, είναι θεατρική, εξαντρίκ, προκλητική θαρρείς και ερμηνεύει η ίδια τα πρόσωπα του βιβλίου της με το ντύσιμό της, τα φερσίματά της, τα λεγόμενά της. Δεν κρύβει λόγια όταν μιλάει είναι χείμαρρος όπως και τα βιβλία της που τα έχω διαβάσει σχεδόν όλα. Είναι καυστικά και τίποτε δεν αφήνει να πέσει κάτω.
    Το προσωπικό της λινκ είναι http://www.amelie-nothomb.com/#/amelie-nothomb/
    Σουμέλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σουμέλα, ευχαριστώ για το λινκ,εντυπωσιακό όπως η ίδια,ειδικά η είσοδος στο site!Ε,μα έχει και το στυλ και ο μύθος που χτίζει ένας δημιουργός γύρω του το γούστο τους.Το καλό στην περίπτωσή της είναι ότι δεν πρόκειται για κούφιους εντυπωσιασμούς αλλά για πολύ καλή λογοτεχνία από μια αυθεντική καλλιτέχνιδα. Έχεις πάει δηλαδή (εδώ ψιλοζηλεύω)σε παρουσίαση βιβλίου της;

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος9/3/18 17:12

    Ναι την έχω ακούσει και την έχω δει στην τηλεόραση είναι λίγο αχωνευτούλα, μιλάει ασταμάτητα, είναι προκλητική σ'αυτά που λέει, αλλά είναι πολύ έξυπνη και αυτό την σώζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου