"Αγαπημένη",Τόνι Μόρρισον(της Αγγελικής Τσάμη)


Γράφει η Αγγελική Τσάμη από τη Λέσχη Ανάγνωσης "Βιβλιοταξιδευτές"


http://thedaily.case.edu/celebrate-black-history-month-with-toni-morrison-read-in-feb-18




 Στοχασμοί και αναστοχασμοί για την Αγαπημένη της Τόνι Μόρρισον



Τι να πεις για αυτό το βιβλίο στο τέλος της πρώτης ανάγνωσης … ότι μια ανάγνωση δεν φτάνει για να εισχωρήσεις στο πολυεπίπεδο και δαιδαλώδες σύμπαν που κατασκεύασε η Τονι Μόρισον , όμως ποιος αντέχει να το ξαναδιαβάσει, να ξαναβουτηχθεί στις σκοτεινές, εφιαλτικές λίμνες της ανθρώπινης ύπαρξης έστω με το δέλεαρ της απαράμιλλης, συγκλονιστικής λογοτεχνικής δεινότητας που συνεχώς και αυτάρεσκα, σχεδόν ναρκισιστικά επιδεικνύει σε κάθε γραμμή, σε κάθε λέξη η Μόρρισον! 
    Παίζοντας με τους αρχετυπικούς μύθους, τους θρύλους, τις κοσμικές εικόνες που έχουν δομήσει την ανθρώπινη ύπαρξη από τη γέννησή της, επιχειρεί να φτιάξει τη δική της Μήδεια, τη Μήδεια της μαύρης φυλής, να απαντήσει με την ύβρη της παιδοκτονίας στην ύβρη του κατακερματισμού της ανθρώπινης ύπαρξης από τον ίδιο τον άνθρωπο. « Έτσι λοιπόν η Σηθ περιμάζεψε ότι κομμάτι ζωής είχε φτιάξει, όλα τα δικά της μέλη που ήταν πολύτιμα και υπέροχα και ωραία, και τα κουβάλησε, τα έσπρωξε, τα έσυρε πέρα από τα πέπλα αυτού του κόσμου, έξω μακριά, εκεί όπου κανείς δεν μπορεί να τα βλάψει. Πέρα μακριά. Έξω από τον τόπο, εκεί όπου θα’ταν ασφαλή. » (σελ. 259).   
Ποια είναι τα όρια της μητρικής εξουσίας , ποια είναι τα όρια της αγάπης;

H Σηθ απέτυχε να περάσει απέναντι, στο φως της ελευθερίας της απέναντι όχθης με όλα τα κομμάτια της ύπαρξής της, και έμεινε ημιτελής και μετέωρη, ανάμεσα στην ύπαρξη και τη μη ύπαρξη, να βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στο κόσμο των φαντασμάτων που γεννούν οι τύψεις των ανεκπλήρωτων επιθυμιών. 
Σαν αναγνώστης ένιωσα σαν σωμάτιο στον επιταχυντή του πειράματος cern, να εκσφενδονίζομαι στο σύμπαν της Μόρισον εις αναζήτηση του σωματίου του θεού.
Ο χρόνος  διασπά την γραμμικότητα ως μια λογική ακολουθία με διαχωρισμένο παρελθόν, παρόν και μέλλον, γίνεται ασυνεχής, σπειροειδής, ίσως μόνο παρών, το παρόν της ανάγνωσης.Εδώ τους κανόνες τους βάζει η Μόρισον που αποδεικνύεται πανίσχυρος πλοηγός σε αυτό το ταξίδι. Και τελικά ο χρόνος δίνει τη λύση μετατρέποντας τη Αγαπημένη σε Λησμονημένη.
Μέσα από την αφηγηματική τεχνική του μαγικού ρεαλισμού η συγγραφέας « αναιρεί με μοναδικό τρόπο τα σύνορα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας και μας οδηγεί σε μια ισότιμη αποδοχή του καθημερινού και του απίθανου, του συνηθισμένου και του εκπληκτικού ». Χρησιμοποιεί το λυρικό, το μυθικό και φανταστικό με σκοπό « την κατά βάθος διερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης και την έντονη κοινωνική κριτική ».


πηγή εδώ 





ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


Σχόλια