οι βροχές των Οκτώβρηδων


μαζί με μερικούς συντρόφους του
το μυρμήγκι
άρχισε να γυροφέρνει τον πεταμένο σπόρο
δεν ήταν καινούργιος ο σπόρος 
ούτε βέβαια πράσινος 
σίγουρα δεν ήταν καθόλου πράσινος πια 
αυτά όμως τον ήθελαν 
τον άγγιζαν από δω 
τον τραβούσαν από ΄κει 
δεν κατάφερναν τίποτα 
έσπρωχναν όλα μαζί 
πίεζαν 
σκαρφάλωναν πάνω του 
στριμώχνονταν το΄να με τ΄ άλλο 
πατούσαν το ένα το άλλο 
αδύνατον να τον κουβαλήσουν αυτόν τον σπόρο όμως 
λες κι ήταν βαρύς 
δεν έδειχνε βαρύς 
αλλά βαρύς πρέπει να΄ταν 
θα ήταν βαρύς γι αυτά 
ήρθαν και κάμποσα ακόμα μυρμήγκια
και δόστου
ξανάρχισαν να προσπαθούν
επίμονα
ώρες πολλές
μα τίποτα
τίποτα δεν γινόταν 
κι έτσι με τα πολλά γύρισε το μυρμήγκι κι οι σύντροφοί του
στις φωλιές τους 
ή δεν γνωρίζω πού μπορούσαν να γυρίσουν 
γιατί είχα ακούσει
άλλωστε καυχώνται ακόμα 
πώς τους χάλασαν οι επιστήμονες όλες τις φωλιές 
όλες
τ΄άκουσα με τα ίδια μου τ΄ αυτιά
όλες 
και μάλιστα με μέσα πολύ σύγχρονα
και πολύ ευχάριστα για τον σημερινό άνθρωπο

δεν ξέρω
μπορεί να μη ξαναβγούν τα μυρμήγκια να πάρουν τον σπόρο 
αυτός πάντως έμεινε εκεί
είναι εκεί
κι εδώ είναι

δεν φαίνεται να νοιάζεται κανείς 

ίσως λοιπόν να τον πάρει ο αέρας 
οπωσδήποτε αέρας ξαφνικός 
και κάπου αλλού να βλαστήσει
αυτός ο παρατημένος σπόρος 
δίχως να χρειαστεί να τον περιμαζέψουν
τα εργατικά δεν λέω μυρμήγκια
που όμως συνήθισαν να τριγυρνούν
σε χώματα
χώματα απότιστα από τις βροχές των Οκτώβρηδων




"The Sportsmen",Kazimir Malevitch,1928-1930
(λάδι σε καμβά) 



Σχόλια

  1. και κάπου αλλού να βλαστήσει
    αυτός ο παρατημένος σπόρος;

    !!!!!

    Χωρίς λόγια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ή κάποτε άλλοτε...μακάρι να΄ξερα.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου